Ik ben niet doorsnee, want ik ben een stripper

Vrijgezellenfeesten, nachtelijk plezier of een speciale verrassing. Strippers zijn niet weg te denken in het nachtleven. Toch zijn er altijd nog nare opmerkingen te vinden over dit beroep, .

“Ik ben juist veel zekerder over mezelf geworden toen ik daar werkte. Ik heb mezelf kunnen accepteren en heb er veel geleerd.” zegt Nancy. Nancy verhuisde van Nederland naar Australië. Ze had geld nodig om haar huur te betalen. Ze hield van dansen en vond naakt zijn altijd wel fascinerend. Zo kwam ze op het idee om te gaan werken bij een stripclub. Ze beschrijft haar ervaring in de stripclub als iets heel positiefs. “ Ik was eerst een verlegen meisje, maar dat is veranderd. Ik heb geleerd dat ik niet iedereen zijn acceptatie nodig heb. Ik ben blij met hoe ik eruit zie en niemand kan dat veranderen.”

Vaak hoor je de gedachte: “Als ik mijn studie niet haal dit jaar, kan ik altijd nog stripper worden.” Deze gedachte is alleen niet helemaal waar. “Als je niet op mensen afstapt, krijg je ook geen geld. Mensen vergeten dat.” zegt Nancy. Je kan dus de club verlaten met 0 euro. Het is helemaal aan jou of je veel gaat verdienen. “Je moet ook niet vergeten dat wij ook de club moeten betalen, een soort toeslag. Dus niks verdienen één dag, is geen optie.”

Volgens Nancy rust er nog taboe op het beroep strippen. Het wordt nog steeds gezien als een vies beroep en dat mensen geen eigen waarde hebben. Dit stereobeeld zouden we moeten loslaten, omdat de werkelijkheid heel anders is. Net zoals alle andere beroepen vergt strippen veel energie en niet iedereen is geschikt voor het beroep . Het is veel genuanceerder dan het lijkt.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *