De quarantainetijd was voor veel mensen een goed moment om nieuwe dingen uit te proberen of om dingen te doen die al heel lang op hun lijstje stonden. Ook worden hobby’s zoals puzzelen en lezen weer razend populair. Maar er zijn ook hobby’s die minder waarschijnlijk zijn in deze tijd. Zo ook mandjes vlechten.

Veel mensen zullen de mandjes wel kennen van paaseitjes zoeken of om een plantje in te doen, maar vaak wordt dit gewoon gehaald in de winkel. Deze mandjes worden  vaak gemaakt van pitriet. Pitriet is de kern van de rotanstengel. Het is sterk, licht en buigzaam. Om een mandje te maken gebruik je een weeftechniek. Je weeft dan vlechtdraden over staken heen. De staken moeten altijd dikker zijn. Echt simpel is het maken van een mandje niet. Het is dan ook vaker een beroep dan een hobby.

Birgitta von Raesfeld had direct een doos met pitriet besteld toen de quarantaine inging. Al maanden had ze het in haar hoofd zitten dat ze een mandje wilde maken. Niet zomaar een mandje, maar eentje met een speciale vorm. Deze kon ze namelijk nergens krijgen in de winkels en het speciaal voor haar te laten maken vond ze te duur. “Ik ben altijd wel creatief geweest, dus ik dacht dit moet ik vast wel kunnen.” Ooit had ze al een keertje voor Moederdag een pitrieten bakje met droogbloemen gemaakt. “Ik denk dat ik toen acht was, dus dat is wel vijftig jaar geleden. Maar het heeft toen blijkbaar wel indruk op me gemaakt.”  Ze had het wel een beetje onderschat. “Het klinkt heel makkelijk als je eraan begint, maar al snel kwam ik er niet meer uit.” Toch bleef ze doorzetten en heeft ze nu de techniek onder de knie.

Meer over de hobby van Birgitta kan je bekijken in de video bovenaan!