De wereld staat in de fik

De wereld staat in de fik

Van Australië wat in vuur en vlam stond tot de extreme kou in Texas. De aarde ondergaat een crisis. Volgens Greenpeace smelten de poolkappen in rap tempo. Als we niet snel een handje helpen, komen de Lage Landen nog verder onder de zeespiegel te liggen.

Wereldwijd werken we samen om te zorgen dat we de gevolgen van klimaatverandering tegen kunnen gaan. Zo is er het Klimaatakkoord van Parijs, waarin doelstellingen zijn vastgelegd. Hierin is afgesproken dat de CO2-uitstoot een heel stuk verlaagd moet worden. In de Klimaatwet staat hoeveel procent dit moet zijn. In 2030 moeten we 49 procent minder uitstoten dan in 1990 en in 2050 moet dit zelfs 95 procent zijn.

Klimaatverandering heeft grote gevolgen voor de natuur en het milieu, maar ook voor de mens. Er zijn al plekken in de wereld waar de regenseizoenen korter zijn, de oogsten steeds vaker mislukken en waar meer overstromingen plaatsvinden. Bij meer dan 2 graden opwarming van de aarde, kan het onder andere hitte stress, verslechterde luchtkwaliteit, droogte en hevige bosbranden veroorzaken.

De overheid is verplicht burgers te beschermen tegen deze gevolgen. Dit staat in artikel 2 en 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM).

De Nederlandse Staat werd in 2015 op de vingers getikt dat er niet genoeg gedaan wordt aan de doelen. We moesten eind 2020 ten minst 25 procent minder broeikasgassen uitstoten. Dit werd bepaald in de klimaatzaakvan Urgenda. Door de Coronacrisis stoten we minder uit, maar net niet genoeg om dit doel te halen. Het PBL, CBS, RIVM én de Raad van State kwamen vorig jaar met vernietigende kritiek op het klimaatbeleid.

Maar wat doen we dan wel aan klimaatbeleid?

Het Nederlandse klimaatbeleid bestaat uit het klimaatakkoord, de Nationale Adaptiestrategie en het Deltaprogramma. Klimaatadaptie moet ervoor zorgen dat we ons kunnen aanpassen op de gevolgen van klimaatverandering. In het Deltaprogramma staat hoe we Nederland kunnen beschermen tegen bijvoorbeeld overstromingen, zodat er geen tweede watersnoodramp ontstaat.

We streven naar een duurzame economie. In een circulaire economie bestaat geen afval omdat de grondstoffen daarvan steeds opnieuw worden gebruikt. De vraag naar grondstoffen voor eten, elektrische apparaten en kleding neemt wereldwijd toe. We moeten zuiniger en slimmer omgaan met grondstoffen. Het doel is om in 2050 volledig circulair te zijn. Hier zijn drie doelstellingen voor geformuleerd: efficiënter gebruik van grondstoffen, duurzaam geproduceerde en hernieuwbare grondstoffen gebruiken, nieuwe productiemethodes ontwikkelen en nieuwe producten circulair ontwerpen.

Ook op lokaal niveau zijn hier veel initiatieven voor. Zo staat afvalverwerking bij Provincie Noord-Holland hoog op de agenda, komt er statiegeld op blikjes, worden er circulaire woon- en werkwijken gebouwd, opende Enschede het eerste Circulaire Textiel Lab en gebruikt ‘Friethoes’ in Haarlem hun frietenschillen om bier te brouwen. Met een circulaire economie kunnen we veel bereiken. Dus als je denkt dat jouw afvalscheiding het verschil niet kan maken, heb je het mis.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *