Aankondiging documentaire Oranjekoorts

Aankondiging documentaire Oranjekoorts

Het Nederlands elftal speelt aankomende zondag voor het eerst sinds negen jaar weer op een Europees kampioenschap voetbal. In de afgelopen jaren hebben veel Oranjesupporters het echte oranjegevoel moeten missen. Wanneer Nederland op een eindtoernooi (EK of WK) gaat spelen dan stijgt de oranjekoorts in Nederland normaalgesproken tot verre hoogte. De oranjekleding en versieringen liggen vooraan in de winkels en in veel gevallen moeten ook de huizen van veel wijken en straten aan de oranjeversieringen geloven.

De Marktweg in Den Haag is een van die straten die ieder eindtoernooi helemaal in het oranje wordt versierd. Al in 1988 begonnen de inwoners met het versieren van hun straat. Toendertijd begon dat volgens Van Dijk uit een geintje: ‘We stonden in 1988 met ze alle in de zomer op een camping. Een van onze vrienden kwam aanzetten met een enorm oranjezeil. Die hebben we toen op de grond gelegd als een soort ondergrond. Dat gaf een beetje een Oranjegevoel. Gedurende de vakantie hebben we toen ook nog de caravans ingepakt met oranjezeilen en het een en ander in de bomen gehangen. Uiteindelijk won Nederland toen het EK. Dit zorgde ervoor dat het versieren een ervaring werd die we nooit zullen vergeten. Naar aanleiding hiervan besloten we dan ook om door te gaan met het versieren.’

In de afgelopen jaren beleefde het Nederlands elftal een aantal mindere jaren en was het niet aanwezig op een eindtoernooi. De mannen en vrouwen van de marktweg konden hierdoor hun versierhobby niet uitoefenen. Toch zaten de mannen, volgens Van Dijk gedurende deze jaren niet stil. ‘Het Nederlands elftal speelde in 2014 voor het laatst op een eindtoernooi. De jaren daarna hebben we dan ook natuurlijk niet als leuk beleefd. Op zijn Haags gezegd vonden we dat gewoon zwaar klote. Toch hebben we deze jaren wel gebruikt om de straat verder te ontwikkelen. Winkelketens kopen namelijk ruim van tevoren hun oranjespullen in. Het kwam dus vaak voor dat die ketens honderden oranjespullen in bezit hadden, maar dit niet konden verkopen omdat oranje niet op een EK of WK speelde. Wij gingen dan toch langs bij die winkels en wilden de spullen voor een flinke korting wel overkopen. Dit hebben we jaren gedaan en het zorgt er nu voor dat we ontzettend veel extra spullen hebben om de straat te versieren. Hierdoor kunnen we dit jaar dus nog verder uitpakken.

Gedurende de jaren dat Nederland wel actief was op een eindtoernooi gingen de mannen volgens eigen ritueel verder met het versieren van de straat. Sterker nog, elk EK of WK gaan de inwoners nog een stapje verder en proberen ze zich nog meer te onderscheiden ten opzichte van andere oranjestraten. Dit jaar hangt er zo’n 25 kilometer aan oranjevlaggetjes, de huizen zijn van boven tot onder ingepakt met oranje plasticzeilen en de bomen en lantaarnpalen zijn omringt met oranje lint en als het aan de organisatie ligt zijn ze nog lang niet klaar. Inmiddels gaan de inwoners zo ver dat ze al meerdere malen bekroond zijn tot mooiste Oranjestraat van Nederland. Ook dit jaar ontvingen de mannen van de Marktweg die prijs. Het was voor Danny een emotioneel moment dat hij niet snel zal vergeten.

‘De dag van de bekendmaking was ik echt heel erg gespannen. Ik heb die nacht geen oog dichtgedaan en liep de hele ochtend te ijsberen. We werden rond een uurtje of acht gebeld door Jan-Joost van Gangelen. Hij kwam met de verlossende woorden, want we hebben uiteindelijk gewonnen. Iedereen mag best weten dat ik na het horen van de uitslag even een traantje heb weggepinkt. Ik heb echt even mijn broer vastgepakt en even staan huilen. We hebben hier maanden aan voorbereiding inzitten. Als de schoonheid van je werk dan wordt erkent en wordt bekroond met een prijs, dan is dat echt een prachtig moment voor iedereen die eraan mee heeft geholpen.’

De bekroning op het werk is dus gekomen voor de mannen van de Marktweg, maar dit betekent volgens Van Dijk niet dat het versieren van de straat erop zit. ‘Het is echt niet zo dat we nu stoppen met versieren. We kunnen dit een keer in de tweejaar doen, dan willen we ook zo lang mogelijk kunnen versieren. We gaan nog meer vlaggetjes ophangen, nog meer huizen inpakken en nog meer lampjes ophangen.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *