De laatste jaren is Nederlandse hiphop flink gestegen in de hitlijsten. En wie naar de lyrics luistert kan onbekende, nieuwe woorden tegenkomen; straattaal. Het gebruik van straat- of jongerentaal is volgens taalkundige Vivien Waszink een verschijnsel van alle tijden. “Maar hoe die taal eruitziet is natuurlijk wel in de loop der jaren veranderd.”

Want de bevolkingssamenstelling van Nederland is bijvoorbeeld de afgelopen decennia drastisch veranderd. In de jaren ’70 kwamen de eerste mensen uit Suriname naar Nederland, die er eerst nauwelijks waren. “En nu heb je in grote steden veel jongeren met ouders die een andere cultuur hebben. Dan zie je dat jongeren graag onderling hun eigen taal gebruiken.” Vroeger deden jongeren dat ook, maar toen was de bevolkingssamenstelling anders, dus zag de samenstelling er anders uit. Toen zaten er hoogstens wat Nederlandse en Engelse woorden in. Nu zie je dat er veel woorden uit het Surinaams worden gebruik. Ook woorden uit het Engels, uit Papiamento uit het Arabisch zijn nu meer en meer aanwezig. “Maar er is wel echt een hoofdrol voor Engels en Surinaams.”

Vivien vertelt dat het een bekend verschijnsel is dat jongeren zich willen onderscheiden, door bijvoorbeeld met z’n alleen bepaalde kleren te dragen of bepaalde muziek te luisteren. En zo speelt taal daar dus ook een belangrijke rol bij.
“Er wordt vaak door leraren of media schoollig op gereageerd. Want straks spreken jongeren helemaal geen standaard Nederlands meer. Dat valt dus wel mee.” Want, vertelt Vivien, straattaal is gebonden aan een bepaalde situatie. Het hoort echt bij een bepaalde setting. Over het algemeen gaat het goed wanneer jongeren normaal moeten praten. Er wordt dus een onderscheid gemaakt in situaties, en vervolgens bepaalt men de wel of niet gepaste taal.