We schreven al eerder over de geringe bekendheid van de internationale WheelChair MotoX (WCMX) sport in Nederland. WCMX is een sportdiscipline die lijkt op BMX’en of skateboarden en is bedoeld voor sporters die in een rolstoel zitten. Dorian Baghuis uit Arnhem is een WCMX-sporter. Toen hij oprichter Aaron Fotheringham een backflip zag maken wilde hij dat ook kunnen. Maar wat maakt deze sport nou eigenlijk zo bijzonder voor de beoefenaars? 

Dorian is geboren met spina bifida, in de volksmond ook wel een ‘open rug’ genoemd. Vanaf zijn 13de werd het lopen steeds zwaarder en sindsdien zit hij in een rolstoel. Toen hij de Amerikaanse Aaron Fotheringham trucs zag uithalen in zijn rolstoel, was hij meteen verkocht en begon hij ook te trainen. Hij heeft het inmiddels ver geschopt. Dit jaar werd Dorian nummer 5 van de wereld op het WCMX wereldkampioenschap. In 2018 werd hij zelfs kampioen in de middenklasse op het WCMX kampioenschap in Duitsland. “Voor mij betekent het beoefenen van de WCMX-sport: jezelf continu uitdagen en jezelf leren kennen”, vertelt Dorian.

Meer bekendheid creëren 
WCMX is een relatief jonge sport die zo’n 15 jaar geleden is opgezet door de Amerikaanse  Aaron Fotheringham. Tien jaar geleden is het overgewaaid naar Duitsland. “Vandaar uit ben ik ermee in contact gekomen en in Nederland zijn er nog een handjevol andere mensen die deze sport ook beoefenen. Zo ken ik Kevin uit Veldhoven. We hebben elkaar ontmoet op een WCMX-bijeenkomst in Hamburg in 2017. Sindsdien zijn we met elkaar in contact gebleven. Bij open dagen die betrekking hebben tot rolstoelvaardigheden komen we elkaar geregeld tegen. Zo waren we afgelopen oktober in Utrecht aanwezig voor Diversity Day”, vertelt Dorian. Het was de eerste keer dat hij, half als deelnemer en half als instructeur, op zo’n open dag aanwezig was. “We kunnen nog niet heel veel doen. We focussen ons nu op het vertellen aan mensen en het te laten zien in de openbaarheid. Zo zijn we aanwezig op open dagen waar een groot publiek op afkomt. Maar ik ben er ook individueel mee bezig. Als ik bijvoorbeeld de bus uitspring, geven mensen me complimenten. Ik roep dan; dit is nog niks! Jullie zouden mijn andere trucs eens moeten zien. Dat maakt mensen nieuwsgierig.”

"Het zou mooi zijn om een platform te creëren voor onze WCMX-community waar we samenkomen"

Verwachtingen voor de toekomst
“Ik hoop dat we over 5 jaar een stuk groter zijn: hopelijk zijn er dan veel meer mensen die WCMX beoefenen. Net zoals er in Duitsland allerlei WCMX weekenden plaatsvinden waar mensen uit andere landen op afkomen, is mijn wens om dit ook hier te realiseren. Het zou geweldig zijn om een skatepark als thuisbasis te hebben. Zo kunnen we een platform creëren waar we er voor elkaar kunnen zijn als community zijnde: een groep gelijkgestemden van WCMX’ers en rolstoelers die zich niet laten beperken door hun beperking. We laten het er niet bij zitten en kiezen ervoor om optimaal te leven. Tot slot hoop ik dat het niveau dan ook hoog genoeg is om mee te kunnen doen met nog meer internationale wedstrijden en kampioenschappen.”

Hoofdrol in documentaire
Dorian is betrokken geraakt bij Rock & Rolstoel Producties, een leer- en werkbedrijf waar mensen met een beperking worden getraind in het audiovisuele vak. In een driejarige opleiding worden mensen opgeleid tot cameraman/vrouw, producent, geluidstechnicus of sounddesigner. Alle aspecten van het audiovisuele vak komen aan bod. Zo is Dorian het afgelopen jaar bezig geweest met het maken van een documentaire waarin hij zelf de hoofdrol vervult. “De documentaire richt zich op mij als WCMX-sporter. Daarbij laat ik ook zien hoe het is om in een rolstoel te zitten.” Voor de documentaire had het team van Dorian een sponsor nodig. Deze vonden zij in het Johanna Kinderfonds: sinds 1900 zet dit kinderfonds vanuit Arnhem zich in voor de verbetering van levenskwaliteit van kinderen en jongeren tot 25 jaar met een lichamelijke beperking. “Aangezien dit fonds zich richt op kinderen met een beperking, waren zij bereid een sponsorschap met ons aan te gaan. Onze documentaire kan namelijk gebruikt worden om te laten zien aan de doelgroep ter promotie van de sport. Zo kunnen kinderen met een beperking ook inzien dat je als rolstoeler niet enkel achter de geraniums hoeft te blijven zitten.”