Paardrijden gaat vaak gepaard met een hoop discussie. Elk persoon heeft zijn of haar mening klaarliggen over paardrijden. De paardensport wordt vaak niet gezien als sport. Men vindt dat het enkel wat hobbelen is op een dier, je er weinig inspanning voor hoeft te leveren en dus telt het volgens vele niet mee als sport. Om de discussie over paardrijden als sport voor eens en altijd af te kappen ging verslaggeefster Mirou Tjeertes langs bij stal Zuidereind, een pensionstal. Hier zocht zij uit of paardrijden nu wel of geen sport is.

De definitie van sport is een groter “probleem” dan de vraag is paardrijden een sport. Het woord sport wordt door iedereen anders geïnterpreteerd en aan de hand van deze definitie valt paardrijden daar dan wel of niet onder. Volgens de dikke Van Dale (2016) is sport het volgende: Allerlei lichamelijke oefeningen en ontspanning waar waarbij vaardigheid, kracht en inzicht vereist worden. Als je sport met deze invalshoek bekijkt kunnen we stellen dat paardrijden daar wel degelijk onder valt.

Als we kijken naar hoe het NOC-NSF een activiteit benoemd voldoet paardrijden ook aan de eisen. Zo moet een sport voldoen aan enige vorm van competitie, niet afhankelijk zijn van een zogeheten “geluksfactor” en niet worden bepaald door een onnodige veiligheids- of gezondheidsrisico. Als vierde en vijfde eis komt daar nog bij dat de activiteit niet schadelijk mag zijn voor een levend wezen en het materiaal van de sport niet door slechts 1 aanbieder aangeboden mag worden. Paardensport voldoet aan deze 5 criteria en is dus officieel erkend als sport.

Paardrijden is een sport waarbij niet conditie maar behendigheid, evenwicht en coördinatie centraal staan. Dit zijn andere disciplines dan bijvoorbeeld uithoudingsvermogen en spiermassa. Paardrijden is in die zin dus ook eigenlijk niet te vergelijken met fitness of hardlopen. Verschil in sport is er dus wel degelijk maar de vraag of paardrijden een sport is, is bij deze beantwoord.