Actie van We Gaan Ze Halen wordt #WeGaanZeTochNietHalen

Actie van We Gaan Ze Halen wordt #WeGaanZeTochNietHalen

In het vliegtuig op weg naar Lesbos, met op de voorgrond Suzan Doodeman (penningmeester WGZH) en Rikko Voorberg (voorzitter WGZH)

Na de verwoestende brand in voormalig vluchtelingenkamp Moria, was er één actiegroep die zich vrijwel meteen op de situatie stortte: Stichting We Gaan Ze Halen. De Amsterdamse actiegroep was ontevreden over de keuze van staatssecretaris Ankie Broekers-Knol, die aangaf om ‘slechts’ honderd vluchtelingen uit het Griekse kamp op te vangen. Te weinig, vond de actiegroep, en dus begonnen ze (tevergeefs) de actie #wegaanzehalen, om zo zelf meer vluchtelingen op te halen.

#wegaanzehalen

Stichting We Gaan Ze Halen noemt zichzelf ‘een groep burgers die vinden dat Nederland het niet langer kan maken om de verantwoordelijkheid voor de opvang van vluchtelingen volledig bij Griekenland te leggen’. Om hier meer aandacht voor te vragen verscheen er op sociale media de hashtag #wegaanzehalen. Volgens de stichting, die de afgelopen vier jaar met soortgelijke initiatieven en rechtszaken tegen de staat is gekomen, moet ook de ‘deal’ van donderdag 10 september gewijzigd worden; het aantal vluchtelingen dat Nederland moet opnemen hoort volgens de stichting niet honderd maar duizend te zijn. Daarom hebben ze de teugels in eigen handen genomen en wilden ze een ‘luchtbrug’ maken, door een leeg vliegtuig naar Lesbos te sturen en vervolgens terug te keren met 189 gevulde stoelen aan dakloze vluchtelingen. Dit zou volgens de stichting het startschot kunnen zijn voor soortgelijke initiatieven.

#helaastochniet

Doormiddel van een geslaagde sponsoractie heeft de stichting haar eerste doelstelling vervult: ruim 1100 burgers sponsorden het lege vliegtuig. De vertrekdatum, maandag 5 oktober, was nu werkelijkheid. Het vliegtuig vertrok met een kleine groep van onder andere WGZH-actievoerders en verschillende journalisten, al was staatssecretaris Ankie Broekers-Knol het niet eens met de actie en liet zij de stichting weten de teruggehaalde vluchtelingen niet op te vangen. ‘Het was zeker een sprong in het diepe om toch dat vliegtuig op te stappen en gewoon te gaan’,  vertelt Johannes van den Akker, secretaris van WGZH. ‘Je weet niet wat je aantreft als je daar aankomt en of de situatie thuis nog verder verandert. Broekers-Knol is eigenlijk maar één vrouw die “ja of nee” zegt, wij hoopten dat het bericht ook de andere leden van de Kamer zou bereiken. Misschien dat zij er iets anders over te zeggen hadden.’ Helaas kwam het vliegtuig niet verder dan de Griekse hoofdstad Athene, waar de Griekse autoriteiten het vliegtuig dwongen om te landen en per direct terug te vliegen. Volgens de Griekse autoriteiten zou dit ‘niet de manier zijn’. De actiegroep besloot om te blijven en tijdens hun korte tijd in Griekenland het ‘nieuwe’ kamp Moria een bezoekje te brengen, iets waar ze op Twitter erg ontzet en gefrustreerd over waren. ‘De omstandigheden lijken zelfs erger dan het eerste “kamp” Moria’, laat Van den Akker weten. De actievoerders keerden enkele dagen later terug naar Nederland met een commerciële vlucht, maar volgens de Griekse media was deze actie sowieso voornamelijk symbolisch bedoelt. ‘Europese samenlevingen komen nu zelf in actie en het is tijd dat de overheden dat ook doen’ is te lezen in dit Griekse artikel. Toch blijft de prangende vraag: is de actie mislukt? ‘Nee,’ zegt Van den Akker. ‘Er is juist meer aandacht voor de hele situatie en hopelijk zal dit het eerste steentje zijn van een domino-effect.’

De brandhaard

De hele situatie begon op 8 september, toen er een enorme brand uitbrak in kamp Moria, een vluchtelingenkamp op het Griekse eiland Lesbos. Het kamp was oorspronkelijk bedoelt als een veilige haven voor zo’n drieduizend vluchtelingen, maar het werkelijke aantal lag veel hoger: er leefden ongeveer 13.000 vluchtelingen en op piekmomenten soms zelfs bijna 20.000. Deze omstandigheden waren niet alleen gevaarlijk voor ziekteverspreiding of schaarse voedselvoorraden, maar ook voor de kans op een letterlijke brandhaard. Na verschillende branden in een korte tijd, verspreidde het vuur zich snel en ondertussen zitten duizenden vluchtelingen zonder dak, voorzieningen en veiligheid.

Europa mengt zich mondjesmaat

Europa was geschokt door de situatie. Foto’s van gestrande vluchtelingen aan de rand van een autoweg of in vieze steegjes gingen de hele wereld over. Toch, zo stelt dit artikel uit De Volkskrant, zijn de Europese landen terughoudend bij het opvangen van de gestrande asielzoekers. Zo heeft de Nederlandse overheid gezegd dat zij ‘vijftig minderjarige vluchtelingen en vijftig mensen uit gezinnen met minderjarige vluchtelingen’ op zal nemen. Er kwam veel kritiek op dit aantal en ook zeker op de gevolgen. Nederland heeft namelijk een afspraak met de VN-vluchtelingenorganisatie om in vier jaar tijd vijfduizend vluchtelingen op te nemen. Dit zijn dus vijfhonderd vluchtelingen per jaar, maar de honderd vluchtelingen uit voormalig kamp Moria worden hiervan af getrokken. Andere vluchtelingen, de honderd die origineel naar Nederland zouden komen, worden hier dus de dupe van. Eén ding is tot nu toe vrij zeker: dit verhaal krijgt in de toekomst nog een staartje.

Over de auteur

Rogina Hassan

Een gedreven journalist met het motto: "Nieuwsgierigheid doodde de kat, maar creëerde een leeuw". Ze streeft er naar om een befaamd auteur of scriptwriter te worden voor boeken, tv en games (zowel fictie als non-fictie).

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *