Stichting Beschermde Wieg

Stichting Beschermde Wieg

Beeld: Feline Neyndorff

In de meeste gevallen is het een droom die uitkomt, wanneer je zwanger bent. Jij en je partner kijken naar dit moment al jaren uit en hebben nu 9 maanden om alles voor te bereiden voor als het kindje op de wereld komt. Dit is alleen niet bij alle ouders het geval. Sommige vrouwen hebben geen partner waarmee zij samen dit proces meemaken, zijn nog minderjarig of hebben zelf totaal geen stabiele levenssituatie en kunnen dit niet aan hun kind bieden. Uit paniek kunnen vrouwen hun kinderen na de geboorte op straat achterlaten. Jaarlijks worden er in Nederland kinderen levend en dood gevonden en op 22 februari gebeurde dit weer, een baby gevonden in een container in Amsterdam.

Barbara Muller zette 6 jaar geleden de Stichting Beschermde Wieg op. Deze stichting is een unieke en veelbesproken zorgconcept, waarmee een liefdevolle vuist gemaakt wordt om de rechten van kwetsbare moeders en het leven van hun pasgeboren baby’s te beschermen. Samen met ziekenhuizen heeft de Beschermde Wieg geholpen bij anoniem bevallen. Ze hebben vondelingenkamers gemaakt in ziekenhuizen en zijn 24 uur per dag bereikbaar. Ze vinden dat iedere vrouw en kind hebben recht op een veilige bevalling en een veilige start van het leven. In samenwerking met ziekenhuizen werden de Beschermde Wieg Kamers geopend, waar pas bevallen moeders in nood anoniem terecht konden. Barbara Muller vertelt ons meer over de doelen van Beschermde Wieg. 

Barbara Muller – LIVE gast in TV uitzending 2

  1. Kan je ons meenemen naar het moment dat je de Stichting Beschermde Wieg bent begonnen? 

“Ik las weer in de krant dat een baby’tje dood op straat was gevonden. Ik vroeg mijzelf af waarom dit gebeurt. Ik ben onderzoek gaan doen naar hoeveel baby’s dood of levend worden gevonden en dit waren er wel 5 per jaar. Maar hierbij vroeg ik mijzelf gelijk af, hoeveel baby’s worden er niet gevonden. Dit zijn vrouwen die zo in paniek zijn dat ze ook niet naar hulpverlening durven. Hiervoor wilde ik iets bedenken, een laagdrempelige manier om toch die hulp voor deze vrouwen aan te bieden. Ik wilde dit doen door middel van een vondelingenkamer, hiermee is niet gelijk de verbintenis tussen moeder en kind verloren. We waren de eerste in de wereld met dit idee en dit hebben we ook realiteit gemaakt. Hiervan zijn er nu acht in Nederland in verschillende ziekenhuizen. In combinatie met een telefoonlijn waar vrouwen 24 uur per dag ons  gratis zouden kunnen bellen voor hulp begon, is de start geweest van onze Stichting.”

  1. Waarom vinden jullie het zo belangrijk dat de verbintenis tussen moeder en kind blijft? (door middel van die kamer)

“Je had al vondelingenluikjes. Als je je kind in dit luikje achterlaat dan schuift dat luikje dicht en kan je er niet meer bij als moeder. Wij wilde dit niet en hebben daarom een andere manier gekozen om je kind te kunnen afgeven. In de vondelingenkamer kan je op een knop drukken als moeder en anoniem ik gesprek met een hulpverlener. “

  1. Wat doet zo’n hulpverlening op zo’n moment? 

“De hulpverlener gaat heel respectvol om met de moeder. Ze praten met elkaar en samen kijken ze hoe ze eruit proberen te komen. Dit gebeurt allemaal anoniem.”

  1. Wordt het niet te onpersoonlijk als de moeders anoniem blijven? 

“Het wordt nog persoonlijker. Waar je binnenkomt bij ons, als ze ons bijvoorbeeld bellen, blijft deze persoon jouw contactpersoon 24 uur per dag. Dit is  bij andere instanties niet het geval en daarom is het nog persoonlijker.”

  1. Welke tijden worden jullie het vaakste gebeld? 

“In de nacht in het altijd het drukste. Juist als mensen gaan slapen gaan ze vaak piekeren over het leven en dit merken wij ook aan het aantal belletjes die wij krijgen.”

  1. Hebben jullie nog contact met de vrouwen wanneer ze weer helemaal goed voor hun kind kunnen zorgen? 

Ja we houden met alle vrouwen contact. We checken ook of het goed blijft gaan natuurlijk. In 60% van de gevallen komt het kind gewoon weer terug bij zijn of haar moeder. In 40% van de situaties vinden we een nieuw gezin voor het kind. 

  1. Laatst is er helaas weer een kindje gevonden in de container, welk gevoel krijg jij al zo iets gebeurt?

“Dan voel ik echt een steek in mijn buik en denk ik alleen maar ‘waarom hebben we die ouders niet kunnen bereiken’. Moeten we nog harder werken om te zorgen dat we bekend worden in het hele land. Er staan hele mooie situaties tegenover, waar we wel veel levens redden, maar als het dan 1 keer weer mis gaat, voelt iedereen dat weer die voor de stichting werkt.”

  1. Houdt het je ook een manier ook scherp? Om nog meer acties te ondernemen zodat dit niet nog een keer gebeurt? 

“Jazeker. De laatste dagen hebben we weer veel gesprekken met ziekenhuizen gehad. We willen namelijk op nog meer ziekenhuizen een vondelingenkamer plaatsten en dat gemeenten en ziekenhuizen de noodzaak inzien. Zonder deze kamer heb je namelijk een dood kind.”

Over de auteur

Feline Neyndorff

Hey! Ik ben Feline Neyndorff en op deze site kun je al mijn artikelen lezen.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *