De coronacrisis door de ogen van een anesthesiemedewerkster

De coronacrisis door de ogen van een anesthesiemedewerkster

De coronacrisis is naar alle waarschijnlijkheid nog lang niet ten einde en er belanden steeds meer mensen in het ziekenhuis. IC’s raken langzaam maar zeker steeds voller, en veel ziekenhuizen moeten het aantal IC-bedden weer omhoog brengen. Hoewel dit in het BovenIJ ziekenhuis in Amsterdam-Noord nog niet het geval is, zit het er wel weer aan te komen. Verslaggever Abel Hogenhout sprak hierover met Cora Schwebke (58), anesthesiemedewerkster in het BovenIJ ziekenhuis.

Cora woont in Zaandam, op een paar kilometer afstand van Amsterdam-Noord. We hebben bij haar thuis afgesproken, en ik krijg meteen thee en speculaas aangeboden als ik binnenkom. Er lopen ook twee katten in de rondte. Saar (een kitten) vindt me erg interessant, maar Kees (op leeftijd, je zou zelfs kunnen zeggen ‘bejaard’) gunt me geen blik waardig. “Ik hoop dat ik tijdens het interview niet steeds in de lach schiet”, zegt Cora. “Ik ben niet zo goed in dit soort dingen.” Nadat ik haar heb gerustgesteld met de mededeling dat ik alle fouten eruit kan knippen, lijkt ze zich iets te ontspannen. Maar toch schiet ze in de lach als ik mijn eerste vraag stel.

De sfeer is daardoor erg luchtig. Op de achtergrond draait er muziek en echtgenoot Erwin is ondertussen de kattenbakken aan het verschonen. Er heerst een prettige sfeer in het huis en het decor is ook leuk. Cora en Erwin houden van reizen, en er hangt van bijna elke bestemming waar ze ooit zijn geweest wel een voorwerp in huis. Dochter Bente (20) deelt mijn mening over de inrichting van het huis niet, zij probeert al jaren tevergeefs haar ouders over te halen om het huis anders in te richten. “Ach, als je een huis wil inrichten, moet je maar op jezelf gaan wonen”, besluit Cora, voordat we op een meer serieuze toon dan eindelijk aan het interview beginnen.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *