“Mijn ‘doelgroep’ bestond uit mannen die wel echt wilden daten.” – Sugar babe Anna (19)

“Mijn ‘doelgroep’ bestond uit mannen die wel echt wilden daten.” – Sugar babe Anna (19)

Biertjes drinken, feestjes hier en daar en ondertussen keihard studeren om straks het grote mensen leven in te kunnen stappen. Leuk en aardig, maar het leven als student is duur. Waar de een het bekostigt met een spaarpotje, leent de ander studiefinanciering om de hele boel te bekostigen. Een bijbaan is flink aanpoten naast een studie, daarom kiezen steeds meer studenten voor een alternatieve oplossing; daten tegen een prijs met een zogenaamde sugar daddy.

Toch ligt er anno 2021 nog een taboe op het zogenaamde sugardaten. Zo speelt het zich voornamelijk online en achter gesloten deuren af. Een duidelijk beeld krijgen van het taboe, is lastig. Zo zette we een online poll op waar wel 107 deelnemers op hebben gereageerd.  75% vond het helemaal oké om een extra zakcentje te verdienen via een sugar daddy. Opvallend was dat van de tachtig personen die ‘helemaal oké’ stemde wel 80% vrouwelijk was. Van de zevenentwintig personen die ‘niet oké’ stemde, was 74,1% man.

Volgens sugar daddy Peter (31) is de kloof tussen man en vrouw nog altijd te groot en is het een ouderwets beeld. “Hoewel ik heel blij was om te zien dat 75% het helemaal oké vindt, was ik ook verbaasd over het feit dat vrouwen er anders tegenover staan dan mannen. Het beeld dat een vrouw een slet of hoer zou zijn omdat ze een sugarrelatie heeft en een man een held is voor hetzelfde, is een beeld dat ondanks dat het niet thuishoort in 2021, toch nog leeft.” Aldus Peter.

Wanneer je op internet kijkt vind je de ene na de andere datingsite die de sugar daddies met een portemonnee linken aan sugar babies. Zo kwam ook de negentienjarige studente Anna aan haar suikeroom. “Ik besloot sugar babe te worden om het geld, maar een meespelende factor was mijn frustratie met relaties die stuk liepen. Ik wilde mijn studie kunnen doen zonder erg grote kosten,” vertelt ze, “Ik zeg hierbij niet dat ik dit niet op een andere manier had kunnen doen. Ik ben niet zielig en ik had ook gewoon hard kunnen gaan werken. Ik heb hiernaast dan ook een normale bijbaan, maar aangezien dit niet genoeg was om mijn vaste kosten te betalen besloot ik slimmer te gaan werken, in plaats van  harder.’

Na vele potentiele sugardaddies gesproken te hebben via de app SA, koos Anna voor een man van 45 jaar  om mee af te spreken. “Deze app werkt precies als Tinder, maar dan staat er wel expliciet bij waar diegene naar op zoek is en wat hij of zij wel en niet kan of wil geven. Op mijn account had ik duidelijk staan dat ik geen prostituee was. Mijn ‘doelgroep’ bestond dan ook mannen die wel echt wilden daten; iemand om mee te kletsen, iemand die er voor ze was en mee uitjes wilde doen.”

Het ging haar sugar daddy om aandacht, een luisterend oor en weer eens op pad kunnen met een dame. Hier had de sugar daddy dan tweehonderd euro per date voor over. “Op elke date, behalve de eerste, hebben we gezoend. Al was hij met zijn handen soms wel erg touchy voor het zoenen.  Er is verder niets gebeurd en alle kleding is altijd aangebleven. Natuurlijk vroeg hij wel vaak naar seks. Dan zei hij dat hij een man was en dat hij die verlangens nu eenmaal had, maar hij is nooit over mijn grenzen heen gegaan.”

Anna zorgde er altijd voor dat ze zo veilig mogelijk naar de date toeging. Zo fietste ze expres langs meerdere huizen, zwaaide ze naar iedereen die ze tegenkwam en heeft ze aan wat mensen de weg naar huis gevraagd, indien er iets zou gebeuren. “Ik heb mijn beste vrienden verteld over wat ik deed en stuurde hun altijd mijn locatie. De eerste keer dat ik bij mijn sugar daddy thuis was heb ik hun ook gevraagd elk halfuur te kijken of ik een appje stuurde met een duimpje omhoog. Daarnaast hielden ze ook mijn locatie in de gaten. Verder had ik zoveel mogelijk informatie verzameld; zijn naam, achternaam, waar hij werkte, wat zijn functie was, foto’s van hem en waar zijn kinderen op school zaten. Deze informatie stuurde ik ook naar mijn beste vrienden. Het was vrij weinig moeite en het liet me veel comfortabeler voelen.”

*Anna en Peter zijn fictieve namen. Wegens het taboe en om hun privacy te waarborgen, hebben de bronnen er voor gekozen om anoniem hun verhaal te doen.

Over de auteur

Floor Hoogstad

Floor Hoogstad is een pittige journaliste in spe. Als Rotterdamse is ze recht door zee en niet bang om doelgericht te werk te gaan. Zo vertrok ze op zeventienjarige leeftijd voor een jaar naar Spanje om hier de taal te leren om later het werkveld in te gaan als Spaanstalig verslaggever. Hoogstad werkte eerder al als verslaggever voor Zomercampus010 en jureerde dit jaar nog voor de eerste editie van de Mark Hoogstad Beurs. In de toekomst hoopt Hoogstad aan de slag te mogen gaan als misdaadverslaggever. Als ze in haar vrije tijd niet bezig is met Netflix afspeuren naar misdaad documentaires, is Hoogstad te vinden op de Rotterdamse terrassen met een krantje en een grote bak pleur.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *