‘Fast Fashion’ belast mens en milieu, steeds meer jongeren doen niet meer mee.

Steeds meer jongeren besluiten te stoppen met het kopen van nieuwe kleding bij merken als H&M, Zara of webshop SHEIN. Deze bedrijven verkopen fast fashion. Kleding die zo snel mogelijk voor zo’n laag mogelijke prijs wordt geproduceerd. De kleding is hip, maar vaak slechts voor een korte periode. Door het snelle productieproces (soms is een nieuw kledingstuk al in tien dagen ontworpen, gemaakt en gedistribueerd) is kleding ook weer heel snel uit de mode. De kleding is grotendeels niet van erg goede kwaliteit, en komt na een seizoen vaak bij het afval terecht. Deze ‘snelle’ kleding is goedkoop voor de consument, maar brengt hoge kosten met zich mee voor mens en milieu.
Pien Mulder – 28 september 2020

De kledingindustrie vervuilt ons klimaat meer dan alle internationale vluchten en boottransporten gecombineerd. Voor één spijkerbroek is meer dan 7000 liter water nodig, voor een t-shirt ongeveer 2700 liter. Schadelijke stoffen die worden gebruikt in het productieproces, zoals microplastics, bleek en textielverf, worden soms direct in de natuur gestort. Van de 100 miljard kledingstukken die er jaarlijks worden geproduceerd, haalt een derde de winkels niet. Die overgebleven kleding wordt vaak meteen vernietigd.

De mode-industrie blijft groeien, en neemt hierdoor ook steeds meer land in beslag. Koeien voor het produceren van leer, katoenvelden, rubber voor schoenzolen. Deze industrieën worden allemaal gelinkt aan ontbossing en de afname van biodiversiteit. 8% van de wereldwijde Co2-uitstoot komt van kledingproductie en -distributie. De Ellen MacArthur foundation verwacht dat de kledingindustrie in 2050 een vierde van de Co2-uitstoot op haar naam heeft staan.

Werkomstandigheden
In zogenaamde sweatshops werken arbeiders (80% hiervan is vrouw) voor een laag loon in erbarmelijke omstandigheden. 93% van de door Fashion Checker onderzochte modemerken kan niet aantonen dat zij hun werknemers een leefbaar inkomen betalen. De kleding in Nederlandse winkels wordt vooral geproduceerd in landen als China, India en Bangladesh. Niet alleen is het hier goedkoper om een fabriek te bouwen, in deze landen is de regelgeving rondom arbeid minder streng dan in bijvoorbeeld Europa, arbeidsomstandigheden en minimumloon worden minder gehandhaafd.

De omstandigheden waarin de kleding wordt geproduceerd zijn ook niet naar de Europese maat. In 2013 stortte er in Bangladesh een kledingfabriek in waar onder andere Primark en MANGO hun kleding laten produceren. Bij het ongeluk overleden er honderden medewerkers. Velen van hen werkten voor 20 cent per uur in de fabriek. Het gebouw was onwerkbaar verklaard door lokale instanties, maar werkgevers dreigden om de lonen van de werkers in te houden als zij niet kwamen opdagen.

Cijfers over  kinderarbeid in de mode-industrie ontbreken. In grote fabrieken die direct leveren aan modemerken is het aantal jonge arbeider de afgelopen jaren drastisch afgenomen. Het komt hier bijna niet meer voor. In kleine fabrieken worden vaak echter weinig controles gevoerd op de leeftijd van de werknemers, stelt Stop Kinderarbeid.  Hierdoor werken er uiteindelijk toch meer dan een miljoen kinderen onder de 15 jaar werkzaam in textielfabrieken over de hele wereld.

Consumenten
Die vervuiling komt niet alleen door de producenten, ook onze consumentencultuur helpt hieraan mee. Consumenten kopen 60% meer kleding dan zij deden in 2000, en dragen die kleding half zo lang. Drie van de vijf gekochte items belandt op de stortplaats. Het is geen uitzondering om elk seizoen een geheel nieuwe garderobe te scoren. Consumenten willen modieus blijven, en het liefst voor een zo laag mogelijke prijs. Een groeiende groep besluit om hier niet meer aan mee te doen. Vooral jongeren kopen steeds meer tweedehands of verantwoorde kleding. De app Vinted, waar consumenten onderling oude kleding kunnen ruilen en verkopen, werd eind 2019 op een marktwaarde van een miljard geschat. Influencers spreken zich in steeds grotere mate uit tegen de fast-fashion industrie. Duurzame kleding word toegankelijker gemaakt door vintage-keten episode en de zoekmachine voor duurzame kleding project CECE.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *