Met haar bedrijf Bossert Kookwerken geeft Lisette Bossert trainingen en lezingen door het hele land en nu ook in het Alzheimercaf\u00e9. Ze wil hiermee laten zien hoe belangrijk eten en drinken is voor mensen in de zorg. Haar doel: van eten weer een fijn en betekenisvol moment maken, juist voor mensen die zorgafhankelijk zijn.<\/p>\n
Eten lijkt iets kleins, iets wat er \u2018gewoon bij hoort\u2019. Maar volgens Bossert is het dat allang niet meer zodra mensen zorg nodig hebben. \u2018Op het moment dat je zorgafhankelijk wordt, wordt je wereld kleiner,\u2019 vertelt ze. \u2018Alles wat dichtbij is, wordt belangrijker. Eten en drinken spelen daarin een grote rol.\u2019 Dat idee vormt de basis van haar werk.<\/p>\n
Bossert is van huis uit chef-kok. Ze werkte jarenlang bij Kloosterhotel Zin in Vught, waar ze kookte met een volledig biologische keuken. Daar werkte ze samen met mensen met een verstandelijke beperking. \u2018Ik zag hoe zij genoten van dat eten,\u2019 vertelt ze. \u2018En ondertussen hoorde ik dat het eten thuis niet echt lekker was en werd opgewarmd. Dat vond ik zo\u2019n gemiste kans.\u2019 Na ruim twaalf jaar besloot ze voor zichzelf te beginnen. Ze nam contact op met verschillende zorginstanties en vertelde wie ze was en waar ze voor stond. Zo kwam ze uiteindelijk in de ouderenzorg terecht, waar volgens haar eigenlijk dezelfde vragen leven. Inmiddels is dat haar grootste doelgroep. In de afgelopen jaren verdiepte ze zich steeds meer in wat eten betekent voor mensen die afhankelijk zijn van zorg.<\/p>\n
Volgens Bossert draait het niet alleen om wat er op het bord ligt. \u2018Na tien minuten is dat bord leeg,\u2019 zegt ze. \u2018Maar de dag heeft nog veel meer uren.\u2019 Daarom kijkt ze juist naar alles rondom het eetmoment. Denk aan samen koken, praten over wat er gegeten gaat worden en zorgen dat het lekker ruikt in huis. \u2018Als je er bewust aandacht aan geeft, kan het een echt genietmoment worden.\u2019 Vooral bij mensen met dementie ziet ze hoe krachtig dit kan zijn. Het roept herinneringen op aan vroeger, aan hun jeugd en aan bijzondere momenten. \u2018Eten en drinken is vaak iets waar mensen met dementie nog echt van kunnen genieten,\u2019 zegt Bossert. Ze benadrukt dat mensen met dementie meer zijn dan hun ziekte. \u2018Ze hebben dementie, maar verder is er niks mis. Soms kunnen ze juist nog veel, bijvoorbeeld advies geven, doordat ze hun hele leven hebben gekookt.\u2019<\/p>\n
Bossert werkt door het hele land en wordt ingehuurd door zorgorganisaties. Ze geeft trainingen aan zorgmedewerkers, vaak in een traject van drie bijeenkomsten. Daarbij legt ze onder meer uit wat dementie doet met het brein en het gedrag. \u2018Je moet het niet alleen uitleggen, maar ook laten ervaren,\u2019 zegt ze. Door aan te sluiten bij de belevingswereld van bewoners, hoopt ze hen meer te betrekken bij eten en drinken.<\/p>\n
Naast haar werk in zorginstellingen is Bossert actief bij Alzheimercaf\u00e9s. Dat is voor haar ook persoonlijk. Haar moeder had dementie en is inmiddels overleden. \u2018Ik weet hoe zwaar het kan zijn voor mantelzorgers,\u2019 vertelt ze. \u2018Eten wordt dan soms iets wat snel moet gebeuren.\u2019 Juist daarom probeert ze mensen te laten zien dat het ook anders kan. \u2018Maak er nou maar een fijn moment van, het zijn kleine genietmomenten.\u2019 Tijdens lezingen probeert Bossert iedereen mee te nemen, ook mensen met dementie zelf. Ze stelt vragen en zoekt contact. \u2018Eigenlijk probeer ik mensen te inspireren zoals altijd,\u2019 zegt ze. \u2018Ik laat vooral tips zien en vertel wat er nog w\u00e9l kan.\u2019<\/p>\n
Wat haar werk vooral met haar doet, zit niet zozeer in het resultaat, maar in het gevoel iets te kunnen betekenen. \u2018Iedereen vindt het fijn om \u2018dank je wel\u2019 te horen,\u2019 zegt Bossert. \u2018Het gaat mij erom nuttig te kunnen zijn, om iets te brengen.\u2019 Als mensen blij worden van wat ze vertelt of doet, geeft dat haar een zinvol gevoel. \u2018Dat geeft nut aan mijn leven, laat ik het maar zo simpel zeggen.\u2019<\/p>\n
Eten heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in haar leven, al was dat niet vanzelfsprekend. In haar jeugd had Bossert een dansachtergrond en kreeg te maken met anorexia. \u2018Ik ben het van een soort vijandig iets om gaan zetten naar iets positiefs,\u2019 vertelt ze. Nu gebruikt ze het om verbinding te maken met behulp van eten en drinken.<\/p>\n
Wat haar werk haar vooral geeft, is voldoening. \u2018Het gaat erom dat ik iets kan brengen,\u2019 zegt ze. \u2018Als mensen zich gezien voelen of een fijn moment ervaren, dan is mijn doel bereikt.\u2019 Voor Lisette is eten geen bijzaak, maar een manier om de zorg menselijker en hartelijker te maken.<\/p>\n
<\/p>\n
Beluister hier de audio-reportage van de bijeenkomst, gemaakt door mijn collega Kira Kramer.<\/p>\n