Het Veranderende Grammy-podium:
meer statements, wie ze maken en gender verdeling in prijzen afgelopen zes jaar
Door: Anna Popken
Bij de Grammy’s van 2026 was de politieke onrust in de Verenigde Staten opnieuw duidelijk voelbaar. Artiesten gebruiken dit podium al lang niet meer alleen voor bedankjes: het aantal statements lag dit jaar bijna twee keer zo hoog als vorig jaar. Dat maakt het podium steeds invloedrijker, maar legt tegelijk iets anders bloot. De meeste uitspraken worden nog altijd door mannen gedaan, wat opnieuw vragen oproept over de vertegenwoordiging op het podium. De muziekprijzen blijven vooral een mannenwereld, al begint daar langzaam verandering in te komen.
Artiesten zijn vrij om op het Grammy‑podium te zeggen wat ze willen; er bestaan geen regels over wat wel of niet mag in die korte spreektijd. Waar vroeger vooral bedankjes klonken, is dat de afgelopen zes jaar veranderd. Steeds meer winnaars gebruiken hun moment voor een statement, variërend van persoonlijke verhalen tot scherpe politieke boodschappen.
Zo riep Billie Eilish dat “niemand illegaal is op gestolen land” en verscheen Bad Bunny met zijn ICE OUT-oproep. Politiek was het meest besproken onderwerp (of non-verbaal via de ICE‑OUT-button), maar zeker niet het enige. Naast politiek zijn ook Black Lives Matter en feminisme veelvoorkomende thema’s.
Ook eerdere jaren lieten al een verschuiving zien, zoals Kim Petras die in 2023 als eerste transgender artiest haar winst benoemde, of Chappell Roan die in 2025 pleitte voor betere zorg en verzekeringen voor artiesten. Die mix aan onderwerpen laat zien hoe breed het spectrum aan statements inmiddels is.
Een mannenwereld
Als er wordt gekeken naar wie de meeste statements maakt, zijn dat vooral mannen. Daarbij moet worden gezegd dat zij ook simpelweg met meer zijn. “De muziekwereld werd en wordt geregeerd door mannen. Helaas, nog steeds, anno 2026,” zegt Van Vugt. Die constatering verklaart deels waarom zichtbaarheid op het podium zo belangrijk is. Het podium biedt vrouwelijke en andere genderartiesten een kans om zichtbaar te zijn voor een groot publiek; dat werkt door in de rolmodellen voor jonge makers.
Feminisme is dan ook een opvallend vaak terugkerend onderwerp (zie visualisatie 2). Veel vrouwelijke artiesten willen, hoe kort hun spreektijd ook is, duidelijk maken dat zij er staan en daarmee opnieuw een prijs naar vrouwen laten gaan. Ze benadrukken dat vrouwen elkaar moeten steunen om gelijk behandeld te worden en meer aanzien te krijgen in deze industrie.
Ondanks dat vrouwen misschien in de minderheid zijn onder de genomineerden, valt wel op dat de artiest met de meeste Grammy’s een vrouw is, namelijk Beyoncé. Daarnaast komen vrouwen over het algemeen vaker voor in de televisie‑uitzending, waar slechts een klein deel van de volledige ceremonie wordt getoond, dan mannen.
Van Vugt wijst erop dat veel leidinggevende posities nog steeds door mannen worden bekleed: ceo’s, festivaldirecteuren en organisatoren. Dat verklaart deels waarom structurele veranderingen traag verlopen. Toch is er beweging: de Recording Academy rapporteerde in 2025 een flinke toename van vrouwelijke stemmers en noemde het de meest diverse samenstelling sinds 2019. Die verschuiving vertaalt zich niet automatisch in meer vrouwelijke winnaars, maar wél in meer zichtbaarheid van vrouwen tijdens de tv‑uitzendingen, vooral bij de grotere en bekendere prijzen.
Naast de voting members is er ook de hogere Board of Trustees. Die laat goed zien dat de balans achter de schermen inmiddels veel sterker aanwezig is.
Het Grammy‑podium ontwikkelt zich steeds meer tot een platform voor maatschappelijke en politieke boodschappen, en die statements bereiken een wereldwijd publiek. Tegelijk blijft de gender verdeling achter de schermen een belangrijk aandachtspunt: de zichtbaarheid van vrouwen op het podium groeit wel, maar structurele gelijkheid binnen de industrie is nog niet bereikt.
Verantwoording / Data bestand
De data voor dit artikel is verzameld door de Grammy‑awardvideo’s van 2021 tot en met 2026 te analyseren via het officiële YouTube‑account van de Recording Academy. Daarbij is gekeken naar wat artiesten tijdens hun speeches zeiden: sociaal politieke termen en het aanspreken van de maatschappij al dan niet verhulde verwijzingen naar maatschappelijk kwesties.
Naast de tv‑uitzendingen zijn ook de livestreams van de Premiere Ceremony meegenomen, zodat alle prijzen konden worden onderzocht. Per speech is genoteerd welk gender op het podium stond. Het is genoteerd Vrouw (1 of meer), man (1 of meer) of anders (groep verschillende gender of Non-binar ), welk onderwerp (hierin is een selectie gemaakt doormidden van overkoepelend thema) aan bod kwam en of de prijs op tv, online of alleen op de website werd vermeld.
Na het verzamelen van deze gegevens zijn vergelijkingen gemaakt tussen jaren en thema’s. Ter ondersteuning van de bevindingen is gesproken met muziekjournalist Jasper van Vugt, die wees op de invloed van stemgerechtigden binnen de Recording Academy. Daarom is aanvullend gekeken naar de samenstelling van de Board of Trustees en de gender verdeling daarbinnen. Verder is een link naar een rapport van De Academy zelf rapporteerde uit 2025 meegenomen in het artikel. Deze cijfers zijn niet overgenomen omdat het een niet volledig genoeg was maar wel ondersteuning bied. Daarom kan daarop worden. doorgeklikt.