Middelbare schoolromances, monsterpiemels en tentakels: Hentai hoort er nu eenmaal bij

De Japanse geïllustreerde pornografievorm Hentai heeft de aandacht van een groeiende gemeenschap van nieuwsgierige en toegewijde fans over de hele wereld getrokken. Het bloeiende genre doorbreekt zo de taboes over meerdere seksuele voorkeuren, maar dit wakkert ook weer vragen aan. Wat is hentai precies en wat zijn de gevaren van de seksuele anime filmpjes?

De hoge tonen van de stem van het Japanse schoolmeisje schellen door de speakers van de oude laptop, wanneer Mike op play drukt. In karakteristieke mangastijl doemt er op het scherm een klaslokaal op, en na enkele seconden is duidelijk waar het gekreun vandaan komt. Een blond meisje met twee staartjes en strikken in het haar, dat niet ouder dan 13 jaar lijkt te zijn, zit op haar knieën terwijl er een penis heen en weer in haar mond verdwijnt. „Stop, stop it”, weet ze uit te brengen. De zichtbaar oudere jongen, tegen wie ze het heeft, gaat daar echter niet op in. Hij draagt haar op „(to) keep going” en om „deeper” te gaan. De video die 28 minuten voortduurt springt van verhaallijn naar verhaallijn. Het ene na het andere minderjarige meisje heeft seks met een leraar, klasgenoot of directeur, of dit nou vrijwillig is of niet: de meisjes zijn uiteindelijk altijd ontzettend dankbaar na de gebeurtenis. Maar over de ethische vraagstukken wil Mike niet nadenken, het enige wat telt is dat hij zijn hoogtepunt gaat bereiken.

Als dat met deze video niet blijkt te lukken is er nog genoeg andere keuze. De frustratie, veroorzaakt door de teleurstelling van het vorige filmpje, zorgt voor een zoektocht naar extremere inhoud en daar is er genoeg van. Hentai vertaalt zich nou eenmaal letterlijk als seksuele perversie, dus het kan niet gek genoeg. Mike scrolt door de talrijke categorieën op hentaihaven.com, een van de grootste sites die alleen hentai content plaatst. Milf, harem en BDSM zijn termen die hem bekend in de oren klinken, deze zijn namelijk ook te bekijken met echte mensen, van vlees en bloed zeg maar. Maar als hij steeds meer en meer kleurrijke posters van de hentaiseries voorbij ziet komen, staan er ook termen tussen die zijn nieuwsgierigheid opwekken: femdom, tentakels, furry, monsters, yaoi en ongecensureerde hentai.

Na enkele seconden komt hij erachter dat femdom niks voor hem is: twee vrouwen die seks hebben is geil, maar niet als een van die vrouwen een enorme erectie heeft in plaats van een vagina.

Naar yaoi hoeft hij niet eens verder te kijken dan de poster. Twee homoseksuele mannen gaan hem een stapje te ver, hij is nou eenmaal niet gay.

Ook furry, dieren met menselijke borsten en geslachtsdelen, ziet hij niet zitten.

Tentakels en monsters is waar hij naar op zoek is en gelukkig is dit vaak ongecensureerd, anders verderft het een deel van de pret. Veel van de hentai is wel gecensureerd en dat komt omdat er in Japan een wet geldt die ervoor zorgt dat het distribueren van seksuele content verboden is, mits de geslachtsdelen gecensureerd worden. De ingenieuze Japanners hebben echter manieren gevonden om artikel 175 van de wet te omzeilen: tentakels, afkomstig van de meest uiteenlopende monsterlijke wezens zijn geen geslachtsdelen, maar kunnen de karakteristieke rondborstige meiden wél penetreren zonder geblurd te hoeven worden. Daarnaast heeft de opkomst van artificial intelligence ook gezorgd voor een omweg, nu zonder het gebruik van tentakels. Op het internet zijn talloze gratis programma’s te vinden die gecensureerde hentai kunnen veranderen in video’s zonder vervelende blokjes voor de essentiële edele delen.

Maar dit maakt Mike niet uit. Eigenlijk hebben die tentakels en monsters wel wat, het is zo gek, fout, pervers dat dit iets in hem aanwakkert. Gelukkig kan niemand van zijn vrienden en familie zien wat hij nu van plan is om aan te klikken.

Deze keer verschijnt er een hele andere setting op het scherm. Midden in een grot hangt er een vrouw, omhooggehouden door tentakels, in de ruimte. Haar enorme onnatuurlijke borsten worden door deze lange vleeskleurige slierten omstrengeld. Langzaam wordt haar petite lichaam in beeld gebracht, waardoor ook haar vagina te zien is die gepenetreerd wordt door dezelfde tentakel, waar geen eind aan lijkt te komen. De vrouw stribbelt overduidelijk tegen, maar na enkele minuten is er een glasheldere ommezwaai in haar gedrag. Haar uitspraken gaan van „I don’t want this”, naar „please keep going”. Precies dit is waar Mike naar zocht en zonder de video van 15 minuten af te hoeven kijken is hij klaar.

Mike is een fictief personage gebaseerd op de interviews die zijn afgenomen.

De onschuldige monsterporno en high school romances zijn een groot deel van een hentai. Toch zijn er ook zorgbarendere thema’s. Denk bijvoorbeeld aan Lolicon, het genre binnen de geïllustreerde porno dat vooral om jonge meiden draait. Zo jong dat de lichamen van de meisjes nog niet ontwikkeld zijn. Er is nog geen sprake van borsten of schaamhaar. Als er dan nog twijfel over de leeftijd van de meisjes bestaat, dan is die snel overboord wanneer zij een speen in haar mond heeft. Dit genre is echter minder makkelijk te vinden op het Nederlandse internet, maar het bestaat wel. In Japan is er zelfs een hele buurt in Tokyo vol met Loliconwinkels. Hier verkopen ze niet alleen cd’s met de filmpjes, maar ook mangatijdschriften, videogames en sekspoppen op ware grootte.

Ook het constante thema verkrachting is zorgwekkend. Meisjes en vrouwen worden door hun partners, broers, vaders, ooms, bazen, collega’s, docenten, artsen en klasgenoten verkracht en hebben in ieder geval hetzelfde resultaat: de slachtoffers vonden het uiteindelijk toch allemaal geil en fijn.

Maar zorgen dit soort geïllustreerde kinderporno en verkrachtingsscènes ervoor dat mensen illegale neigingen krijgen? Of zorgt deze porno ervoor dat mensen met illegale gedachten zich niet gaan vergrijpen aan echte vrouwen of kinderen?

Yuri Ohlrichs, seksuoloog bij het Rutgers Instituut, denkt dat laatste. „Mensen met pedofiele neigingen kunnen met deze strips en video’s hun fantasieën verbeeld zien worden. Veel van mijn collega’s die therapie geven aan pedofielen, pleiten ook voor een surrogaat voor kinderporno. Zo kunnen pedofielen die weten dat ze niks met kinderen mogen en gaan doen hun ei kwijt.” Toch plaatst Ohlrichs wel een kanttekening bij deze uitspraak. „Er moet natuurlijk wel een expliciete boodschap bij deze content staan: Het is prima om hier over te fantaseren aan de hand van hentai maar het is niet goed om daar naar te handelen.”

Deze boodschap geldt volgens Ohlrichs niet alleen voor hentai. Tijdens een van zijn voorlichtingen op een middelbare school merkt hij dat er nog steeds misverstanden rondom seks zijn door porno. „Vandaag merkte ik in de klas dat er werd gesproken over choaking, oftewel het dichtknijpen van de keel, dat veel in porno te zien is. Hierdoor denken jongeren, vooral jonge jongens, dat dit er nou eenmaal bij hoort, maar dat is natuurlijk niet zo. Daarom is de juiste informatie en voorlichting zo belangrijk.”

De fascinatie voor hentai is volgens Ohlrichs simpel: „Het is vreemd en raar en dat zorgt voor spanning. Waarom kijken we met z’n allen naar Star Wars? Daarnaast weten mensen ook dat het in het echt niet mag, dat zorgt ervoor dat mensen het interessanter vinden.” Gelukkig hoeven we ons dus niet zorgen te maken over de negatieve effecten van hentai. Voor sommige mensen zal het een vreemd fenomeen blijven en voor anderen iets wat ze graag bekijken, net zoals veel andere genres van porno: hentai hoort er nu eenmaal bij.