De financiële druk op de Nederlandse filmsector kan leiden tot minder producties en daarmee minder ruimte voor nieuwe makers. Dat merkt ook afstuderend filmmaker Sem Vorst, die ziet dat programma’s worden ingekort en producties vaker worden geschrapt. Terwijl jonge filmmakers tijdens Blikvangers op 30 september een podium krijgen voor hun afstudeerfilm tijdens het Nederlands Film Festival, blijft de vraag wat er daarna voor hen overblijft.

Bezuinigingen in de praktijk

Vorst loopt stage bij een productiebedrijf en werkt daar inmiddels als freelancer. Hij merkt dat er minder geld beschikbaar is om programma’s te maken. Daardoor moeten steeds vaker keuzes worden gemaakt over welke producties wel en niet doorgaan.

Een programma waar Vorst bij betrokken was, werd door bezuinigingen teruggebracht van vijf naar drie afleveringen. “Dus daar moet je heel anders van maken op basis van geld”, vertelt hij.

Ook binnen zijn opleiding merkt hij de gevolgen. Volgens Vorst zijn er door bezuinigingen onderdelen van het onderwijs vervallen. Hij verwacht dat verdere bezuinigingen vooral zullen leiden tot minder producties. “Maar vooral dat ze minder projecten gaan realiseren. En dat is natuurlijk heel jammer. Want dan is er veel minder diversiteit en veel minder kans voor nieuwe makers om iets te maken.”

Wat komt er na Blikvangers?

Tijdens Blikvangers krijgen jonge filmmakers een podium voor hun afstudeerfilm. Volgens Vorst laat het evenement daardoor ook de onzekerheid van de sector zien. “Het is een mooi podium, maar je kan er niet van leven.”

Zelf kan Vorst na zijn stage blijven werken bij hetzelfde bedrijf, maar een vast contract zit er voorlopig niet in. Voor andere jonge makers is die overgang volgens hem minder vanzelfsprekend. Als er minder producties worden gemaakt, zijn er ook minder plekken om ervaring op te doen en betaald werk te vinden.

Voor Vorst kan dat uiteindelijk betekenen dat makers de filmwereld verlaten. “Dan ga je maar een ander beroep kiezen. Dan verlies je heel veel makers, denk ik.”

De vraag is daarmee niet alleen hoeveel jonge filmmakers een podium krijgen, maar ook hoeveel ruimte er daarna overblijft om daadwerkelijk door te groeien.