Biografie

Eerst leren filmen, dan leren fietsen

Met een sprong van 15 jaar gaan we terug naar het verleden. Eva was een meisje van vijf jaar en verstopte zich elke middag op de zolderkamer achter de grote dikke computer van haar papa. Met harde tikken op het toetsenbord creëerde het vijf- jarige meisje talloze verhaaltjes. Aan creativiteit lag het niet: de sprookjes en fictieverhalen kwamen tevoorschijn.

Een week later, Eva vierde haar zesde verjaardag. Van haar mama kreeg ze een ‘echte’ meisjesfiets… maar… van opa kreeg ze een uitklapvouwbare camera. Zo eentje met zes pixels, dat maakte voor Eva niet uit. Mama vroeg aan Eva of ze een rondje buiten wilde fietsen op haar gloednieuwe fiets, maar Eva was tijdens die vraag al weggelopen, met haar nieuwe camera in haar hand. Ze wilde eerst leren filmen en dan leren fietsen. Van dat fietsen kwam het er die dag niet meer van. De knopjes op de camera waren té interessant.

De passie voor filmen en schrijven bleef hangen. Rond haar 13e schreef ze haar eerste échte verhaal met complete hoofdstukken. Op de middelbare school veranderde ze elk verslag in een zelfgemaakt filmpje. Haar profielwerkstuk? Dat werd een documentaire. Haar eindcijfer? Een tien. Ze had het van geen vreemde. Haar vader schreef gedichten en werkte bij de radio als DJ en haar zus was professioneel cameravrouw. Dat was precies de richting die Eva ook op wilde gaan. Toen ontdekte ze de opleiding Journalistiek.

De uitklapvouwbare camera belandden na jaren carrière in de oude stoffige doos en Eva ging als 18- jarig meisje op pad met een grote en zware camera. Interview na reportage werd gemaakt en uren werd gewerkt aan de juiste beelden knippen of het scrollen en scrollen naar dé perfecte achtergrondmuziek.

Inmiddels bijna 21, zit Eva in het derde jaar van haar opleiding journalistiek. Het schrijven van verhalende reportages en het maken van spannende filmpjes blijft het allerleukste dat er is. Iets waar ze in de toekomst haar brood van wilt verdienen. En wie weet, leert ze dan toch eindelijk ooit nog eens fietsen 🙂