Vermissingszaken in Nederland

Vrijdag 29 september, 2017

–

Leer meer over het Veteranen Search Team

Het Veteranen Search Team (VST) is een groep van meer dan 2600 vrijwillige veteranen die zich met toewijding inzetten om vermiste personen op te sporen. Het initiatief begon in 2017 tijdens de vermissingszaak van Anne Faber. Door de spontane samenwerking en de unieke kwaliteiten van de veteranen, die elk beschikken over bijzondere vaardigheden en waardevolle werkervaring, is het Veteranen Search Team.

De succesvolle inzet leidde tot de oprichting van het VST, dat sindsdien een cruciale rol speelt bij zoekacties. Het team bundelt een schat aan kennis, discipline en ervaring die in uitdagende situaties het verschil kunnen maken. Vandaag de dag wordt het VST meer dan 100 keer per jaar ingeschakeld en bewijst het keer op keer zijn waarde in het ondersteunen van zoekoperaties.

Het Veteranen Search Team (VST) speelt een cruciale rol bij het opsporen van vermiste personen. Wanneer de hulp van het VST nodig is, neemt de politie contact op met de coördinator van het team om de situatie en inzet te bespreken. Na goedkeuring wordt een pushbericht verzonden via een interne applicatie, waarmee alle veteranen worden opgeroepen om zich aan te sluiten bij de zoekactie.

De VST maakt gebruik van een exclusieve applicatie waarin de locatie van de vermissing wordt gevisualiseerd. De coördinator tekent op de digitale kaart kleine sectoren uit, die elk door een groep veteranen worden doorzocht. Met behulp van stokken, zaklampen en hesjes wordt het toegewezen gebied systematisch afgezocht, vaak in linieopstelling om ervoor te zorgen dat geen enkel deel wordt overgeslagen. Deze grondige methode leidt regelmatig tot het vinden van waardevolle aanwijzingen, zoals persoonlijke voorwerpen van de vermiste.

Wanneer een voorwerp wordt gevonden, wordt direct onderzocht of het gerelateerd is aan de vermissing. Dit kan de politie helpen om een specifiekere focus voor verder onderzoek te bepalen. Soms leidt dit niet alleen tot bruikbare informatie, maar ook tot het lokaliseren van de vermiste persoon. In bepaalde gevallen vind het team de lichamen terug, maar er zijn ook situaties waarin iemand levend wordt aangetroffen.

De samenwerking tussen de politie en het VST biedt aanzienlijke voordelen. Veteranen brengen unieke vaardigheden, zoals discipline, strategisch inzicht en teamwork in bij de zoekoperaties. Hierdoor kan een vermissingszaak sneller en efficiënter een doorbraak bereiken. Dit ontlast niet alleen de politie, maar verhoogt ook de kans op een succesvol resultaat.

De zoektocht naar Anne Faber

Beginfase van de zoektocht (29 september – 2 oktober)
Een dag na Anne’s vermissing begint een intensieve zoektocht. Aanvankelijk spelen vrienden, familie en politie de grootste rol. Er is nog geen directe betrokkenheid van het Veteranen Search Team.

Bron afbeelding: NOS

Poster van Anne

Beginfase van de zoektocht (29 september – 2 oktober)
Een dag na Anne’s vermissing begint een intensieve zoektocht. Aanvankelijk spelen vrienden, familie en politie de grootste rol. Er is nog geen directe betrokkenheid van het Veteranen Search Team.


Eerste betrokkenheid van gespecialiseerde teams (2 oktober)
De zoektocht breid zich uit met de komst van het Veteranen Search Team. Dit team, bestaande uit een kleine groep getrainde vrijwilligers met een militaire achtergrond, wordt ingeschakeld vanwege hun vaardigheden in het doorzoeken van terreinen. In samenwerking met de politie worden verschillende gebieden rondom Anne’s fietsroute verdeeld onder de vrijwilligers. Het VST organiseert hun inzet door vrijwilligers in kleine teams in te delen. De bossen rondom de zendmast op het Berkenlaantje in Soest worden in meerdere gebieden gesplitst. De veteranen vormen menselijke linies. De linie beweegt langzaam vooruit om geen enkele vierkante meter over te slaan.

Samenwerking VST en politie

Ga naar Anne’s fietsroute


Eerste betrokkenheid van gespecialiseerde teams (2 oktober)
De zoektocht breid zich uit met de komst van het Veteranen Search Team. Dit team, bestaande uit een kleine groep getrainde vrijwilligers met een militaire achtergrond, wordt ingeschakeld vanwege hun vaardigheden in het doorzoeken van terreinen. In samenwerking met de politie worden verschillende gebieden rondom Anne’s fietsroute verdeeld onder de vrijwilligers. Het VST organiseert hun inzet door vrijwilligers in kleine teams in te delen. De bossen rondom de zendmast op het Berkenlaantje in Soest worden in meerdere gebieden gesplitst. De veteranen vormen menselijke linies. De linie beweegt langzaam vooruit om geen enkele vierkante meter over te slaan.





Eerste doorbraak (3 oktober)
Op 3 oktober zoekt een klein team van veteranen langs de Amersfoortseweg in Huis ter Heide. Daar komt de eerste doorbraak. Ze verwachten niets te vinden, maar achter een boom stuiten ze op een groen voorwerp. Bij het vinden van een verdacht voorwerp, wordt altijd meteen de politie erbij gehaald. Later blijkt dit de jas van Anne Faber te zijn. Het VST deelt gebieden in kleinere vakken op met duidelijke fysieke grenzen zoals paden, water of omheining. Zo wordt de zoektocht naar aanwijzingen nog specifieker geanalyseerd.

De jas van Anne

Ga naar de Amersfoortseweg





Eerste doorbraak (3 oktober)
Op 3 oktober zoekt een klein team van veteranen langs de Amersfoortseweg in Huis ter Heide. Daar komt de eerste doorbraak. Ze verwachten niets te vinden, maar achter een boom stuiten ze op een groen voorwerp. Bij het vinden van een verdacht voorwerp, wordt altijd meteen de politie erbij gehaald. Later blijkt dit de jas van Anne Faber te zijn. Het VST deelt gebieden in kleinere vakken op met duidelijke fysieke grenzen zoals paden, water of omheining. Zo wordt de zoektocht naar aanwijzingen nog specifieker geanalyseerd.



Opschaling van de zoektocht (4-5 oktober)
Op 4 oktober wordt de zaak opgeschaald naar een SGBO. Dit zorgt voor intensieve samenwerking tussen de Marechaussee, het Rode Kruis, en ook het team van veteranen. Een commandocentrum wordt opgezet in Zeist om de familie te ondersteunen en zoekgebieden systematisch te beheren. De samenwerking zorgt ervoor dat beboste gebieden en open velden rondom Zeist worden uitgekamd. Op deze manier weten alle partijen exact waar al gezocht is en waar nog meer moet worden gezocht.

Zeist

Ga naar Zeist



Opschaling van de zoektocht (4-5 oktober)
Op 4 oktober wordt de zaak opgeschaald naar een SGBO. Dit zorgt voor intensieve samenwerking tussen de Marechaussee, het Rode Kruis, en ook het team van veteranen. Een commandocentrum wordt opgezet in Zeist om de familie te ondersteunen en zoekgebieden systematisch te beheren. De samenwerking zorgt ervoor dat beboste gebieden en open velden rondom Zeist worden uitgekamd. Op deze manier weten alle partijen exact waar al gezocht is en waar nog meer moet worden gezocht.

Vondst van de fiets (5 oktober)
’s Avonds op 5 oktober wordt Anne’s fiets gevonden in een vijver in Huis ter Heide. Politieduikers onderzoeken de bodem van de vijver, maar vinden verder geen andere relevante sporen.

Vijver Huis ter Heide

Ga naar Huis ter Heide

Vondst van de fiets (5 oktober)
’s Avonds op 5 oktober wordt Anne’s fiets gevonden in een vijver in Huis ter Heide. Politieduikers onderzoeken de bodem van de vijver, maar vinden verder geen andere relevante sporen.


Vondst van de rugzak (6 oktober)
De volgende grote doorbraak komt een dag later, als een andere groep vrijwilligers de vermoedelijke rugzak van Anne vindt in het bos.
Met het vinden van de jas, fiets, en rugzak ontstaat een duidelijker beeld van het mogelijke verloop van Anne’s vermissing. De verzamelde sporen worden opgestuurd naar het Nederlandse Forensisch Instituut om te beginnen aan DNA-onderzoek.

Einde zoektocht


Vondst van de rugzak (6 oktober)
De volgende grote doorbraak komt een dag later, als een andere groep vrijwilligers de vermoedelijke rugzak van Anne vindt in het bos.
Met het vinden van de jas, fiets, en rugzak ontstaat een duidelijker beeld van het mogelijke verloop van Anne’s vermissing. De verzamelde sporen worden opgestuurd naar het Nederlandse Forensisch Instituut om te beginnen aan DNA-onderzoek.

Leer meer over DNA-onderzoek

Elk organisme is opgebouwd uit cellen. In deze cellen bevindt zich een celkern met daarin chromosomen, die altijd in paren voorkomen. Chromosomen spelen een cruciale rol als dragers van erfelijke eigenschappen en bestaan uit miljoenen variabele combinaties. Deze chromosomen zijn opgebouwd uit DNA, een lang molecuul met unieke structuren en functies.

In het DNA bevinden zich genen, die als specifieke segmenten instructies bevatten voor de aanmaak van eiwitten. Deze genen bepalen eigenschappen zoals haarkleur, oogkleur en lichaamslengte. Daarnaast zijn er markers, kleine DNA-fragmenten die geen invloed hebben op de werking van het lichaam, maar wel verschillen van persoon tot persoon. Juist deze markers zijn essentieel voor identificatie, omdat ze individueel uniek zijn.

Een autosomaal DNA-profiel, gebaseerd op de 22 niet-geslachtsgebonden chromosoomparen – de autosomen – speelt een belangrijke rol bij het analyseren van DNA. Deze chromosomen bevatten het grootste deel van de genetische informatie die een persoon van zijn ouders erft en bieden daardoor een krachtig hulpmiddel bij identificatie en opsporing.

Waarom is DNA zo waardevol bij opsporing?

Autosome DNA-profielen bieden hoge nauwkeurigheid: Door de variatie en specificiteit van markers in autosomen zijn deze profielen vaak goed onderscheidbaar en betrouwbaar voor identificatiedoeleinden.

DNA is consistent in het hele lichaam: Het DNA in huidcellen, bloed of speeksel is identiek en kan zonder problemen met elkaar worden vergeleken.

DNA blijft ongewijzigd: Vanaf de geboorte tot het overlijden blijft het DNA van een persoon hetzelfde.

DNA-sporen zijn gemakkelijk achter te laten: Via huidcellen, speeksel of haar kunnen individuen onbewust DNA-sporen achterlaten op een plek of object.

DNA wordt gebruikt om vast te stellen welke sporen op een plaats delict (PD) kunnen worden gekoppeld aan referentiemonsters van slachtoffers, verdachten of om bepaalde personen juist uit te sluiten. DNA-onderzoek is een krachtige techniek, omdat mensen van wie het DNA niet overeenkomt met dat van een spoor automatisch kunnen worden uitgesloten als verdachte of als mogelijk familielid van een slachtoffer. Met behulp van DNA-analyse kan bovendien worden bepaald of een spoor afkomstig is van een man of vrouw, en kunnen zelfs uiterlijke kenmerken zoals haarkleur, oogkleur en lichaamslengte worden achterhaald.

Door specifieke genetische kenmerken van het spoor te analyseren, wordt een DNA-profiel opgesteld dat geschikt is voor verder onderzoek. Dit profiel wordt vergeleken met databanken, zoals in de Nederlandse DNA-databank van Strafzaken . Bij het ontbreken van een directe match kan gericht worden gezocht naar familieleden die genetisch verwant zijn aan het profiel. Indien beschikbaar, wordt DNA van familieleden of persoonlijke bezittingen van de vermiste persoon vergeleken met het gevonden profiel. Wanneer er een match wordt vastgesteld, kan de identiteit worden bevestigd en worden de nabestaanden geïnformeerd.

Als DNA van een onbekend persoon wordt aangetroffen (bijvoorbeeld van een mogelijke dader), wordt dit profiel eveneens vergeleken met criminele databanken. Bij het uitblijven van een directe match kan er gezocht worden naar familieleden van de dader. De politie onderzoekt hoe de vermiste persoon en de mogelijke dader elkaar hebben gekend, bijvoorbeeld door telefoongegevens, getuigenverklaringen of ander bewijsmateriaal te analyseren.

Zodra de identiteit van de dader is vastgesteld, volgt arrestatie en verhoor. DNA-bewijs speelt een cruciale rol in het aantonen van schuld in een rechtszaak. Wanneer alle feiten zijn vastgesteld, wordt de vermiste persoon formeel als gevonden verklaard.

Sinds 2012 is het in Nederland toegestaan om verwanten op te sporen via de DNA-databank. Hierdoor kunnen bijvoorbeeld de ouders van een vondeling worden geïdentificeerd of familieleden van een onbekend overleden slachtoffer worden vastgesteld. Ondanks deze mogelijkheden wordt het potentieel van DNA als opsporingsmiddel in Nederland nog niet volledig benut. Dit komt doordat niet iedereen in de DNA-databank is opgenomen, waardoor een match niet altijd mogelijk is.

Daarnaast vergt DNA-onderzoek vaak veel tijd, terwijl andere opsporingsmethoden, zoals getuigenverklaringen, camerabeelden en digitale sporen, doorgaans sneller tot een doorbraak kunnen leiden. Bovendien wordt een persoon alleen in de DNA-databank opgenomen wanneer hij of zij betrokken is geraakt bij een delict. Het nadeel hiervan is dat personen die nooit in aanraking zijn gekomen met justitie en daarom geen DNA hebben moeten afstaan, buiten de databank blijven. Dit betekent dat er voor hen niet altijd een match kan worden gevonden.

DNA-onderzoek in de Anne Faber zaak

Bemonstering van de jas (6-7 oktober)
De gevonden jas wordt onderzocht in het laboratorium van het NFI. Opvallend is dat de mouwen binnenstebuiten zijn gekeerd. Onderzoekers vermoeden dat iemand anders de jas mogelijk heeft uitgetrokken waardoor de mouwen andersom komen te zitten.

De buitenkanten van de mouwen worden bemonsterd met een techniek genaamd “stubben,” waarbij een stempelkussen met lijm nauwkeurig DNA-sporen van een oppervlak afneemt. Dit biedt de mogelijkheid om zelfs minuscule hoeveelheden huidcellen te verzamelen. Dankzij deze techniek wordt bevestigd dat het gevonden DNA van Anne is. Echter zit er op de jas ook DNA van iemand anders…

De jas van Anne

Bemonstering van de jas (6-7 oktober)
De gevonden jas wordt onderzocht in het laboratorium van het NFI. Opvallend is dat de mouwen binnenstebuiten zijn gekeerd. Onderzoekers vermoeden dat iemand anders de jas mogelijk heeft uitgetrokken waardoor de mouwen andersom komen te zitten.

De buitenkanten van de mouwen worden bemonsterd met een techniek genaamd “stubben,” waarbij een stempelkussen met lijm nauwkeurig DNA-sporen van een oppervlak afneemt. Dit biedt de mogelijkheid om zelfs minuscule hoeveelheden huidcellen te verzamelen. Dankzij deze techniek wordt bevestigd dat het gevonden DNA van Anne is. Echter zit er op de jas ook DNA van iemand anders…


DNA-profiel succesvol vastgesteld (8 oktober)
Dankzij de geavanceerde DNA-technologieën weet het NFI binnen enkele dagen een volledig DNA-profiel te reconstrueren van het onbekende DNA op de jas. Op 8 oktober is het profiel gereed. Het profiel wordt vergeleken in de nationale DNA-databank voor Strafzaken. Er verschijnt een hit: het DNA komt overeen met dat van Michael P., een man met een strafblad voor ernstige gewelds- en zedendelicten. Dit betekent dat Michael P. aan de jas van Anne heeft gezeten.

Bron afbeelding: ANP

Michael P.


DNA-profiel succesvol vastgesteld (8 oktober)
Dankzij de geavanceerde DNA-technologieën weet het NFI binnen enkele dagen een volledig DNA-profiel te reconstrueren van het onbekende DNA op de jas. Op 8 oktober is het profiel gereed. Het profiel wordt vergeleken in de nationale DNA-databank voor Strafzaken. Er verschijnt een hit: het DNA komt overeen met dat van Michael P., een man met een strafblad voor ernstige gewelds- en zedendelicten. Dit betekent dat Michael P. aan de jas van Anne heeft gezeten.





Onderzoek naar Michaels auto (10 oktober)
Op 10 oktober breekt de politie in de auto van de moeder van Michael, die hij op het moment van Anne’s verdwijning had geleend. De auto blijkt recentelijk met bleekmiddel te zijn schoongemaakt, maar dankzij de forensisch onderzoek door het NFI worden er toch bloedsporen in de achterbak gevonden. Het bloedspoor bevat DNA dat overeenkomt met Anne’s profiel. Dit wijst erop dat Anne waarschijnlijk is vervoerd in deze auto.

Bron afbeelding: GinoPress BV

De gevonden auto





Onderzoek naar Michaels auto (10 oktober)
Op 10 oktober breekt de politie in de auto van de moeder van Michael, die hij op het moment van Anne’s verdwijning had geleend. De auto blijkt recentelijk met bleekmiddel te zijn schoongemaakt, maar dankzij de forensisch onderzoek door het NFI worden er toch bloedsporen in de achterbak gevonden. Het bloedspoor bevat DNA dat overeenkomt met Anne’s profiel. Dit wijst erop dat Anne waarschijnlijk is vervoerd in deze auto.



Vondst van Anne’s lichaam (13 oktober)
Michael P. blijft lange tijd zwijgen en weigert aanwijzingen te geven over de verblijfplaats van Anne. Uiteindelijk opent hij zich tegen een jonge politieagent die hij uit zijn jeugd kent. Hierdoor wordt duidelijk waar Anne zich bevindt. Anne’s lichaam wordt gevonden bij het Nulderpad in Zeewolde. Op het lichaam worden opnieuw sporen onderzocht. Verdere forensische analyses bevestigen later definitief dat Anne door Michael P. is vermoord.

Bron afbeelding: GinoPress BV

Plaats delict

Ga naar het Nulderpad



Vondst van Anne’s lichaam (13 oktober)
Michael P. blijft lange tijd zwijgen en weigert aanwijzingen te geven over de verblijfplaats van Anne. Uiteindelijk opent hij zich tegen een jonge politieagent die hij uit zijn jeugd kent. Hierdoor wordt duidelijk waar Anne zich bevindt. Anne’s lichaam wordt gevonden bij het Nulderpad in Zeewolde. Op het lichaam worden opnieuw sporen onderzocht. Verdere forensische analyses bevestigen later definitief dat Anne door Michael P. is vermoord.

Bronnenlijst APA: