6 juni 2025 door Mies Vesseur
Meer dan 1500 jongeren verzamelden zich zaterdag 24 mei in Ahoy Rotterdam voor de 49e editie van EO-jongerendag. Een dag met muziek en sprekers en waar alles in het teken staat van het geloof. Voor velen een jaarlijks hoogtepunt, voor anderen hun allereerste keer. Eén ding hebben ze gemeen: het is vandaag all about Jesus.
Voor Ahoy Rotterdam verzamelen zich groepen met jongeren vanuit alle hoeken van het land. Jongeren ontmoeten en omhelzen elkaar alsof ze elkaar al lang niet hebben gezien. “We zijn hier de hele dag al hyped voor,” zegt een groepje tieners dat voor het Ahoy-gebouw een kring vormt. ‘’We gaan elke zondag naar de kerk, maar dit is toch anders. Hier voel je: we zijn niet alleen.” Wat ze het meest verwachten van de dag? “De McDonald’s na afloop,” grinniken ze in koor.
‘’Make some noise for Jesus’’
Binnen barst het programma los, er komt een grote lichtgevende balk omhoog waar met grote letters Jesus op staat. Een groot verlicht kruis komt op uit het podium. “Hij is hier,” wordt er gezegd. En de vele jongeren gaan los. Dan komt er een groot koor tevoorschijn die het publiek omverblaast en voor een kippenvelmoment zorgt. Daarna klinkt het nummer I Thank God gespeeld door de Beam Worshipband in de zaal, terwijl duizenden jongeren opspringen en hun handen de lucht in gooien. EO Jongerendag is begonnen.
“Wat je hier voelt, is saamhorigheid,” zegt Joram Kaat die al negen jaar EO- Jongerendag presenteert. “Zoveel jongeren voelen zich alleen. Hier vinden ze elkaar.” Zelfs de crew, waarvan velen zelf niet gelovig zijn, vindt het indrukwekkend om te doen. Verder gebeurt hier ook nooit gekkigheid, er heerst een fijne sfeer.’’ ‘’Hebben we er een beetje zin in?’’ vraag Kaat enthousiast aan de jongeren in Ahoy. Als antwoord juichen de jongeren voluit.
Buiten op het plein van Ahoy is er ook veel te beleven. De grote publieksfavoriet zijn de truien en T-shirts die daar verkocht worden. Truien en T-Shirts met teksten als Jesus Is My Savior en I Love Jesus sieren de kleding van veel bezoekers. Vooral de felgekleurde Beam-hoodies dragen veel jongeren op het evenement, het jongerenmerk van de EO is duidelijk populair.
Amelie (14), links op de foto en Isa (15) rechts op de foto, uit Delft, zijn makkelijk te herkennen: hun witte zonnebrillen met “EO” erop vallen op in de menigte. Ze zijn lid van 015 Connect, een jongerenkerkgroep uit Delft. “Het is mijn tweede keer,” zegt Amelie. “Voor mij de derde,” vult Isa aan. “Soms voel je je alleen in je geloof. Maar hier komen we samen. Dat is zó krachtig,” vertellen ze beide met een grote glimlach op hun gezicht. Ze lopen samen weer de menigte in op zoek naar hun groepje.
Een groepje meiden uit Hattem poseert intussen voor een selfie. “Onze eerste keer hier!” zegt één van hen enthousiast. “We kennen elkaar van school en kerk. En ja, we hebben het helemaal naar ons zin!” Bij de vraag of ze volgend jaar weer komen, roepen ze volmondig en zonder twijfel: “JA!” En ze gaan verder met het maken van foto’s om hun eerste keer EO-Jongerendag goed vast te leggen.
Achter de schermen loopt vrijwilliger Brenda (54). Ze draagt een crew T-Shirt, maar danst net zo enthousiast mee op de muziek als de jongeren zelf. “Ik doe dit al zes jaar,” zegt ze. “Toen ik jong was vond ik het maar nerdy, saai. Een beetje stoffig zelfs. Maar het is allesbehalve dat. Iedereen komt hier samen, dat is gewoon mooi. En de afsluiting? Dat is altijd één grote danceparty.”
Zanger Marc Floor blijkt een publiekslieveling. Bij zijn entree barst het gejuich los. Jongeren zingen zijn nummers uit volle borst mee, en kennen elk woord. Later roept hij zijn opa op het podium, die het publiek toespreekt over geloof en hoop. Jongeren luisteren aandachtig en lijken ervan onder de indruk.
Een nieuwe generatie gelovigen
Toch is het niet alleen maar feest, het evenement kent nog een diepere laag. “Deze generatie is op zoek naar zingeving,” zegt Laurens IJzerman van de HGJB (Houvast voor jongeren en hun gemeente) die ook aanwezig is. “Ze krijgen minder mee van het geloof thuis of op school. De kerk is voor velen geen vaste plek meer. Maar het verlangen, dat is er nog steeds.”
Religiewetenschapper Joris Kregting van de Radboud Universiteit ziet het ook. Hij doet al jaren onderzoek naar hoe het geloof in Nederland verandert. Dit jaar kwam er in zijn onderzoek God in Nederland iets opvallends naar voren. “Slechts 13 procent van Gen Z is nog lid van een kerk,” zegt hij. “Maar opvallend: 27 procent noemt zichzelf wel gelovig. Dat is meer dan generatie Y. We hadden dat niet verwacht.”
Verschillende Generaties
Babyboomers (geboren tussen 1941-1955):
Opgegroeid in een periode van economische groei en wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog.
Generatie X (geboren tussen 1956-1970):
Deze generatie groeide op in een tijd van economische crisis en technologische veranderingen.
Xennials (geboren tussen 1971-1985):
Deze generatie wordt soms ook wel Patatgeneratie of Pragmatische generatie genoemd.
Generatie Y (Millennials) (geboren tussen 1986-2000):
Opgegroeid in een tijd van toenemende globalisering en technologie, en ze zijn bekend om hun focus op social media en duurzaamheid.
Generatie Z (geboren vanaf 2001-2015):
Deze generatie is opgegroeid in een wereld die volop online aanwezig is, en ze zijn bekend om hun digitale vaardigheden.
Generatie Alpha (geboren na 2015):
De generatie die na Generatie Z komt en nog in de kinderschoenen staat.
Volgens Kregting is het een generatie die het christendom opnieuw aan het bekijken is. Zonder verplichtingen, zonder vaste kerkbank. “Ze zijn niet anti-kerk, zoals de babyboomers dat vaak waren. Die kwamen echt in verzet tegen de dominantie van de kerk. Maar Gen Z heeft dat niet meegemaakt.’’
Waarom juist nu? Volgens Kregting kunnen er verschillende verklaringen zijn: “Sociale media, oorlogen, klimaatcrises. Jongeren zoeken ergens houvast. Religie kan dan voelen als een veilig baken.” Toch nuanceert hij: “We moeten niet doen alsof iedereen weer terug de kerk inloopt. Maar dat religie weer opduikt bij jongeren? Dat zou wel eens kunnen.” Misschien wel in nieuwe vormen wat je in Ahoy Rotterdam op EO-Jongerendag terugziet.
Die vernieuwing zie je ook terug als DJ Retain & Reyer later het podium op komt, zij knallen een remix van christelijke klassiekers door de zaal. Zelfs Zit je deur nog op slot krijgt een beatjasje. Tot groot enthousiasme van de zaal. Aan de boodschap ‘Vandaag is all about Jesus, en niet all about moshpits’ wordt geen gehoor gegeven. Op meerdere plekken in het publiek worden moshpits gevormd. En de jongeren gaan helemaal uit hun dak.
Een dag van saamhorigheid
DJ’s Retain & Reyer zetten hun laatste nummer in. Nog één keer gaan de handen massaal de lucht in, nog één keer springt de zaal op de maat van de beat. Dan zakt het licht en klinkt een laatste “Make some noise for Jesus!” door Ahoy. De zaal juicht, moe maar voldaan.
Buiten stroomt het plein vol. Jongeren trekken hun jassen aan, maken nog snel een laatste selfie of zoeken elkaar weer op in hun groepjes. Bij de frietkraam staan lange rijen. De geur van warme snacks verspreidt zich over het plein. Veel blijven nog even hangen voor het avondprogramma, dat ook openstaat voor volwassenen. Anderen lopen richting de metro op weg naar alle hoeken van het land.
“Het was echt vet,” zegt een meisje in haar Beam-hoodie die ze vandaag heeft weten te scoren. “Ik heb zoveel mensen leren kennen vandaag.” Op de gezichten om haar heen staan grote glimlachen. Jongeren die zichtbaar een goede dag hebben gehad. Presentator Joram Kaat kijkt met tevredenheid terug. “Iedereen was zo enthousiast. De saamhorigheid kon je echt voelen. En dat is waar het uiteindelijk om draait: dat jongeren zich gezien en verbonden voelen met elkaar én met God.”