Het is een koude avond, hun adem vormt wolkjes in de lucht. Ze rijden richting de lichtjes in de verte. De paarden stappen stevig door en de contouren van de stad worden steeds duidelijker. Door de stadspoort rijdt de colonne de stad binnen in tweetallen, tot het paard van Maarten ineens stilhoudt.
Maarten is warm ingepakt dankzij zijn mantel, maar bij het zien van de bedelaar besluit hij zijn mantel in tweeën te snijden en geeft hij de helft aan de bedelaar. De bedelaar bedankt hem en Maarten voegt zich weer bij zijn medesoldaten. Maarten krijgt een warme maaltijd en gaat naar bed.
Die nacht verschijnt de bedelaar voor Maarten in een visioen. De bedelaar blijkt God te zijn en hij zegt: “Wat je aan de minste der mijnen hebt gedaan, heb je voor mij gedaan. Ik was naakt en gij hebt mij gekleed.” Hij dankt Maarten voor zijn goedheid en het delen met een mindere in plaats van op hem neer te kijken en hem te bespotten.
Op 11 november 397 wordt Maarten begraven in Tours en wordt hij daar heilig verklaard. Vanaf dan kennen we hem als Sint-Maarten of Martinus van Tours.
