Meer dan een interview filmen 

Hanne volgde een maand lang verschillende lessen, zo zat ze vijf dagen per week van tien tot half zes op de filmschool. Die dagen bestonden voornamelijk uit theorielessen en praktijkgericht werken in de studio. ‘In het begin leerden we van alles over de basis van filmmaken, dat was met name gericht op het regisseren,’ vertelt Hanne. Vooral het aansturen van acteurs bleek lastiger dan Hanne had gedacht. ‘Je zegt niet tegen iemand: ‘je bent verdrietig.’ Je zegt bijvoorbeeld: ‘stel je voor, je kat is vanochtend overleden. Zo voel je je nu.” Zo is het voor de acteur makkelijker om zich in de situatie in te leven. 

Toen ze aan deze cursus begon, had ze nog maar weinig ervaring met videoproductie. De basis van camerawerk en montage kende ze al van het vak JOUTV. Toch merkte ze in Berlijn dat een film maken iets anders vraagt. ‘Het maken van een film is echt heel anders dan een interview op beeld vastleggen, zoals ik heb geleerd bij journalistiek,’ vertelt ze. Vooral tijdens de draaidagen merkte ze dat verschil.  

Een eigen rol in Within 

Hanne maakte samen met haar zeven medestudenten een fictiefilm van ongeveer vijf minuten. Twee medestudenten regisseerden de acteurs en Hanne was verantwoordelijk voor het camerawerk. In de studio moest ze dus nadenken over hoe ze de scènes in beeld bracht. Het resultaat kreeg de titel Within: een psychologisch drama over liefdesverdriet, verraad en identiteit. De film speelt met het verschil tussen wat iemand meemaakt en wat diegene denkt dat er gebeurt. Voor Hanne was het een kans om zich tijdens de opnames te richten op het onderdeel dat ze het leukst vindt: werken met de camera. 

Van filmset naar CampusDoc  

Met die ervaring is ze in september begonnen aan haar nieuwe minor CampusDoc. Niet, omdat ze zich met de cursus in Berlijn op die minor wilde voorbereiden: ze ging vooral omdat ze filmen heel leuk vindt. ‘Een fictiefilm is natuurlijk wat anders dan een documentaire, maar een deel van de kennis die ik daarbij heb opgedaan kan ik nu natuurlijk ook al gebruiken.’ Zo leerde ze op de filmschool werken met professionele filmcamera’s en kreeg ze uitgebreid les over licht, geluid en montage. ‘Ik weet nu beter hoe een filmset werkt en hoe de taken binnen een crew worden verdeeld,’ zegt Hanne. Hierdoor heeft ze vooral op technisch gebied alvast een goede basis. 

Van fictie naar de werkelijkheid 

Toch geeft Hanne aan dat de cursus haar niet een enorme voorsprong heeft gegeven. Zo werkte ze in Berlijn voornamelijk in een studio met acteurs en een vooraf geschreven script, maar bij een documentaire kan ze niet bepalen wat mensen doen of zeggen.  Tijdens CampusDoc filmt ze echte mensen, die niet spelen en van wie ze niet vooraf weet wat ze gaan zeggen of doen. Hoe ze die onverwachte momenten vastlegt en er een verhaal van maakt, wil ze tijdens haar minor leren. Samen met een medestudent gaat ze aan de slag met het produceren van een documentaire over mensen die geen vaste plek hebben om te wonen. Het onderwerp hadden ze al gekozen voordat Hanne naar Berlijn vetrok. 

Berlijn smaakt naar meer  

Inmiddels kijkt Hanne terug op een maand Berlijn waarin ze zich al snel thuis voelde. De reis vond ze spannend: ze zou een maand alleen in een andere stad wonen. Eenmaal daar voelde ze zich al gauw op haar plek in de Duitse hoofdstad. ‘Het is gewoon een hele creatieve stad.’ Overal ontmoette ze mensen die bezig waren met film en elkaar hielpen bij producties. Voor enkel de cursus heeft ze meer dan 2.000 euro moeten sparen, maar dat was het volgens haar meer dan waard. Ze zou later zelfs best een jaar in Berlijn willen wonen. De cursus volgde ze vooral omdat ze graag filmt, zegt Hanne: ‘Ik zou het ook hebben gedaan als ik geen CampusDoc ging doen’.