Van herinnering naar idee 

Het idee voor de podcast ontstond tijdens Victors minor: Creative Storytelling. Voor de minor moesten studenten een creatief verhaal bedenken over iets dat persoonlijk bij hen paste. Toen Victor acht jaar oud was kreeg hij een hersenvliesontsteking, en sindsdien heeft hij er eigenlijk nooit meer over gepraat of bij stilgestaan. Het leek hem dus een goed idee om dat verhaal weer eens onder handen te nemen. 

Eerst wist Victor nog niet precies wat hij met het verhaal wilde doen. Een geschreven verhaal was een optie, maar uiteindelijk koos hij voor audio. Hij luistert zelf veel naar podcasts en had al ervaring met radio. Ook vindt hij het fijn dat in audio de emoties en de toon goed hoorbaar zijn. ‘Met audio hoor je natuurlijk ook de intonatie, de emoties,’ vertelt hij. Volgens Victor kun je een geschreven verhaal makkelijker sturen, terwijl je in een gesprek juist de echte reactie van iemand hoort. Een stem die even overslaat, een zucht of een moment van stilte kan volgens Victor veel toevoegen aan een persoonlijk verhaal. Daarom besloot hij anderen te laten vertellen wat zij zich van die periode herinnerd. 

Verschillende perspectieven 

Victor wist zelf nog bepaalde gebeurtenissen of bepaalde momenten. Hij wist bijvoorbeeld dat zijn ouders op vakantie waren en dat zijn buurvrouw hem naar het ziekenhuis bracht. Ook herinnerde hij zich dat zijn basisschooljuf contact zocht met zijn opa en oma. Toch kende hij niet het volledige verhaal. Daarom interviewde hij de mensen die er destijds bij waren. Hij sprak met zijn ouders, opa en oma en zijn buurvrouw. Ook wilde hij graag zijn oude basisschooljuf spreken. Zij was een belangrijke persoon bij de diagnose, omdat zij de eerste was die opmerkte dat er wat aan de hand was. 

Victor vond zijn oude juf via LinkedIn en belde meerdere keren naar haar school in Nieuwegein. Pas bij de vierde poging kreeg hij haar aan de telefoon, omdat hij haar verhaal belangrijk vond voor de podcast. Tot zijn opluchting wist ze direct wie hij was. ‘Toen zei ik: ik wil een podcastserie erover maken. Zou je het leuk vinden dat ik met jou in een gesprek ga?’ Zijn oude juf wilde gelijk meedoen. Tijdens het gesprek haalden ze herinneringen van zeventien jaar geleden op. 

Voor Victor was het bijzonder dat zijn oude juf hem na al die jaren nog zo goed herinnerde en dat de gebeurtenis ook op haar veel indruk had gemaakt. Het gesprek was ook voor haar waardevol, omdat ze het fijn vond om terug te blikken op een van de gebeurtenissen die haar het meest is bijgebleven, nu ze richting haar pensioen gaat. 

De puzzel 

Na het verzamelen en opnemen van alle bronnen en gesprekken moest Victor alle losse verhalen nog samenvoegen tot één geheel. Dat bleek uiteindelijk het meeste werk te zijn. Van iedere geïnterviewde had hij verschillende stukjes audio. Die moest hij uitknippen en vervolgens op de juiste plek in het verhaal zetten. Het doel was om een chronologisch verhaal te maken waarin de verschillende perspectieven elkaar aanvullen. ‘Het was eigenlijk een soort puzzel,’ vertelt Victor. Hij sorteerde de fragmenten op momenten uit de periode waarin hij ziek was. Daarna probeerde hij ervoor te zorgen dat de verhalen logisch op elkaar aansloten. 

Het eindresultaat moest geen verzameling losse interviews worden. De student wilde dat de afleveringen samen één rond verhaal zouden vormen. Daar is hij achteraf ook het meest tevreden over. 

Positieve reacties 

De podcast was niet gemaakt met de bedoeling om een groot publiek te bereiken. De poscastmaker wilde het vooral gebruiken om de periode uit zijn leven waar hij nooit eerder echt bij had stilgestaan zelf te verwerken. Toch besloot hij de podcast uiteindelijk online te zetten. Hij deelde hem op LinkedIn en kreeg daar positieve reacties op. Zijn familie luisterde mee en ook vrienden reageerden enthousiast. Hoewel de podcast inmiddels op Spotify staat, was een groot publiek nooit zijn belangrijkste doel. 

Toekomst in de audio 

De podcast was voor Victor een bevestiging dat hij graag met audio en persoonlijke verhalen werkt. Hij liep eerder stage bij de radio en luistert zelf bijna dagelijks naar podcasts. Daarom ziet hij zichzelf later ook verdergaan met podcasts. Zijn eigen verhaal vertellen is daarbij niet per se het doel. Juist verhalen van andere mensen interesseren hem.  

Met ‘Wetend Vergetend’ ontdekte Victor dat een vergeten gebeurtenis uit zijn jeugd opnieuw verteld kan worden door de herinneringen van de mensen die erbij waren samen te brengen. Wat begon als een opdracht voor een minor werd zo een persoonlijk verhaal dat hij na zeventien jaar weer onder ogen zag.