Documentaires 2025-2026
Ja, ik Wil!
Een documentaire van Justine van Overeem en Suzanne Borsboom
25 jaar geleden traden Dolf & Gert en Helene & Anne-Marie als eerste homoseksuele stellen ter wereld in het huwelijk. Een kwart eeuw later geven de stellen ieder op hun eigen manier een uniek inkijkje in wat een huwelijk sterk houdt. Helene en Anne-Marie vormen haast een spiegel van elkaar: twee eigenwijze vrouwen, verbonden door liefde en een diepe vertrouwdheid, ook wanneer gezondheid een andere rol gaat spelen. Dolf en Gert daarentegen verschillen als dag en nacht: waar Gert het liefst gas geeft in een Porsche, trapt Dolf liever op de rem in een oude eend. Met humor, gekibbel en jarenlange liefde laten zij zien hoe juist verschillen een relatie sterker kunnen maken.
In de film Ja, ik wil! blikken we terug op een historisch moment en zien we hoe Nederland van pionier veranderde in een land waar acceptatie niet meer vanzelfsprekend is. Hoe vieren deze ouder wordende stellen op 1 april hun 25-jarig jubileum in een veranderende wereld?
Mama Ingabire
Een documentaire van Lieke Queens en Adil el Marnissi
Toen Rist acht jaar oud was, vertrok zijn moeder, Victoire Ingabire, vanuit Nederland naar haar geboorteland Rwanda om te strijden voor democratie en verzoening. Kort daarna werd ze gearresteerd. Zestien jaar later probeert Rist vanuit Zevenhuizen haar nog altijd vrij te krijgen. Terwijl een nieuwe rechtszaak dichterbij komt, balanceert hij tussen hoop en machteloosheid. Toch blijft hij vastberaden om de strijd van zijn moeder voort te zetten, ook al lijkt de kans op succes klein.
De documentaire volgt Rist in de aanloop naar een nieuwe rechtszaak tegen zijn moeder, maar ook in zijn dagelijks leven. In de kerk waar hij voor zijn moeder bidt en de houvast aan God hem overeind houdt. In de studio waar hij muziek over zijn moeder maakt, en daarmee aandacht vraagt voor haar situatie. En op het voetbalveld met de vraag of hij door kan gaan, omdat hij moet zorgen voor zijn zieke vader. Wanneer zijn broer uit Zweden en zus uit Suriname tijdelijk terugkeren naar Nederland, wordt voelbaar wat deze jarenlange strijd met het gezin heeft gedaan.
Mannen van Pleintje
Een documentaire van Lotte Tieleman en Daphne van Beek
Mannen van Pleintje volgt Julius en Simcha, twee jongeren die opgroeiden met vooroordelen, diagnoses en jeugdzorg. Terwijl leeftijdsgenoten diploma’s behalen, zoeken zij via muziek naar erkenning en een plek in de maatschappij. Samen vormen ze de rapgroep MVP en verwerken ze hun verleden in een nieuw nummer. De documentaire volgt hun muzikale én persoonlijke ontwikkeling op een cruciaal kantelpunt in hun leven.
The Rent Hunter
Een documentaire van Sophie Manusov en Noa Eggebeen
The Rent Hunter volgt de bijzondere Shane White, die een hekel heeft aan huisjesmelkers. Al jaren jaagt hij op verhuurders die misbruik maken van huurders. Hij speurt huurders op die soms wel drie keer te veel betalen, gaat undercover bij bezichtigingen en confronteert valse verhuurders. Door zijn eigenzinnige opmerkingen en knullige humor is hij een opvallende verschijning.
In die dappere missie verdwijnt zijn eigen leven steeds verder naar de achtergrond. Zijn nachten zijn kort, sociale activiteiten zijn zeldzaam en hij komt met dit werk amper rond. Hij beseft dat zijn obsessie niet gezond is, maar waarom lijkt stoppen voor hem geen optie?
Uit de Hoge Hoed
Een documentaire van Fien Claassen en Alicia Monsma
De 11-jarige Gianni droomt ervan om professioneel goochelaar te worden. In zijn colbert en lakschoenen oefent hij iedere dag fanatiek voor een toekomst op het podium. Zijn moeder Roelie is zijn steun en toeverlaat en bewaakt de grens tussen een drukke carrière als goochelaar, en het gewone leven van een 11-jarig kind. In ‘Uit de Hoge Hoed’ werkt Gianni toe naar het grootste optreden van zijn jonge carrière. Hij krijgt hierbij de hulp van de 85-jarige Flip Hallema: een legendarische goochelaar die door ouderdom en zijn gezondheidsproblemen langzaam afscheid moet nemen van het vak dat zijn leven bepaalde. Deze film laat zien dat goochelen meer is dan een hobby, hoe passie net begint, en hoe je ermee omgaat als je je passie achter je moet laten.
We Zullen Doorgaan
Een documentaire van Roos Zazai en Mels Kee
Toni (72) en Jim (75) uit Deventer protesteren al sinds de jaren zeventig, eerst tegen de kernenergie en kruisraketten en nu tegen de fossiele industrie en de gevolgen daarvan voor het klimaat. Aan een plek achter de geraniums zijn ze voorlopig niet toe. In We Zullen Doorgaan zien we hoe hun dagelijks leven en hun activisme in elkaar overlopen.
We zien hoe Jim samen met vrienden een spandoek maakt voor een demonstratie, hoe Toni werkt aan een kunstwerk van haar kleinkind en hoe zij tijdens een protest op de A12 worden opgepakt. Zo wordt voelbaar wat hen drijft om door te gaan en waarom wegkijken geen optie is. We Zullen Doorgaan is een intiem portret over liefde, verantwoordelijkheid en de vraag wat je doorgeeft aan de volgende generaties.
Zij stuurt de Nacht
Een documentaire van Yula Bello en Vos Vissers
In de documentaire Zij stuurt de Nacht gaan we één nacht mee met twee vrouwelijke taxichauffeurs: Jeanet Jager, een van de weinige vrouwen op de Coolsingel in Rotterdam, en Ellen van den Brink, die nachtdiensten rijdt in Amsterdam.
In steden waar de nacht nooit stilstaat, bewegen zij zich door een wereld die grotendeels door mannen wordt gedomineerd. Tijdens hun diensten stappen allerlei passagiers in: verdwaalde toeristen, dronken feestgangers en jonge vrouwen die veilig thuis willen komen. Terwijl zij anderen proberen te beschermen, worden ze zelf geconfronteerd met de risico’s van het nachtwerk.
Want in de kleine ruimte van een taxi kan de sfeer snel omslaan. Jeanet is in het verleden zwaar mishandeld en Ellen houdt tijdens haar shifts voortdurend contact met haar man voor extra veiligheid. Hoe kunnen zij zorgen voor de veiligheid van andere vrouwen in de nacht, zonder zelf in gevaar te komen?
Flavors of Life
Een documentaire van Beneditte Pedro en Lise van Hal
In een politiek klimaat waarin immigratie steeds vaker wordt neergezet als een bedreiging, biedt deze documentaire een ander verhaal. Gesitueerd in Samenloop, een non-profitrestaurant in Antwerpen, België, volgt de film vluchtelingen die in dit restaurant de kans krijgen om te werken, te leren en te integreren in een nieuwe samenleving.
De documentaire bouwt toe naar de diploma-uitreiking van verschillende deelnemers, waaronder Achmed, en de afscheidsmomenten wanneer zij doorgaan naar de volgende fase van hun leven. Door zowel de structuur van het restaurant als de intimiteit ervan te laten zien, doorbreekt de film stereotypen over asielzoekers. Ze laat zien hoe zinvol werk, gemeenschap en vertrouwen een gevoel van verbondenheid kunnen creëren. Tegelijk nodigt de documentaire de samenleving uit om asiel te heroverwegen als iets dat kan slagen, in plaats van iets om te weerstaan of te criminaliseren.
Als de Dood ons Scheidt
Een documentaire van Suus ten Kate en Stijn Saman
Iede Hoorn is uitvaartondernemer. Dag en nacht staat hij klaar voor mensen op het moment dat alles stilvalt. In een wereld waar velen liever omheen lopen, voelt Iede zich juist thuis. In deze documentaire krijgen we een zeldzaam kijkje achter de schermen en volgen we hem tijdens het hele uitvaartproces: van het eerste telefoontje tot het laatste afscheid. Hij begeleidt families, verzorgt overledenen en bereidt diensten voor. Met aandacht, betrokkenheid en een grote liefde voor zijn vak geniet hij van alles wat dit werk te bieden heeft.
Maar dat vak vraagt veel. Elke uitvaart is anders, elke familie brengt een eigen verhaal mee. De dagen zijn onvoorspelbaar en rust is schaars. In de stilte en de voorbereidingen die voor de buitenwereld vaak verborgen blijven, begint het gewicht van het werk langzaam door te wegen. Toch haalt Iede juist uit deze momenten voldoening en betekenis, die hem drijft om door te gaan.
Terwijl Iede doorgaat met het begeleiden van uitvaarten, verandert er ook iets binnen het bedrijf. Zijn man Chris stapt erbij in het bedrijf en gaat zich achter de schermen bezighouden met de organisatie. Iede blijft het gezicht van het bedrijf en staat aan de voorgrond bij elke uitvaart, zodat hij zich kan blijven richten op de families en momenten die voor hem het belangrijkst zijn
The Temptation to Exist
Een documentaire van Sam Bogstedt en Tijmen Snoep
Na een zware periode van drugsgebruik en ruzie thuis belandt Max in Begeleid Wonen Beverwaard. Twee jaar later loopt hij weg, vastbesloten om opnieuw te beginnen. Hij verlangt naar vrijheid, maar vrijheid blijkt minder simpel dan hij dacht. Zoals Max zelf zegt: mijn familie ziet mij als gevallen, en gevallen zal ik blijven. Max staat aan het begin van zelfstandigheid. Hij heeft een klein baantje bij Flink en probeert zich aan te melden voor de kunstschool in Rotterdam. Maar hij houdt zijn hoofd nog maar net boven water. Zijn nachten zijn lang en eenzaam. Hij raakt verdwaald in zijn fantasie, en soms ook in zijn depressie. Hij denkt aan kunst, maar ook aan de dood. Voordat Max echt kan doorgroeien, moet hij nog een bittere pil slikken: de confrontatie met zijn moeder.
Na lange tijd zonder contact zien ze elkaar weer. Moeder Rachel brengt oude kleren langs of gaat met hem boodschappen doen. Maar Max heeft meer nodig. Hij wil dat iemand écht naar hem luistert. Dat iemand hem hoort, zonder hem telkens te vertellen wat hij fout doet. Het verleden staat tussen hen in: misverstanden, pijn en half uitgesproken zinnen bepalen hun gesprekken. Wanneer Max zijn donkerste gedachten met haar deelt, kan zij dat nauwelijks verdragen en trekt ze zich terug. Toch gaat ze uiteindelijk met hem mee naar een open dag van de kunstschool. Daar kijken ze, voor het eerst in lange tijd, samen vooruit. De film is een intiem portret over vrijheid en afhankelijkheid. Over een familie die elkaar opnieuw proberen te verstaan, nadat hun herinneringen bitter zijn geworden.
Choose Your Language
Een documentaire van Sem Vorst en Bram de Graaf
In de media worden meestal drie hoofdproblemen benadrukt die negatieve effecten zouden hebben op jonge gamers. Langdurig gamen zou schadelijk zijn voor de fysieke gezondheid, de sociale interactie met leeftijdsgenoten verminderen, of agressief gedrag stimuleren bij jongeren die 18+ games spelen. Er ontbreekt echter nog grotendeels één belangrijk aspect in deze discussie, een aspect dat tot nu toe weinig publieke aandacht heeft gekregen: de online gaminggemeenschappen van 18+ schietspellen waar deze jongeren deel van uitmaken.
Van jongs af aan worden kinderen in deze gemeenschappen blootgesteld aan extremistische taal en grappen. Omdat deze taal als humor wordt gepresenteerd, wordt ze genormaliseerd. Deze normalisering kan bijdragen aan de ontwikkeling van extremistische ideeën en in sommige gevallen zelfs leiden tot radicalisering.
Schapen Tellen
Een documentaire van Milou Bloemberg en Mente Steenbeek
Aart van den Brandhof (66 jaar) is al bijna veertig jaar schaapherder op de Edese heide. Door de komst van de wolf staat dit eeuwenoude ambacht onder druk; Aart is genoodzaakt om zich aan te passen aan deze natuurlijke vijand. Tevens is het tijd om het stokje over te gaan dragen aan de volgende generatie. Hij hoopt zijn kudde én zijn kennis met een gerust hart toe te kunnen vertrouwen aan zijn opvolger.
Tempus Fugit
Een documentaire van Madeleine Bartels en Melina Esajas
Tempus Fugit is een documentaire over de wereldberoemde muzikant Jordi Savall. Op 84-jarige leeftijd blijft Savall zich met opmerkelijke passie en discipline wijden aan muziek. Door intieme momenten tijdens opnamesessies in Cardona, optredens in de Philharmonie de Paris en rustige reflecties in zijn eigen huis, onderzoekt de film waar hij de motivatie vandaan haalt om binnen de grenzen van de tijd te blijven creëren.
Met diepgaande interviews met Jordi Savall, zijn tourmanager en zijn algemeen coördinator, samen met zeldzaam archiefmateriaal, biedt Tempus Fugit een persoonlijk portret van een kunstenaar die terugblikt op een leven gewijd aan muziek. De documentaire is zowel een reflectie op ouder worden en nalatenschap, als een inspirerende ode aan de blijvende kracht van passie en artistieke toewijding.
Uit Volle Borst
Een documentaire van Mies Vesseur en Maxime Engelen
Op het kleinste waddeneiland van Nederland bestaat al 36 jaar het Vlielander Zeemanskoor. Dit zeemanskoor bestaat uit ongeveer vijftig mannen onder leiding van Suus, de vrouwelijke dirigent. Wat hen verbindt? Het zingen van zeemansliederen. De voorzitter van het zeemanskoor is Auke Poppema (74). In Uit Volle Borst staat hij voor een lastige keuze. Door ziekte lukt het hem steeds minder om zijn rol te vervullen zoals hij dat altijd deed. Zelf zegt hij: ‘Wat heb je aan een voorzitter die er eigenlijk niet meer is?’ Ziek zijn verandert hoe je naar dingen kijkt. Keuzes die logisch voelen voor degene die ziek is, zijn niet altijd makkelijk te begrijpen voor de mensen eromheen. Het koor wil niet zonder Auke en Auke wil niet zonder het koor.
In zijn voorzitterschap wordt Auke al jaren gesteund door Suus Soolsma-de Nijs (73). De dirigente, die officieel geen lid is van deze mannenvereniging, maar wel geldt als het boegbeeld van het koor. Suus en Auke vormen een hecht duo. Ooit zeiden ze tegen elkaar: ‘Als ik stop, dan stop jij ook.’ Nu dat moment dichterbij lijkt te komen, blijken zulke uitspraken minder vanzelfsprekend. Kan Auke het voorzitterschap blijven dragen, of moet hij het stokje overgeven? En wat betekent dat voor een koor dat al jarenlang leunt op zijn aanwezigheid? Kan het koor Auke loslaten, nu hij daar zelf misschien klaar voor is? Uit Volle Borst is een documentaire over twijfel, loslaten en de hechte gemeenschap op Vlieland.
Als een Waterval
Een documentaire van Frida Hedegaard Lousdal en Luna Yael Salamon
De documentaire “Als Een Waterval” vertelt een diep persoonlijk en politiek verhaal over intergenerationeel feminisme, gezien door de band tussen Rosa en haar grootmoeder Rita. Verbonden door familie, idealen en geschiedenis volgt de film twee vrouwen die zich bewegen tussen heden en verleden, en laat zien hoe de strijd voor gelijkheid door de tijd heen weerklinkt.
In de jaren zeventig was Rita Hendricks een van de oprichters van Dolle Mina, de feministische beweging die Nederland ingrijpend heeft veranderd. Vijfenvijftig jaar later behoort haar kleindochter Rosa Korzec tot een nieuwe generatie, die met andere uitdagingen wordt geconfronteerd in een wereld waarin eerder verworven rechten opnieuw ter discussie staan. Door zelf lid te worden van Dolle Mina zet Rosa een erfenis voort die lang voor haar geboorte is gevormd.
Via intieme gesprekken tussen grootmoeder en kleindochter onderzoekt de film hoe feminisme zich ontwikkelt, hoe elke generatie haar eigen stem moet vinden en hoe activisme wordt gevormd door de tijd. Dit is niet alleen een politieke reis, maar ook een teder portret van hun relatie – vol liefde, herinneringen en wederzijds leren.
A place to call home
Een documentaire van Alma Thøt Kaplan en Magda Nyhuus Wissum
De voormalige tandheelkundeschool ‘ACTA’ in Amsterdam is omgevormd tot een thuis voor 450 studenten. Het gebouw is zichtbaar vervallen, maar binnen de gebarsten muren houdt een levendige gemeenschap het pand in leven.
Het leven in ACTA wordt gekenmerkt door constante verandering. Voor sommige bewoners is het een korte tussenstop, terwijl anderen er jarenlang blijven en proberen stabiliteit te vinden op een plek die nooit bedoeld was om permanent te zijn. De tegenstellingen zijn overal: afbrokkelende gangen worden artistiek aangekleed, huisdieren en ongedierte delen dezelfde ruimte, en er zijn huisregels binnen een bijna anarchistische setting.
De film volgt twee bewoners van verschillende gangen. Mads is een onderhuurder die zich snel heeft gehecht aan het sociale leven in ACTA. Wanneer een zeldzaam langlopend huurcontract hem stabiliteit biedt, moet hij vertrekken en afscheid nemen van zowel zijn hechte huisgenoten als de vrijheid die de plek vertegenwoordigt.
Ria is een nieuwe bewoner van ACTA. Ze trekt in op een gang waar haar broer of zus al woont en moet haar plek vinden binnen een gevestigde sociale cultuur. Wanneer een onverwachte brandveiligheidsinspectie het dagelijks leven verstoort, verdiept haar betrokkenheid bij de gemeenschap zich en worden de banden tussen de bewoners belangrijker dan ooit.
A Place to Call Home biedt een intiem coming-of-age portret van jeugdcultuur te midden van de aanhoudende wooncrisis in Europa. Terwijl betaalbare huisvesting steeds schaarser wordt, onderzoekt de film hoe kwetsbare woonomstandigheden jongeren vormen in hun overgang naar volwassenheid.
Flierefluiten
Een documentaire van Kjettil Geritssen en Vester Schippers
Flierefluiten volgt Valentijn, een jongere die na zes jaar buiten het reguliere onderwijs voorzichtig probeert opnieuw aansluiting te vinden bij de wereld. Hij bezoekt de Ponderosa, een idealistisch jeugdzorginitiatief dat bewust afstand neemt van vaste structuren, verwachtingen en meetbare resultaten. In plaats van vooruitgang of succes centraal te stellen, ligt de nadruk hier op tijd en ruimte – ruimte om te bestaan, te twijfelen en te zoeken.
Bij Ponderosa geloven begeleiders dat ontwikkeling alleen kan voortkomen uit intrinsieke motivatie. Jongeren krijgen vertrouwen en tijd om te ontdekken wie ze zijn en wat ze willen, zonder opgelegde doelen, cijfers of deadlines. Voor Valentijn is deze openheid zowel ondersteunend als desoriënterend. Hij wil vooruit en verantwoordelijkheid nemen, maar heeft moeite met het ontbreken van richting. Op een plek waar niets wordt voorgeschreven, wordt de uitdaging om je eigen leven vorm te geven des te voelbaarder.
Intiem contract
Een documentaire van Suze de Jager en Josephine Meijaard
Wat betekent intimiteit als die niet vanzelfsprekend is? Intiem contract volgt Tika, een sociaal-erotisch dienstverlener die al 25 jaar werkt met mensen voor wie dit soort nabijheid en seksualiteit vaak onbereikbaar lijken. Met haar openheid, uitgesproken persoonlijkheid en toewijding biedt Tika niet alleen cliënten een vorm van geborgenheid, maar strijdt ze ook tegen het taboe rondom sekszorg. Naast haar werk laat de documentaire zien hoe Tika’s heftige verleden haar helpt in het contact met haar cliënten en hoe ze haar kwetsbaarheden heeft omgezet in kracht. De documentaire geeft een eerlijk en intiem kijkje in een verborgen wereld waarin verbinding, autonomie en menselijke behoeften centraal staan
Leaving Hotel California
Een documentaire van Chimène de Jong en Aybule Demirel
Lang vóór 9/11 bestreed Mark Fallon al Al Qaida als een NCIS Special Agent. Na de aanslagen belandde hij in het hart van de War on Terror als baas van de CITF in onder andere Guantánamo Bay en zag hij hoe deze plek veranderde in een plek waar angst de rechtsstaat begon te verdringen. Terwijl anderen zwegen, zette Fallon zijn eigen carrière op het spel door zich uit te spreken op het hoogste niveau tegen de ondervragingstechnieken en mensenrechtenschendingen binnen het detentiekamp.
In Leaving Hotel California reist Fallon af om voor het eerst Mohamedou Ould Slahi te ontmoeten: gevangene 760, die veertien jaar onschuldig zonder aanklacht vastzat in Guantánamo Bay. Via internet ontstond tussen de twee een onwaarschijnlijke vriendschap, maar ze stonden nooit eerder oog in oog. Met de hulp van John Kiriakou, CIA-klokkenluider wordt deze indringende documentaire over terrorisme, schuld en de littekens die Guantánamo achterlaat verteld.
In Their Hands
Een documentaire van Tim Lutters en Kobe Luijten
Francisco Godoy vertrekt in 2024 als medic naar de frontlinie in Oekraïne om gewonde soldaten te helpen. Nog geen maand later krijgt hij te horen dat terugkeren naar huis geen optie meer is; in zijn vaderland staat hij te boek als crimineel vanwege zijn hulp aan Oekraïne. Wanneer zijn contract na zes maanden afloopt, resteert geen terugkeer—alleen een vlucht naar veiligheid. Hij belandt in Nederland, op een opvangboot in Zaandam, waar hij probeert zijn oude liefde voor het leven opnieuw betekenis te geven. Daar, op het water, kruist zijn pad dat van Liu en Aleksandr. Twee mensen uit totaal verschillende werelden, die—net als hij—alles achterlieten. Drie vreemden, drie verhalen, één onverwacht begin: poppentheater. Voor Francisco wordt elk optreden een poging tot herstel: niet alleen van wat verloren ging, maar van wat nog gevoeld moet worden.
Nog geen jaar kennen ze elkaar, maar samen dragen ze één gedeelde droom: hun eerste echte theateroptreden. Een droom die werkelijkheid wordt, op een podium dat hun verleden niet uitwist, maar een plek geeft. Een film over wat breekt, wat blijft, en de stille moed om opnieuw te beginnen. Over verlies dat niet verdwijnt, maar een nieuwe vorm zoekt. En over de stille, koppige droom om opnieuw iets te durven voelen.