Nadat Humberto Tan met het nieuws kwam dat hij voor de vierde keer vader wordt, hebben heel veel mensen daar hun mening over geuit. De 60-jarige presentator kreeg de volle laag van verschillende bekende Nederlanders. Wie positief reageerde op het nieuws van Tan was televisiepresentator Tim Senders. Toen hij aan tafel zat bij het televisieprogramma Buzz sprak hij zich uit. ‘Hij kan nu echt kiezen voor het vaderschap, dat hij er echt is. Ik denk dat veel mannen die op jonge leeftijd vader worden nog midden in de piek van carrière maken zitten, misschien wel financiële stress. Humberto kan echt volledig het vaderschap omarmen.’

Senders suggereert met deze uitspraak dus eigenlijk dat mannen die op latere leeftijd vader worden, mogelijk meer betrokken zijn bij de opvoeding van hun kind dan mannen die op jongere leeftijd vader worden. De vraag is alleen: is deze uitspraak de waarheid?

Volgens het CBS ligt de gemiddelde leeftijd om vader te worden tussen de 30 en 35 jaar oud. Humberto Tan steekt hier met zijn 60 jaar dus met kop en schouders bovenuit. Tegelijkertijd is het aantal mannen dat op latere leeftijd vader is geworden de afgelopen 25 jaar toegenomen. Tussen het jaar 2000 en 2025 steeg het aantal mannen dat vader werd tussen de 60 en 65 jaar oud.

Volgens Roanne Helwig, psycholoog en systeemtherapeut bij Psyned, is het belangrijkste punt bij het betrokken zijn van de vader bij de opvoeding van zijn kind, het capabel zijn om te merken wat de behoeften van het kind zijn. ‘Als je met je hoofd bent afgeleid omdat je heel veel stress hebt, dan heb je minder breincapaciteit over om te voldoen aan de behoefte van een ander.’ Helwig vraagt zich af of leeftijd een grote factor is in dit vraagstuk. De psycholoog stelt dat hoe jonger je bent hoe makkelijker je kan schakelen tussen verschillende behoeften. Als je ouder bent heb je minder energie en ben je al wat meer vastgeroest in je vaste patronen. Op oudere leeftijd vader worden heeft ook zijn voordelen volgens Helwig. ‘Als je wat meer financiële zekerheid hebt en je leven is in wat rustiger vaarwater gekomen, dan heb je meer breincapaciteit om te zien welke behoeftes je kind heeft.’

Helwig stelt ook dat er een verschil zit tussen tijd hebben voor de opvoeding van een kind en het betrokken zijn bij de opvoeding van een kind. ‘Je kan heel veel tijd hebben maar als je niet in  staat bent te kijken wat een kind van je nodig heeft, dan kan je zeeën van tijd hebben maar dan heb je niet de kwaliteit van tijd.’

Conclusie

Helwig vindt dat de opmerking van Tim Senders genuanceerd moet worden. ‘De gedachten dat je op oudere leeftijd in wat rustiger vaarwater terecht bent gekomen, Daar zit best wel wat in. Maar hoe ouder je bent hoe meer je gewend bent om in je eigen patronen te functioneren, dat is lastiger wanneer je vader wordt.’ De uitspraak van Tim Senders heeft dus twee kanten. Het vader worden op latere leeftijd kan er dus voor zorgen dat je meer tijd en betrokkenheid bij de opvoeding van je kind hebt. Aan de andere kant kan het lastig zijn om jarenlange gewoontes en gebruiken op te geven op het moment dat je op latere leeftijd vader wordt.