Wie het vak GO heeft gevolgd, weet dat de factcheckweek eigenlijk een week is om even bij te komen. Tijdens GO, een vak waarin studenten samen een journalistieke redactie vormen, maakten we wekelijks reportages of factchecks. Omdat een factcheck schrijven minder werk vraagt dan een reportage schieten, werd van mij verwacht dat ik die week ook de socials oppakte. Een taak waar ik op zijn zachtst gezegd totaal geen zin in had.

Foto: Guus Hardon

Sterker nog, ik had er zo weinig zin in dat ik liever nog een extra reportage maakte. Dus ging ik dubbelen en stond ik de volgende dag ergens in de kou bij een weinig zonnig zonnepark verslag te doen van de traag op gang komende energietransitie. En ‘helaas’, met mijn verkleumde handen vol aan die reportage kwam ik niet meer toe aan Instagram-posts of TikToks.

Een uitstekende beslissing, vond ik destijds. Inmiddels ben ik een jaar verder en mag ik als studentassistent feedback geven op precies de producties die ik toen zo vakkundig wist te ontwijken: de socials.

Net als vorig jaar begeleid ik een eerstejaarsklas. Door de onderwijsvernieuwing ziet het eerste jaar er nu alleen anders uit. Inmiddels zitten we midden in het nieuwe vak Redactie Socials, waarin studenten landelijk nieuws verzamelen en vertalen naar nieuwsposts met slides en korte video’s voor een jong publiek. Zo mag ik als 24-jarige aan 19-jarigen uitleggen hoe social media werkt.

Vorig jaar, in de hyperlocal, wist ik redelijk goed wat ik deed. Ik had de vakken zelf gevolgd, kende de opdrachten en wist waar studenten tegenaan liepen. Bovendien schreef ik voor een lokale krant. Het opsporen en voor de camera krijgen van SvJ-vermoeide wethouders en gemeenteraadsleden was vaste prik geworden.

Nu levert mijn klas gemiddeld zo’n dertig socialmediaproducties per week in. Fantastisch dat ze zo betrokken zijn, maar probeer als socialmedia-analfabeet maar eens op al die producties originele feedback te geven die verder gaat dan ‘lekker bezig’ of ‘kijk of je ook primaire bronnen kunt aanhalen’.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het gezond dat we als opleiding meegaan met de tijd. Misschien moeten er bij mij juist alarmbellen afgaan omdat ik op mijn leeftijd zo weinig affiniteit heb met socialfirst-journalistiek.

Juist daarom krijg ik steeds meer sympathie voor de oudere vakdocenten. Zij moeten studenten die soms dertig jaar jonger zijn wegwijs maken in journalistieke vormen die voor henzelf misschien ook nieuw zijn. En vervolgens mogen ze al die producties ook nog eens beoordelen.

Als ik met een leeftijdsverschil van vijf jaar al moeite heb om bij te blijven, wens ik ze niet zomaar succes, maar werkelijk alle succes van de wereld.

Tips zijn welkom 
Kijk hier (https://www.youtube.com/watch?v=zdwpso4sRjY) als je wilt weten wie er in de redactie van SVJmedia zitten. Mail ons svjmedia@hu.nl als je leuke tips hebt voor ons en als het jou ook leuk lijkt om in de toekomst ook (video)verhalen te maken voor dit platform voor en door jonge journalisten van de School voor de Journalistiek Utrecht.