AMERSFOORT – De film Bruggen Bouwen is een initiatief van Amersfoortse Uitdaging en volgt nieuwkomers die een nieuw leven opbouwen in Amersfoort en de stadsgenoten die hen verwelkomen. Via Buddy to Buddy ontstaan ontmoetingen en vriendschappen. Filmmaker Frank Tel legt deze momenten vast en wil laten zien hoe echte verbinding eruitziet. Op 11 december ging de film in première in Vue Amersfoort, waar de cast en veel inwoners aanwezig waren. Tel blikt terug op het ontstaan van de film en de impact die hij met zijn werk wil bereiken.

Ismael
‘Het begon bij Ismael op de voetbalclub. Die club leeft door de mensen die er meedoen, door de sfeer en door alles wat daar gebeurt. Ik hoorde het verhaal van Ismael op de club en op een gegeven moment sprak ik er met Ben over, een goede vriend van mij, met wie Ismael op het bankje zit te praten. Toen dacht ik meteen dit is gewoon top. Niks ten nadele van de anderen, maar ik had al snel het gevoel Ismael is de finale. Hij wordt misschien wel een beetje de held van de film. Vooral omdat hij zo’n ontzettend lieve jongen is. Hij heeft de heftigste vlucht meegemaakt en hij kan ook nog eens voetballen. En ja, dan weet je dat je een film kan maken. Dit verhaal moest gewoon verteld worden.’

Buddy to buddy
‘Het tweede punt waar ik heel enthousiast van werd, was Buddy to Buddy. Ik kende Buddy to Buddy niet, maar toen ik ermee in contact kwam dacht ik echt wow, dit is een goede organisatie. Dit is precies wat we nodig hebben in Nederland. Buddy to Buddy draait namelijk volledig op vrijwillige basis en het is ook echt een win win. Ik zeg altijd dat er in Nederland heel veel mensen zijn die best alleen zijn, die veel op hun telefoon zitten of maar weinig vrienden hebben. Natuurlijk moet je nieuwkomers niet in de slachtofferrol zetten, maar je moet mensen gelijkwaardig benaderen. Als iemand zich thuis verveelt en er is een asielzoeker die graag Nederlands wil leren, ontstaat er een kans. Misschien delen ze een hobby of interesse. Dan gaan ze samen wandelen, fotograferen of iets anders doen. Zo kan er iets moois ontstaan. Dat noemen we dan verbinding, met een mooi woord.’

Verbinding visualiseren
‘Iedereen praat over willen verbinden, over verbondenheid en zo. Ik wilde die verbinding juist laten zien, met mijn camera. Dat zei ik altijd: don’t tell, show. Het voordeel is dat je als filmmaker iets echt kan laten zien. Ik geloof dat tachtig procent van onze communicatie non-verbaal is. En dat wilde ik laten zien: hoe verbinding er echt uitziet. Toen raakte ik helemaal gek op bankjesgesprekken. Het werkte gewoon. Ik dacht meteen: dit is fantastisch. Dit wil ik filmen. Dan heb je een nieuwkomer en een Nederlander, de buddies, op basis van gelijkwaardigheid bij elkaar. Ze kennen elkaar, er is vertrouwen. Op een gegeven moment hoef je eigenlijk weinig te doen. Het gesprek vloeit vanzelf. Ik weet zeker dat ik vaker bankjesgesprekken ga filmen. Het is prettig voor de mensen en ook nog eens leuk om te doen. Het viel me trouwens wel op dat veel bankjes in de stad leeg zijn. En als er iemand zit, zit diegene vaak alleen op z’n telefoon. Iedereen zoekt verbinding, maar het is eigenlijk alleen een internetverbinding. Er is geen echte verbinding.’

Waar het om draait
‘Ik ga even een mailtje citeren dat gisteren bij mij binnenkwam, van iemand die ook in de zaal zat. Want dat is precies wat ik hoop dat ik bij mensen losmaak. Eens kijken. Ik heb echt heel veel leuke reacties gehad, maar hier werd ik echt heel blij van: “Dit raakte mij. Frank, complimenten voor de documentaire van gisteren. Ik vond het echt een hele mooie documentaire en kreeg een goed beeld van de nieuwkomers. En ik hoorde daarna ook van de andere jongens dat zelfs hun perspectief is veranderd. Nogmaals, een hele mooie documentaire.” Hij is half Turks, maar dat maakt het juist interessant. Hij zit natuurlijk ook met zijn eigen identiteit, en hij ziet gedragsveranderingen bij zijn vrienden. Dat vind ik gewoon top. Dit is iemand die het als geen ander kan begrijpen, omdat hij half Turks is, en vrienden heeft die anders naar de nieuwkomers kijken. Dan denk ik, dan heb ik het goed gedaan, toch? Het verandert mensen.’