Afgelopen dinsdag 10 maart was er een open avond ‘luisteren naar de stilte’ in de Rochuskapel in Amersfoort. De bijeenkomst is onderdeel van de School voor Compassie en is volgens de organisatie een reactie op de drukte en constante afleiding van het dagelijks leven.

In de middeleeuwse kapel midden in het centrum van de stad begint zo de open avond ‘luisteren naar de stilte’ die door de organisatie School voor Compassie wordt georganiseerd. De kapel is klein met aan de muur een middelgroot religieus beeld en aan het plafond een gouden kroonluchter. De ruimte wordt zacht verlicht door het warme licht van de lampen en kaarsen die later in het midden van de ruimte worden aangestoken. Langzamerhand druppelen de deelnemers binnen, waarna een van de trainers van de avond, Karel Muller, thee en lekkernijen uitdeelt. 

‘Het is heel goed voor je gezondheid om zo nu en dan stilte te oefenen. Je lichaam ontstresst daarvan’, vertelt Karel Muller, trainer van de School voor Compassie. Volgens hem is stilte tegenwoordig minder vanzelfsprekend dan vroeger. ‘In onze samenleving is steeds minder stilte’.

Een stuk of acht stoelen staan in een cirkel met in het midden een aantal kaarsen. De stoelen staan dicht bij elkaar, waardoor de aanwezigen elkaar goed kunnen zien. Karel vraagt aan de deelnemers om twee keer tien minuten stil te zijn en om ondertussen aandacht te geven aan hun gedachten en gevoelens. Volgens Muller helpt dat om bewuster te worden van wat er in het dagelijks leven gebeurt. ‘Door het ervaren leer je vaak het beste’, aldus Muller.

Sommige deelnemers sluiten hun ogen, anderen kijken om zich heen of richten hun blik op de brandende kaarsen voor hen. Buiten klinkt af en toe het geluid van auto’s of fietsers, maar binnen is het stil.

Een van de deelnemers is Mirjam Lemmen. Ze woont in Amersfoort en komt al meer dan drie jaar naar de bijeenkomsten. Volgens haar draait de avond niet alleen om stilte, maar vooral om het oefenen van compassie en persoonlijke ontwikkeling. ‘Je leert verschillende mensen met verschillende achtergronden kennen’, vertelt ze. Ook leert ze door zo’n avond beter naar zichzelf en anderen te luisteren. ‘Je leert sociale vaardigheden en luisteren naar je lichaam.’

Lemmen ervaart veel drukte in de stad. Vooral in het centrum kan het volgens haar erg hectisch zijn. ‘Dan wil je toch even de rust opzoeken.’ Na afloop van de bijeenkomst voelt ze zich vaak veel energieker. ‘Ik ben dan helemaal opgeladen.’

Muller probeert met de School voor Compassie een tegenreactie te geven op alle drukte en prikkels van de stad en de dagelijkse afleidingen van de smartphone en media. De organisatie regelt vaker open avonden die te maken hebben met compassie en persoonlijke ontwikkeling. Het komt voort uit een christelijke traditie, maar de bijeenkomsten staan open voor iedereen.

Compassie betekent volgens de organisatie niet alleen empathie voor anderen, maar ook handelen vanuit dat gevoel. De bijeenkomsten richten zich daarom op verschillende soorten relaties: met anderen, jezelf, de aarde en met God. Volgens Muller zijn goede relaties een belangrijke basis voor geluk.

Wanneer Muller na twintig minuten de stilte verbreekt, mogen de deelnemers één voor één vertellen welke gedachten of gevoelens er tijdens de stilte bij hen voorbij zijn gekomen. Voor de meesten is het een minder lastige opdracht dan gedacht en vertellen ze kort over hun ervaring. Als iedereen is geweest, wordt er muziek afgespeeld en begint een deel van de groep rustig te dansen.

De deelnemers drinken nog een kop thee en praten na over de avond voordat ze weer vertrekken. Weer terug in de drukke binnenstad van Amersfoort.