AMERSFOORT – Cas (21) spreekt zich voor wereldziektendag uit over wat voor ongemakken jong zijn, maar ook ziek zijn met zich meebrengt. Hij ontdekte 2 jaar terug dat hij een slokdarm en maagwand ontsteking had, maar ook oesofagitis. Hij vertelt over zijn struikblokken, maar ook over wat je kan doen om het te voorkomen in plaats van genezen.
Kun je ons meenemen naar het moment waarop je voor het eerst merkte dat er iets niet klopte met je gezondheid? ‘Ja, dat begon eigenlijk heel geleidelijk. In het begin had ik af en toe last van brandend maagzuur, vooral na het eten. Ik dacht dat het gewoon lag aan wat ik had gegeten, bijvoorbeeld iets vets of pittigs. Na een tijdje werd het steeds vaker en ook heftiger. Het was niet meer alleen na het eten, maar ook in de avond in bed. Dan voelde ik ook echt een brandend gevoel in mijn borst en keel, alsof er iets omhoog kwam. Op een gegeven moment kreeg ik zelfs pijn bij het slikken. Toen realiseerde ik mij wel dat dit niet zomaar iets was.’
Wanneer besloot je om hulp te zoeken, en hoe ging dat proces? ‘Ik heb het eerlijk gezegd best lang genegeerd. Je bent jong en denkt al snel, het zal wel overgaan. Op een gegeven moment ging mijn dagelijks leven beïnvloeden. Ik sliep slecht en eten ging minder makkelijk, omdat ik wist dat ik er last van kon gaan krijgen. Toen ben ik naar de huisarts geweest. Die dacht eerst aan refluxklachten en gaf hij me medicatie, maar omdat het niet genoeg hielp ben ik doorgestuurd voor verder onderzoek. Daar bleek uiteindelijk dat ik een slokdarmontsteking had, dat heet oesofagitis, en ook een ontsteking van mijn maagwand. Dat was best lastig om te horen.’
Wat deed die diagnose met je, zowel fysiek als mentaal? ‘Fysiek was het ergens een opluchting, omdat ik eindelijk wist wat er aan de hand was. Mentaal vond ik het wel lastig, want je bent 21 en denkt niet na over deze dingen. Het voelt een beetje alsof je lichaam je in de steek laat. Ik maakte mij ook zorgen. Hoe erg is dit? En gaat het ooit helemaal over? Tegelijkertijd hielp het dat de arts uitlegde dat het goed te behandelen is, maar daarvoor moest ik wel mijn levensstijl aanpassen. Dat gaf mij voor mijn gevoel wel de controle terug.’
In hoeverre speelden jouw gewoontes een rol in het ontstaan van de klachten? ‘Ik denk dat het wel een grote rol heeft gespeeld. Als ik eerlijk ben, leefde ik niet gezond. Ik at veel ongezond eten, pittig eten en dronk elk weekend en at dan na het drinken nog een vette hap. Daarnaast had ik ook veel stress van mijn studie. Pas toen ik de diagnose kreeg begon ik mij echt te beseffen hoeveel invloed dat allemaal kan hebben. Je merkt het niet gelijk, maar stiekem stapelt het zich wel op.’
Hoe zag je leven eruit tijdens de zwaarste periode van je klachten? ‘Best alleen eigenlijk. Eten, wat normaal iets leuks is, werd iets waar ik echt tegenop zag. Ik moest constant nadenken over wat ik wel en niet kon eten. Uit eten gaan of iets drinken met vrienden was ineens niet meer zo makkelijk. Ook werd slapen lastiger, omdat de klachten vaak in de nacht erger waren. Ik lag soms echt wakker van de pijn en dat had dan de volgende dag gevolgen. Ik was dan erg moe en prikkelbaar.’
Wat heeft je geholpen om met de klachten om te gaan en te herstellen? ‘Een combinatie van meerdere dingen eigenlijk. De medicatie hielp om het maagzuur te verminderen, waardoor de ontstekingen konden genezen, maar wat daarnaast ook echt heeft geholpen was het aanpassen van mijn leefstijl. Ik ben gezonder gaan eten, minder alcohol gaan drinken en ik let er echt op dat ik kort voor het slapen niet nog wat eet. Ook ben ik meer gaan bewegen, als een soort uitlaatklep voor mijn stress. Het was in het begin best lastig moet ik toegeven, maar toen ik merkte dat mijn klachten minder werden, was het het allemaal waard.’
Wat zou je willen meegeven aan andere jongeren? ‘Ik zou willen zeggen dat ze hun lichaam serieus moeten nemen, ook als je zo jong bent Ik denk dat veel jongeren klachten wegwuiven, omdat ze denken dat het wel meevalt. Dat deed ik zelf namelijk ook, maar hoe eerder je erbij bent, hoe beter het te behandelen is. En daarnaast is gezond zijn niet voor iedereen gegarandeerd. Kleine keuzes, zoals wat je eet, hoeveel je beweegt, maken echt verschil. Ik heb dat dan op een vervelende manier moeten leren, maar ik ben wel blij dat ik het nu weet.’
