CULEMBORG – Muziekdocente, dirigente en musicus Marilou Krouwel begint 14 januari in muziekschool KEC weer een nieuwe reeks repetities met het dwarsfluiten ensemble Flautissimo. De repetities worden opgevolgd door een concert in de Catharinakerk in het dorpje Asch op 11 april. Marilou vertelt waarom zij dirigente en muziekdocente is en hoe je als ensemble naar zo’n concert toe werkt.
Door: Jonna Truijman
De dwarsfluit
“Ik vind in zijn algemeenheid muziek maken heel erg leuk. Ik speel zelf heel graag en ik dirigeer. Ik vind het fijn om met heel veel mensen te kunnen werken, en als muziekdocent doe ik dit natuurlijk veel. Zelf ben ik al heel jong begonnen met muziek maken, dat komt denk ik vooral omdat mijn vader ook musicus was. Mijn broer en ik mochten toen we jong waren allebei op muziekles. Mijn vader vond het sowieso leuk om ons viool te laten spelen, maar daarnaast mochten we allebei ook nog een ander muziekinstrument kiezen, ik koos toen voor de dwarsfluit. De dwarsfluit hoorde ik ooit op een opname – toen nog een cassette bandje – ik weet nog heel goed dat het een kerstlied was. Dat trok me toen heel erg, ik vond dat een hartstikke mooie klank die ik zelf ook graag wou maken. De dwarsfluit is dus wel echt mijn hoofdinstrument ja, ik speel dit al vanaf mijn zesde, maar ik doe daarnaast ook graag piano. Wat fijn is want dan kan ik heel makkelijk mijn leerlingen goed muzikaal begeleiden.”
Muziek aanleren
“Na het middelbaar heb ik aan het conservatorium gestudeerd en daar heel veel uren in gemaakt. Ik vind het dan ook leuk om te delen wat ik daar allemaal geleerd heb, en wat ik aan kennis heb op gedaan in alle concerten waarin ik heb mee gespeeld. Ik kan erg genieten van kinderen die net zijn begonnen met een instrument en nog helemaal onbevangen zijn. Maar ik vind het ook heel interessant om met een gevorderde fluitist een muziekstuk helemaal uit te diepen, en bijvoorbeeld weer meer aan klankkleur te werken.”
“Naast kinderen heb ik ook veel volwassenen die beginnen met muziek maken. Sommige hebben dan wel al in hun jeugd gespeeld, ik ben dan wel eens verbaasd over hoe goed ze het weer oppakken na zoveel jaren. Maar er zijn dus ook volwassene die helemaal nieuw beginnen. Er wordt toch ook vaak gezegd dat het belangrijk is dat je op alle leeftijden nieuwe dingen blijft leren, dat is gewoon heel leuk.”
De verschillende klanken
“We kijken allemaal uit naar de nieuwe repetities. We hebben weer wat nieuwe muziek erbij én al drie nieuwe fluitisten. Ik ben erg benieuwd hoe dat gaat vormen in het ensemble. We doen nu bijvoorbeeld Ierse muziek en wat klassieke muziek, eigenlijk hebben we van alles wel wat. Het is wel altijd een uitdaging om weer nieuwe muziek te vinden, maar ik merkte dat iedereen de Ierse liedjes wel heel leuk vond om te doen. We gaan ook de lente van Vivaldi spelen, want ja het concert is immers in de lente dus is het wel net zo leuk om dat erbij te doen. Persoonlijk vind ik klassieke muziek een heel leuk genre om zelf te spelen, daar zit zo’n rijke geschiedenis in. En er zit al zoveel verschil in klassieke muziek zelf, binnen die muziek zijn er al heel veel opties mogelijk. Desondanks ben ik ook heel graag allround bezig. Van de orkesten en koren die ik dirigeer zijn er een paar die juist geen klassieke muziek spelen en een aantal die dit juist wel doen. Ik vind het leuk om heel erg bezig te zijn met verschillende genres.”
Aanloop naar het concert
“Bij Flautissimo zijn alle leeftijden en alle niveaus welkom, maar jonge fluitisten in het ensemble zijn er nog niet van gekomen. Wel zijn er dus al drie nieuwe aanmeldingen waar we heel blij mee zijn. Hoe groter de groep namelijk is hoe makkelijker we de alt- en bas-dwarsfluiten erbij kunnen betrekken. Tijdens de repetities gaan we het repertoire zo goed mogelijk instuderen zodat het zo goed mogelijk gaat klinken. Het concert doen we trouwens samen met ensemble Mélange. Dat is een van de andere ensembles bij KEC, die bestaat uit zo’n 17 muzikanten die niet alleen dwarsfluit spelen, maar ook blokfluit, viool, cello, klarinet, piano van alles. Beide ensembles treden gewoon zelf als ensemble op. Vorig jaar hebben we voor het eerst dit concert gedaan. Toen was het heel erg leuk, zonnig weer. Het was een hele gezellige zaterdagmiddag geworden met heel veel publiek. Het was heel goed bevallen dus vandaar dat we het dit jaar weer wilden doen.”
“Als dirigent voel je je natuurlijk wel verantwoordelijk voor de eind uitvoering, en dat ben je uiteindelijk ook gewoon. Het rare van dirigent zijn is dat je zelf geen geluid maakt, de koorzangers of de orkestleden zijn degene die het geluid produceren. Jouw taak is dan om het in goeie banen te leidden, het liefst in hele mooie banen. Daar kun je heel veel tijd insteken bij het repeteren, maar op het moment suprême moeten zij het uiteindelijk samen met mij doen. Ik kijk ernaar uit om van een nieuw repertoire weer een mooi geheel te creëren, en om met nieuwe mensen erbij weer een mooie groep te maken. Ook hoop ik natuurlijk dat we het allemaal een beetje naar ons zin gaan hebben.”
