DE BILT – Op dinsdag-, woensdag- en donderdagochtend worden taallessen gegeven in De Voorhof, gelegen naast De Dorpskerk in De Bilt. Dit Taalpunt de Bilt biedt taallessen aan mensen die de Nederlandse taal willen leren, zodat ze zich beter kunnen redden in Nederland. In dit interview vertelt coördinator Marijke van Veelen meer over de werking en de impact van het project.
Wat is het taalpunt in de Voorhof?
“Het taalpunt de Bilt is in een plek waar taallessen worden gegeven. De nadruk ligt op communiceren met taal in het Nederlands. De lessen zelf variëren van het Nederlands helemaal vanaf het begin af aan leren of het voeren van gesprekken. Er zijn zo’n 30 vrijwilligers, vooral pensionado’s. Die geven deze taallessen en helpen mensen zodat ze zich in het Nederlands kunnen redden.”
Voor wie zijn deze taallessen bedoeld?
“Dat zijn verschillende soorten mensen. We geven les aan cursisten en statushouders die in de Bilt wonen maar nog geen goed Nederlands kunnen praten. Ook hebben we asielzoekers van het AZC, Oekraïense vluchtelingen, Venezolaanse en zo kan ik nog wel even doorgaan. We hebben mensen uit bijna 20 verschillende landen. Gemiddeld genomen geven we op een ochtend taalles aan 25 tot 30 mensen.”
Hoe word omgegaan met deze verschillen in achtergrond en taalniveau?
“Ik kom zelf uit het onderwijs, net gestopt en ben inmiddels een pensionado. We geven les aan groepen tussen de 5 en 10 mensen. We hanteren daarbij vier niveaus en mensen worden ingedeeld in een van deze vier niveaus en daarbij kijken we naar het niveau waar de mensen op zitten. Daarnaast zijn er ook individuele taalcoaches. Dit zijn vrijwilligers die gestudeerd hebben of in hun eerdere werk al veel bezig zijn geweest met taal. Hier verbinden we dan een of twee deelnemers aan. Bijvoorbeeld een echtpaar. Of een Koerdische analfabeet, die helemaal vanaf nul begint. Op de woensdag matchen we ook kleine groepjes mensen van hetzelfde niveau. We hebben drie jonge moeders uit hetzelfde land die ongeveer op hetzelfde niveau zitten. Daar wordt een leraar aan gekoppeld. Zo proberen we dus per per persoon te kijken hoe we diegene het beste kunnen helpen.”
Ik had online gezien dat jullie ook sociale activiteiten organiseren, wat betekent dat voor hen naast het leren van de Nederlandse taal?
“Wij hebben met kerst bijvoorbeeld drie keer een bingo gedaan. Ook organiseren we soms een lunch. Dit zorgt voor verbinding tussen mensen. Op dit punt ontmoeten verschillende soorten mensen elkaar en vaak geeft het een band als ze uit hetzelfde land komen. Het overgrote deel van onze cursisten heeft een enorme ‘bagage’ aan nare ervaringen bij zich. Ze moesten vluchten uit hun eigen land en komen dan terecht in een land waar ze niemand kennen. Dan hoor ik vaak dat taalpunt de Bilt voor hun voelt als een warm bad. Ze worden er normaal behandeld. Door deze extra bijeenkomsten zoals een lunch of bingo proberen we mensen hier zich extra welkom te laten voelen. Hier worden mensen op waarde geschat”
Kunt u hier een voorbeeld van geven?
“Jazeker, we hebben een Syrische kinderarts die elke week komt voor taallessen. In zijn oude maatschappij had hij een hele hoge status. Nu is hij in Nederland en word hij behandeld als oud vuil. Hij woont samen met zijn twee kinderen in een hele kleine kamer, van drie bij vier meter. Dan snap je wel hoe fijn het is als iemand je op waarde schat. Hij geeft aan dat taalpunt de Bilt hem helpt om goed te kunnen functioneren in Nederland.”
Wat drijft jouw persoonlijk om coördinator te worden?
“De huidige politieke situatie in de wereld. Het klopt niet hoe er wordt omgegaan met mensen uit verschillende landen. Ik mis zoveel respect in de wereld. Dat is de reden dat ik mijn energie wil geven om met respect met mensen om te gaan. Omdat we mensen uit bijna 20 landen bij elkaar hebben zitten er ook conflictgeloven bij. Als mensen hier nieuw komen zeg ik altijd dat men elkaar hier respecteert.”
Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?
“Zolang het nodig is blijven we doorgaan. Dit komt omdat de regering niet van plan is hier veel geld aan uit te geven. Zolang de overheid het zelf niet op orde heeft zijn wij heel belangrijk. De gemeente steunt ons. Zo gaven ze in een email aan dat ze het fijn vinden wat we doen voor onze cursisten. Maar zelf organiseren ze amper zelf taallessen. Zolang ons werk niet door de gemeente wordt opgepakt, zullen wij doorgaan.”
Luister hier naar de reportage van Daantje Schrauwen die bij het taalcafé in de bibliotheek aanwezig was :
