DE BILT –Tijdens hoorzitting botsten een vader uit gemeente De Bilt en vertegenwoordigers van de gemeente over de zorg voor zijn 18-jarige dochter. In een rechtszaal aan het Vrouwe Justitiaplein in Utrecht stond woensdagochtend niet alleen een juridisch conflict centraal, maar vooral de vraag hoeveel hulp een kwetsbare jongere nodig heeft. Volgens de vader en begeleiding krijgt zij onvoldoende begeleiding toegewezen. Over twee weken volgt de uitspraak.

In de rechtszaal zaten vertegenwoordigers van de gemeente, medewerkers van het Centrum voor Jeugd en Gezin, een jurist namens de gemeente, de vader en een rechtsbijstandsjurist tegenover elkaar. De rechter leidde het gesprek en stelde vragen aan beide partijen. Volgens de vader draaiden die vragen niet alleen om procedures, maar vooral om de situatie van zijn dochter en de gevolgen voor het gezin.

De zaak gaat over een meisje dat al vijf jaar thuiszit vanwege psychische problemen en daardoor niet meer naar school gaat. Haar problemen hangen volgens haar vader samen met ASS. Dit jaar werd zij achttien jaar oud, precies op een moment waarop de overgang van jeugdzorg naar volwassenenzorg moest plaatsvinden. Juist die overgang zorgt volgens hem voor grote problemen. De overgang van jeugdzorg naar volwassenenzorg ligt al langer onder een vergrootglas. Jongeren vallen regelmatig tussen twee systemen wanneer zij achttien worden. Volgens de vader gebeurde dat ook hier.

Een nieuw zorgteam, dat sinds ongeveer een half jaar betrokken is, concludeerde dat zijn dochter dertien uur begeleiding per week nodig heeft. Toch besloot de gemeente vier uur toe te kennen. “Er zit een zorgteam om haar heen met experts die hebben uitgelegd waarom meer ondersteuning nodig is”, vertelde de vader. “En de gemeente kwam zonder echte motivatie met vier uur. Dat kan niet.”

Volgens hem lag de nadruk tijdens de hoorzitting op de onderbouwing van dat besluit. De gemeente stelde dat minder uren voldoende zouden kunnen zijn, maar kon volgens de vader niet uitleggen waarop dat oordeel precies gebaseerd was.

Hij bracht tijdens de zitting naar voren dat procedures volgens hem niet correct zijn gevolgd. Volgens hem had eerst onafhankelijk onderzoek moeten plaatsvinden naar welke hulp zijn dochter nodig heeft. Dat gebeurde niet. Ook de voorbereiding op haar overgang naar volwassenenzorg kwam ter sprake. Volgens de vader was eerder aangegeven dat die overgang zorgvuldig geregeld moest worden. Tijdens een overdrachtsgesprek liep dat volgens hem mis. “Degene vanuit jeugdzorg kwam niet opdagen en degene van volwassenenzorg wist nergens van”, zei hij. “Er was niets geregeld.”

Die frustratie was voelbaar tijdens de zitting. Hij vertelde de rechter dat juist stabiliteit belangrijk is voor zijn dochter. In de afgelopen jaren verdwenen meerdere vertrouwde hulpverleners uit beeld. Zo stopte begeleiding vanuit eerdere instanties en vielen bestaande vertrouwensbanden weg.

Het gesprek in de rechtszaal verliep inhoudelijk rustig, maar waspersoonlijk zwaar. Tijdens de zitting moest opnieuw de situatie van de afgelopen jaren worden besproken.“Je moet alles weer opnieuw vertellen”, zei hij. “We willen gewoon dat het beter met haar gaat. We kunnen dit als gezin niet zelf oplossen.”

Een directe oplossing kwam er woensdag niet. Soms proberen partijen tijdens een zitting nog een compromis te sluiten, bijvoorbeeld over een tussenweg in het aantal zorguren. Dat gebeurde dit keer niet. De rechter besloot eerst de zaak verder te bestuderen. Voorlopig blijft de uitkomst onzeker. Binnen twee weken wordt duidelijk of de rechter de gemeente verplicht opnieuw naar de situatie te kijken.