GROENEKAN – Gewapend met schepnetten, emmers en zoekkaarten trekken tientallen kinderen zondag het hoge gras langs de sloot in Groenekan in. Tijdens het slootjescheppen gaan ze op zoek naar waterdiertjes en leren ze meer over de natuur in hun eigen omgeving. Organisator Roel Maas-Bakker ziet vooral veel enthousiasme bij de jonge deelnemers.

Het gras langs de sloot reikt op sommige plekken tot aan de knieën. Tussen het riet lopen kinderen in laarzen heen en weer met rode emmers in hun handen. Af en toe klinkt een enthousiaste kreet wanneer er weer een bijzonder beestje uit het water wordt gehaald. Op een geïmproviseerde onderzoekstafel bekijken vrijwilligers de vangsten van dichtbij.

De dominante indruk van de middag is de nieuwsgierigheid van de kinderen. Zodra een schepnet uit het water komt, verzamelen meerdere deelnemers zich rond de emmer. Met zoekkaarten proberen ze te achterhalen welke dieren ze hebben gevonden. Kleine waterbeestjes zwemmen rond in de bakjes terwijl vrijwilligers uitleg geven over hun leefomgeving.

Organisator Roel Maas-Bakker houdt het overzicht. Hij legt uit dat het slootjescheppen bedoeld is om kinderen op een laagdrempelige manier kennis te laten maken met de natuur. Volgens hem ontdekken veel kinderen tijdens zo’n activiteit hoeveel leven er in een gewone sloot zit. Dat maakt de natuur tastbaar en interessant.

Langs de waterkant gaan de deelnemers geconcentreerd te werk. Sommigen staan gebukt boven het water, anderen knielen in het gras om hun vangst beter te bekijken. Op de onderzoekstafel worden de gevonden diertjes vervolgens gesorteerd en besproken. Vrijwilligers helpen de kinderen bij het herkennen van de verschillende soorten.

Een jonge deelnemer bekijkt aandachtig de inhoud van zijn emmer. De vangst blijkt groter dan verwacht. Het zoeken naar onbekende dieren maakt het volgens hem spannend, omdat nooit van tevoren duidelijk is wat er uit het water komt. Die verwondering is zichtbaar bij meer kinderen die rond de tafel staan.

Vrijwilligers spelen een belangrijke rol tijdens de activiteit. Zij beantwoorden vragen, helpen bij het determineren van de diertjes en zorgen ervoor dat de kinderen veilig langs de sloot kunnen werken. Regelmatig wijzen ze op kenmerken van de dieren of leggen ze uit waarom schoon water belangrijk is voor het leven in en rond de sloot.

Het slootjescheppen is meer dan alleen een speurtocht naar waterdieren. De activiteit laat zien hoe natuuronderwijs buiten het klaslokaal vorm krijgt. Door zelf te zoeken, te vangen en te onderzoeken ervaren kinderen direct wat er in hun omgeving leeft. De uitleg van de vrijwilligers sluit daarbij aan op wat de deelnemers zelf ontdekken.

Aan het einde van de activiteit verzamelen de kinderen zich opnieuw rond de tafel. De emmers staan vol met verschillende vondsten uit de sloot. Er wordt nog één keer gekeken welke dieren zijn gevonden, waarna de meeste beestjes weer worden teruggezet in het water.

Terwijl de deelnemers hun spullen opruimen, blijft het enthousiasme zichtbaar. Wat begon als een middag langs een sloot verandert voor veel kinderen in een ontdekkingstocht door een verborgen wereld onder het wateroppervlak. Daarmee bereikt het slootjescheppen in Groenekan precies het doel dat de organisatie voor ogen heeft: kinderen laten zien hoeveel natuur er vlak bij huis te vinden is.

Op zoek naar waterdiertjes, bijzondere planten en alles wat er leeft in en rond de sloot. In Groenekan gingen zondag 7 juni kinderen samen met ouders en vrijwilligers van IVN op ontdekkingstocht tijdens een ochtend slootjescheppen. Met schepnetten en emmers leerden zij meer over de natuur in hun eigen omgeving. In deze reportage, gemaakt door Julot Langenbach, laten vrijwilligers zien wat deze jaarlijkse ochtend speciaal maakt.