Sinds 2012 is zij dirigent van het Goois Ouderenkoor en dit jaar stond zij alweer voor haar dertiende kerstconcert. Voor haar is het kerstconcert veel meer dan een muzikaal optreden: het is een moment van verbinding, warmte en energie, juist met een koor van zangers op leeftijd. 

“Ik ben al dirigent van dit koor sinds 2012, dus dit is volgens mij mijn dertiende kerstconcert hier. En toch blijft elk kerstconcert bijzonder. Een kerstconcert heeft gewoon een bepaalde sfeer die andere concerten niet hebben. Er is een soort gezelligheid, een gevoel van samen zijn. Het is warm en verenigend, en het brengt mensen echt bij elkaar. Dat raakt me ieder jaar opnieuw. 

Wat ik dit jaar vooral wilde neerzetten, was een mooi en gezellig kerstconcert. Een repertoire dat leuk is voor het koor om te zingen, maar ook fijn voor het publiek om naar te luisteren. Ik vind het belangrijk dat het gevarieerd is, zodat iedereen er iets in kan vinden en het nergens saai wordt. 

Het samenstellen en voorbereiden van zo’n optreden is echt een onderdeel van mijn vak. Ik probeer altijd een mix te maken van traditionele kerstliederen, minder bekende stukken en bekende liederen die niet per se traditioneel zijn. Sommige liederen horen er gewoon altijd bij, zoals Stille Nacht of Komt Allen Tezamen. Daarnaast kies ik muziek die niet speciaal voor kerst is geschreven, zoals Ave Maria van Schubert of werk van een bekend Oekraïens componist. Dat zijn uitstapjes, maar ze passen qua sfeer heel goed bij een kerstconcert. En dan zijn er de uitsmijters: de bekendere liederen zoals Let It Snow of The First Noel. Die zijn misschien niet traditioneel Nederlands, maar wel heel herkenbaar en feestelijk. 

Naast dit koor dirigeer ik in totaal zeven koren, van verschillende leeftijden. Dit koor wordt officieel een 55-pluskoor genoemd, maar in werkelijkheid is het meer een 70-pluskoor. Veel leden zitten dichter bij de tachtig dan bij de zestig. En toch geeft het werken met deze groep mij ontzettend veel energie. Het is de mooie kant van ouder worden: mensen die nog steeds iets willen doen, die actief willen blijven en zich jong willen voelen, in plaats van alleen maar thuis voor de televisie te zitten. 

De stemmen zijn misschien niet meer zo fris als bij een jong koor, maar daar staat zoveel tegenover. Ze hebben een jong hart. Het is prachtig om te zien dat ze op die leeftijd nog steeds samen willen zingen en optreden. Dat is niet vanzelfsprekend voor iedereen, en juist daarom is het zo bijzonder. Het koor brengt hen samen. 

Wat ik hoop dat het publiek meeneemt naar huis, is vooral een warm gevoel. Dat ze niet denken: dit was vals of ze kunnen niet zingen, maar dat ze horen en voelen dat dit een ouderenkoor is dat niet oud klinkt. Daar werk ik bewust aan.  

Als ik dit concert in een paar woorden moet omschrijven, dan zou ik zeggen: het ging goed. En soms is dat precies genoeg.”