FRIESLAND – Afgelopen week veranderde de matige winter die tot nu toe in Nederland heerste in een winter vol sneeuwval, nachtvorst en ijsvloeren, voornamelijk in het noorden van het land. Rouen, die woonachtig is in Sneek, één van de elf steden van Friesland, heeft als pakketbezorger voor het bedrijf DPD veel last gehad van deze weersomstandigheden. Het werk is hierdoor de afgelopen dagen en hoogstwaarschijnlijk ook de aankomende dagen een stuk lastiger geworden.
Op 8 januari werden voor het eerst dit jaar code oranje en code geel vastgesteld door het KNMI (Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut) in grote delen van het land, zo ook op de plekken waar Rouen zijn pakketten bezorgt. “Het heeft natuurlijk hartstikke veel gesneeuwd, dus we kunnen daardoor niet volle routes rijden. Wat er dan gebeurt, is dat sommige dorpen die vrij ver weg liggen uit voorzorg tijdelijk worden overgeslagen. In plaats van de gebruikelijke 130 stops rij ik er maar tussen de 60 en 80.”
Deze codes werden onder andere vastgesteld door het gladde wegdek dat werd veroorzaakt door de grotendeels nachtelijke vrieskou. Ook zorgde het grote aantal gevallen van sneeuw voor diverse hindernissen en tegenslagen, zo ook voor Rouen. “Bij DPD werken we met seconden. Je route wordt berekend met hoe lang je erover doet om van naar de deur te lopen, het pakket te bezorgen en weer terug in de bus te stappen, zodat je weer weg kan rijden. Normaal doe ik er 70 seconden over en nu, met de sneeuw, ongeveer 100. Het systeem laat zo aan jou en de klant zien hoe laat je bij elke stop bent. Maar als er bijvoorbeeld veel of juist niet gestrooid is, kan je te vroeg of juist te laat zijn bij het adres. Dan kan je die stop in de app niet openen en dus ook niet het pakket bezorgen. Dan moet je wachten. Hierdoor ben ik soms een stuk later thuis dan eigenlijk nodig is. Dat kan je best wel belemmeren.”
De afgelopen week bleven deze codes grotendeels van kracht, voornamelijk ’s nachts. De codes houden in dat er door de lage temperaturen en de sneeuwval extra gepast moet worden omtrent verkeer en dagelijkse activiteiten. Zo was er veel minder openbaar vervoer dat reed en zijn er al diverse ongelukken gebeurd in het verkeer door de gladheid op de weg. Ook Rouen heeft tijdens zijn werk last gehad van het gladde wegdek.
“Ik zou het geen gevaarlijke situaties noemen, maar het kwam wel een aantal keer in de buurt daarvan. Zo kwam de wind van een bepaalde richting terwijl ik langs het platteland aan het rijden was. Ook sneeuwde het, waardoor dit op het wegdek kwam. Door de wind en sneeuw waren sommige stukken van de weg bedekt met sneeuw, al was dit niet altijd even goed te zien. Hierdoor kwam ik op een gegeven moment op een stuk waar veel sneeuw lag, ik verloor grip en had geen macht meer over het stuur en door de wind werd ik als het ware aan de kant geduwd. Gelukkig stonden er geen bomen naast de weg, want anders had ik die zeker geraakt. Op dat soort momenten besef je wel dat je met bepaalde risico’s aan het werk bent.”
Al deze moeilijkheden en risico’s mogen de pret echter niet drukken voor Rouen.
“Vanaf kinds af aan heb ik altijd al van de sneeuw gehouden, ik ben wel echt een winterpersoon. Bovendien houd ik ook echt van autorijden. Ook had ik bij één van de keren dat ik vast kwam te zitten dat de mensen van het dorp mij opeens begonnen te helpen, ze begonnen mijn bus los te maken met hun sneeuwschuivers. Dat vond ik wel een heel mooi moment, vooral om die saamhorigheid te zien. De sneeuw demotiveert mij dus zeker niet.”
