Kickboxing Nijmegen is recent verhuisd naar een nieuwe locatie. Voor oprichter en trainer Abdelmajid betekent deze stap meer dan alleen een nieuwe plek. In dit interview vertelt hij in zijn eigen woorden over het ontstaan van de gym, het belang van een eigen plek en waarom Kickboxing Nijmegen voor hem meer is dan alleen sport.

Kickboxing Nijmegen is recent verhuisd naar een nieuwe locatie. Kun je ons meenemen in het verhaal achter deze verhuizing?

Ja, misschien kan ik jullie meenemen naar het hele begin. Kickboksen in Nijmegen is ontstaan door mijn vorige trainer, Paul Ragnard. Die stopte ermee en ik ging zelf in Arnhem trainen. Maar er was een groot gemis in de wijk. Veel jongens kickboksten, maar konden niet allemaal naar Arnhem en sloten niet aan bij andere gyms in Nijmegen. Ik ben toen benaderd door het jongerenwerk om de gym over te nemen. Daar heb ik lang over getwijfeld, maar uiteindelijk toch gedaan. Dat was superleuk, er kwamen veel jongeren en ook veel nieuwe jeugd.

Waarom ben je daar toen mee gestopt?
Toen mijn vader kwam te overlijden, ben ik ermee gestopt. Ook door de onduidelijkheid over de zaal. Elke drie maanden werd gekeken of we konden blijven huren. Die onzekerheid deed veel met me. Toen hebben we besloten om te stoppen. Ik dacht: kijk wat voor moois ik voor de wijk doe, en het wordt gewoon niet gewaardeerd.

Wat zorgde ervoor dat je toch weer begon?
Ik bleef de jongens tegenkomen, in het centrum of bij andere activiteiten. Ze zeiden steeds: “Alsjeblieft, begin weer.” Ze misten het familiegevoel, de lessen en de kwaliteit. Ik had eigenlijk geen zin meer in de kickbokswereld, de randzaken eromheen. Maar ze bleven vragen en zeiden dat ze me echt nodig hadden. Toen ben ik toch weer begonnen, in een kleine ruimte. Zo is het balletje weer gaan rollen.

Waarom was een verhuizing nodig?
Het werd superdruk. Ik was ook jeugdlessen gestart vanaf vijf jaar en we zijn enorm gegroeid. Die plek werd gewoon te klein. Daarnaast zaten we bij een fitnesslocatie en dat paste niet bij ons. De drempel was hoog voor de jongens, het klikte niet met de mensen daar en het doel is anders. Wij werken met jongeren, daar gaat het om.

Wat heeft de nieuwe locatie veranderd?
De grootste verbetering is dat wij hier alleen zijn. Voorheen moest je door een fitnessschool lopen en was er veel geluid. Als ik iets uitlegde, verstonden ze me soms niet eens. Nu hebben we focus, rust en vrijheid. We hebben een eigen gym, kleedkamer en kantoor. Het is echt gericht op ons.

Hoe zou je de sfeer binnen Kickboxing Nijmegen omschrijven?
Onze slogan is: “Geen lid maar familie.” Dat stralen we ook uit. Mensen blijven na de training hangen, trainen samen of maken een praatje. Als iemand een wedstrijd vecht, gaat iedereen mee. Ook bij de jeugd helpen oudere jongens mee. Het is echt vriendschappelijk.

Wat is jouw rol binnen de gym?
Ik ben niet alleen trainer. Ik ben ook een grote broer, voor sommigen een vaderfiguur. Ik ben pedagogisch medewerker, alles in één. Er komen vragen over schulden, verslaving of andere problemen. Daarom werken we samen met de juiste partners om door te verwijzen. Ik wil verbinden, dat is wat ik belangrijk vind.

Wat betekent kickboksen voor jou, buiten de sport om?
Kinderen komen soms binnen met hun hoofd omlaag omdat ze gepest zijn. Na een paar lessen lopen ze met meer zelfvertrouwen naar buiten. Als een kind zich gezien voelt en vertrouwen krijgt, dan gaat het bloeien. Wat hier goed gaat, nemen ze mee naar school, thuis en later naar werk.

Wat zijn je ambities voor de toekomst?
Ik wilde eigenlijk helemaal niet groeien. Ik wilde het doen voor de jongens die er al waren. We zijn niet commercieel. Maar door deze mooie ruimte heb ik wel de ambitie gekregen om verder te groeien en er uiteindelijk mijn werk van te maken. Ik wil het zorggedeelte hierheen halen en echt mensen helpen. Niet per se groter worden, maar de familie-uitstraling behouden.