Voor de meeste mensen is het al een uitdaging om fulltime te werken en daarnaast nog tijd over te houden. Wim doet daar nog een schepje bovenop. Als beroepsbrandweerman draait hij op de kazerne aan de Tolsteeg zijn 24-uursdiensten, waarbij hij dag en nacht paraat staat voor een oproep. Maar wie denkt dat hij daarna klaar is met blussen, kent Wim nog niet goed genoeg. Want in zijn vrije tijd trekt hij regelmatig opnieuw zijn uniform aan, dit keer als vrijwilliger bij de kazerne in De Meern.

Die kazerne draait volledig op mensen uit de buurt die hun leven zo hebben ingericht dat ze binnen drie minuten inzetbaar zijn, wat ze ook aan het doen zijn. Een boodschap doen, koken, op de bank zitten: als de pieper gaat, staat alles stil en moet men rennen. Gemiddeld zo’n twee keer per week klinkt dat signaal, en dan telt elke seconde.

Wat drijft iemand om, naast een veeleisende baan als brandweerman, ook nog eens zijn vrije tijd op te offeren voor datzelfde vak? Als verslaggever ging ik, David Ferwerda, op zoek naar het antwoord. In dit portret duik ik in het leven van Wim: brandweerman puur sang, en de man achter het uniform.