In de Sint Nicolaaskerk in Nieuwegein brandt t/m 6 januari (Driekoningen) het Vredeslicht: een klein maar krachtig symbool dat mensen oproept tot verbondenheid, hoop en menselijkheid. Het initiatief kwam van Willem van der Steeg, vicevoorzitter van de kerk. ‘Het idee om het Vredeslicht naar Nieuwegein te halen, ontstond vanuit de gedachte dat mensen juist in deze tijd behoefte hebben aan een teken van hoop,’ vertelt hij.

Het Vredeslicht kent een lange geschiedenis. ‘Het is begonnen in 1968 in Oostenrijk,’ legt Van der Steeg uit. ‘De Oostenrijkse omroep had toen een directeur met een gehandicapt kind.  Samen zijn zij naar Bethlehem gegaan, waar in de geboortegrot van Jezus een licht werd ontstoken.  Dat licht werd meegenomen naar Oostenrijk en groeide uit tot een jaarlijkse traditie. Sindsdien wordt het elk jaar opnieuw door een kind in diezelfde grot aangestoken’.  

Vanuit Bethlehem verspreidt het licht zich over de hele wereld, vooral via scouting organisaties. ‘Scouts nemen het licht mee, soms naar de meest bijzondere en afgelegen plekken,’ aldus Van der Steeg. ‘Dat vind ik er zo mooi aan: één vlammetje dat mensen overal met elkaar verbindt’. 

De betekenis van het Vredeslicht gaat volgens hem verder dan religie alleen. “Het is een teken van hoop en verbinding.” Het staat voor er voor elkaar zijn, elkaar tot steun zijn en op je eigen manier licht in het donker brengen. Die gedachte sluit aan bij het christelijke beeld van Jezus als licht van de wereld. Maar dat betekent niet dat je iets groots hoeft te doen’, benadrukt Van der Steeg. ‘Ook kleine dingen tellen: iemand helpen met boodschappen, een band verwisselen, of gewoon even luisteren’.  

In de Sint Nicolaaskerk kunnen bezoekers het Vredeslicht ophalen en meenemen naar huis. ‘Mensen komen echt speciaal naar de kerk om dat brandende kaarsje te zien,’ vertelt Van der Steeg. ‘Het bijzondere is dat dit licht nooit is uitgegaan. Dat geeft mensen een fijn en warm gevoel’.  Volgens hem ervaren veel bezoekers het moment als iets persoonlijks. ‘Ze nemen het licht mee naar huis en voelen zich daardoor verbonden met anderen’. 

Het Vredeslicht werd ook duidelijk aangekondigd binnen de gemeenschap. “We merken dat mensen het waarderen dat ze het hier kunnen halen,” zegt Van der Steeg. “Het verbindt mensen, ook buiten de kerk. Juist in een tijd waarin het leven niet altijd makkelijk is, kan zo’n symbool veel betekenen. Het zijn geen eenvoudige tijden voor veel mensen. Als het Vredeslicht kan bijdragen aan een moment van rust of een fijn gevoel, dan is dat al heel waardevol’, vervolgt hij. 

De oproep die Van der Steeg wil meegeven is eenvoudig maar krachtig: ‘Via dat licht roepen we mensen op om zelf licht voor elkaar te zijn’, zegt hij. ‘Dat hoeft niet eens fysiek. Het is symbolisch: wees een fijn mens voor je medemens’. Hij besluit: ‘Als iedereen op zijn eigen manier een klein lichtje is, wordt de wereld vanzelf een beetje lichter’.