Terwijl sneeuw en gladheid zorgden voor grote problemen in het openbaar vervoer, bleef studentchauffeur Cas van Kampen toch onderweg. Waar veel mensen thuisbleven, paste hij zich aan. Met flinke vertragingen en lange stukken lopen door de sneeuw werd het een werkdag die hij niet snel zal vergeten.

Begin deze week zorgde hevige sneeuwval voor problemen in het openbaar vervoer. Op veel plekken reden geen treinen en bussen liepen vertraging op. Voor veel mensen was dat een reden om thuis te blijven, maar voor Cas van Kampen pakte de dag anders uit. De 20-jarige student werkt als chauffeur bij Fleeport en besloot ondanks de omstandigheden toch aan het werk te gaan. ‘Alles duurde langer, maar stilstaan was geen optie.’

Afhankelijk van het openbaar vervoer

Cas werkt inmiddels ongeveer anderhalf jaar bij Fleeport. Eerder werkte hij er ook al kort, maar moest hij stoppen omdat hij toen geen studenten-OV meer had. Dat is een vereiste bij Fleeport. Als studentchauffeur is hij veel onderweg en reist hij bijna alles met het openbaar vervoer. ‘Zonder ov kan ik mijn werk eigenlijk niet doen. Als ik mijn eerste locatie niet kan bereiken, houdt het meteen op.’

Dat deze werkdag anders zou verlopen dan normaal, merkte Cas al vroeg. ‘Toen ik wakker werd en op mijn telefoon keek, zag ik dat er geen treinen reden. Op dat moment wist ik eigenlijk al dat het een lastige dag zou worden.’

Veel vertraging

Omdat de treinen niet reden, besloot Cas met de bus te gaan. Dat lukte, maar kostte veel meer tijd dan normaal. Door de sneeuw en gladheid liep alles vast en was hij uiteindelijk bijna twee uur langer onderweg. Hij nam contact op met Fleeport om te overleggen. ‘Ik heb ’s ochtends meteen gebeld om te vragen of het werk nog doorging. Ze gaven aan dat de treinen later op de ochtend waarschijnlijk weer zouden rijden en dat ik moest bellen als ik ergens niet kon komen.’

Ondanks alles vond Cas het niet vervelend om onderweg te zijn. ‘Ik word per uur betaald, dus extra tijd in het ov betekent ook extra loon. Dat helpt wel, want dan voelt het minder als verloren tijd.’

Twijfel over veiligheid

Toch waren er momenten waarop hij twijfelde. Bij zijn eerste auto lag een dikke laag sneeuw. Terwijl hij de ruiten aan het schoonmaken was, sneeuwde de auto alweer opnieuw vol. ‘Toen vroeg ik me wel af of het nog verstandig was om door te gaan.’

Het moment dat hem het meest is bijgebleven, was later die dag. Cas kwam aan bij een locatie waar geen ov meer reed. Hij besloot te gaan lopen en liep 45 minuten door de sneeuw naar de volgende ophaallocatie. Die opdracht ging uiteindelijk niet door, waardoor hij dezelfde weg weer terug moest lopen. ‘In totaal was ik anderhalf uur aan het lopen. Dat was best zwaar, maar ik maakte er voor mezelf maar een grapje van: dit is betaald wandelen.’

Gewoon doorgaan

Met tegenslagen probeert Cas rustig om te gaan. Hij accepteert dat hij geen invloed heeft op het weer. ‘Je kunt je er druk over maken, maar dat helpt niet. Zolang het veilig blijft, probeer ik gewoon door te gaan.’

Als het openbaar vervoer helemaal uitvalt, zoekt hij naar oplossingen. Soms loopt hij, soms overlegt hij met Fleeport. In één geval nam hij zelfs een Uber, al doet hij dat liever niet. Het winterweer kostte hem veel extra tijd: maandag had hij ongeveer drieënhalf uur vertraging en dinsdag zelfs vijf uur.

Toch zou hij onder dezelfde omstandigheden opnieuw gaan werken. ‘Meer uren betekent ook meer geld. Zolang het verantwoord is, zie ik geen reden om het niet te doen.’

De sneeuw zorgde voor veel problemen, maar voor Cas werd het vooral een dag van aanpassen en doorzetten. ‘Je merkt pas hoe afhankelijk je bent van dingen die normaal vanzelfsprekend zijn, als ze ineens niet meer werken.