NIEUWEGEIN- De Enik recovery college in Nieuwegein viert hun 5-jarig bestaan. De herstelacademie ondersteunt mensen die psychisch kwetsbaar zijn. Op 1 april kan iedereen van taart en koffie genieten terwijl ze de herstelacademie en de vrijwilligers beter leren kennen.
Een paar felblauw gelakte nagels serveren kopjes koffie, thee en limonade. De taart is al voorgesneden en de slingers en ballonnen zijn opgehangen. De barman, die zijn gezicht onder een ‘bucket hat’ verschuilt, groet vrolijk iedereen die binnenkomt. Zo ook een mevrouw die zich een weg door de versieringen baant terwijl ze tegen iedereen zegt: ‘Gefeliciteerd met het jubileum!’
Bij Enik is iedereen welkom om te genieten van een hapje, een drankje en een goed gesprek. Enik is onderdeel van Lister, een GGZ-instelling. Hoewel Enik zelfstandig opereert, wordt de organisatie gefinanceerd door Lister. Deelname aan Enik is gratis; de herstelacademie probeert op deze manier de drempel voor steun zo laag mogelijk te houden.
Ervaringen die verbinden
Saskia H. is al sinds dag 1, vijf jaar geleden, vrijwilliger bij Enik. ‘Dit is een leeromgeving waarin mensen zelf eigen regie kunnen nemen in hun herstel.’ Ze benadrukt daarom ook dat Enik geen kliniek is maar een diagnosevrije zone. ‘Wij bieden geen hulp, wij bieden een bepaald programma aan.’ Enik biedt verschillende groepslessen/activiteiten aan die mensen met een psychische kwetsbaarheid kunnen inspireren.
Terwijl ze naar de tekeningen op de muur kijkt, vertelt Saskia dat alle vrijwilligers bij het recovery college zelf ook ‘een rugzakje’ hebben, wat zorgt voor een gelijkwaardige omgeving. Saskia zelf is meerdere keren arbeidsongeschikt verklaart en heeft een lang verleden met depressie. ‘Je hoeft hier niet uit te leggen waarom je bent zoals je bent. Je hoeft niet uit te leggen waarom je niet werkt, of waarom je anders bent. Je hoeft niets te zeggen, maar je weet dat je onder gelijkgestemden bent. En dat is best wel eens lekker’, vertelt Saskia. ‘Gelijkwaardigheid en wederkerigheid zijn de kernwaarden van de herstelacademie’, aldus Saskia.
Van België naar Nederland
Terwijl het koffieapparaat door pruttelt vult de als huiskamer ingerichte ruimte zich met steeds meer mensen. Verschillende mensen verzamelen zich bij elkaar om verhalen uit te wisselen onder het genot van een relatief goedkope lunch. Zo ook Nathalie L.G die haar eerste slok soep drinkt terwijl ze rechtop de bruine bank zit. Nathalie heeft 6 maanden als stagiaire bij de Enik recovery college in Hoograven gewerkt, voordat ze vast in dienst ging werken bij de vestiging in Nieuwegein. Nathalie komt uit België, maar is naar Nederland verhuisd om bij Enik te werken. ‘Ik had nog nooit zo’n passie, zo’n sterk gevoel ervaren dat ik zo graag ergens wilde werken.’
Nathalie zelf heeft ook wat ontwrichting meegemaakt in haar leven. Zo vertelt ze dat ze lange tijd niet heeft kunnen werken opgenomen is geweest. Net als andere mensen bij Enik heeft Nathalie last van angst en depressie. ‘Je hebt steun aan elkaar en kunt samen ergens doorheen gaan. Sinds ik hier in Nederland en bij Enik ben, is mijn zelfbeeld omhoog gegaan’, vertelt ze terwijl haar ogen vullen met tranen.
Andere zorginstellingen
Een mevrouw loopt langs terwijl ze kleine pasteihapjes aanbiedt. Drie mensen zitten in een halve kring op de bank, onder wie B.D. Door concentratieproblemen heeft hij de middelbare school niet kunnen afmaken, wat bepaalde beperkingen met zich mee brengt. Hij volgt nu een Mbo-opleiding en is zo als stagiaire bij Enik terechtgekomen.
B.D vertelt over zijn ervaring met andere zorginstellingen. Hij heeft een lang traject doorlopen onder leiding van meerdere psychiaters en therapeuten. Toch vond hij daar niet de steun die hij nodig had. ‘Andere zorg instellingen zoals de GGZ kijkt op afstand naar ons, via een lens.’ Hij vertelt dat bij Enik mensen niet via een academisch oogpunt naar je kijken. ‘Ik heb hier al veel hier geleerd, zoals het oefenen met het aangeven van mijn grenzen. ‘Eigen regie staat hier echt centraal.’
Onbekendheid
Volgens Saskia en Nathalie heeft de Enik vestiging in Nieuwegein een stempel gedrukt op veel mensen. ‘De verwevenheid met de vrijwilligers vind ik ontzettend mooi; het is een soort community.’ Nathalie werkt als peer support facilitator bij verschillende groepen. Ook Saskia heeft na driekwart jaar de stap gezet naar het ontwikkelen van programma’s en het faciliteren van groepen. ‘Ik sta iets verder in mijn proces en in mijn herstel, en daarom wil ik nu heel graag mijn ervaring inzetten’. Beide vrouwen zijn het erover eens dat ze hun ‘negatieve’ ervaringen graag voor iets positiefs willen inzetten.
Ondanks alle goede ervaringen bij Enik vertelt Saskia dat het concept van herstelacademies helemaal niet zo bekend is. Enik recovery college wordt ook niet via de huisarts aangeboden. ‘Er is gewoon een gebrek aan kennis. Het is nog niet goed genoeg bekend. Dat is wel heel jammer, want ik denk dat veel meer mensen hier hun plek zouden kunnen vinden’, aldus Saskia.
Blik op de toekomst
Op vrijdag 3 april wordt de viering van het jubileum feestelijk afgesloten door middel van een pannenkoekendag. Nieuwegein is de enige Enik vestiging die één keer in de drie maanden een zo’n dag organiseert, waarbij iedereen kan genieten van pannenkoeken.
Stiekem hopen de vrijwilligers hiermee ook meer bekendheid te creëren. Voor de komende 5 jaar willen ze bij de Enik-locatie in Nieuwegein graag meer gevulde zalen, meer publiek en meer samenwerkingen.
