Je eigen verjaardagsfeest overslaan om aandacht te vragen voor het goede doel. Dat doet Maria Remmerswaal uit Leiden. Ze slaat haar 75e verjaardag over om aandacht te vragen voor de slachtoffers van de oorlog in Gaza. Met de Palestijnse vlag op een karretje achter haar fiets trapt ze door elke provincie van het land. ‘Wat kan ik doen voor die mensen in Gaza, dacht ik.’
Het waait flink, maar gelukkig schijnt de zon ook als Maria door Breukelen komt gefietst. Maria is jarig in september en normaal viert ze dan groots haar verjaardag met familie en vrienden. Alleen dit jaar kon ze naar eigen zeggen ‘Niet genieten van de voorbereidingen’. ‘Ik kon niet slapen van wat er met de Palestijnen in Gaza gebeurt, ik had het gevoel dat ik iets voor ze moest doen.’Dus is Maria gaan fietsen, de hele maand september door elke provincie van Nederland. Vandaag is ze niet alleen, anderen rijden vandaag met haar mee vanuit Utrecht.
Ze vormen een stoet van zo’n tien fietsers met Palestijnse vlaggen op en aan hun fiets gebonden. ‘De meeste mensen ken ik hier pas sinds vandaag, ze hebben de route op mijn Instagram-pagina opgezocht en zijn aangehaakt. Zij vinden het ook belangrijk om aandacht te vragen voor de oorlog in Gaza. En voor mij is het gezellig want soms fiets ik ook alleen.’Waarom is Maria gaan fietsen? ‘Wat kan ík doen? dacht ik.’ ‘Ik kan fietsen.’ ‘Vroeger heb ik verre fietsreizen gemaakt door Azië en Europa, dus daar ben ik goed in.’ ‘Ook vind ik dat er meer aandacht voor deze oorlog in de provincie moet worden getrokken.’
Amnesty International organiseerde samen met Save the Children de derde ‘Rode Lijn-demonstratie’ in Amsterdam. Deze trok ruim 100.000 demonstranten. De op twee na grootste demonstratie ooit in Nederland. De eerste twee demonstraties vonden plaats in Den Haag, allemaal in de Randstad dus. Daarom fietst Maria door de provincies, om ook in de kleinere dorpen aandacht te vragen voor de Palestijnen. ‘Ik merk tijdens het fietsen in de kleinere dorpen dat de mensen verrast zijn.’ vertelt ze ‘De meeste mensen zijn blij dat er hier ook actie wordt gevoerd.’ Tijdens haar tocht gaat ze in gesprek met de mensen en deelt ze flyers uit. Zo hoopt ze mensen aan het denken te zetten.
Eén iemand die vandaag met haar meefietst vindt het toch zwaarder dan gedacht. ‘De wind valt me nog niet mee.’ Vertelt Joop. ‘Ik heb geen elektrische fiets, wind mee gaat wel, maar wind tegen is toch wel zwaar.’ Op de vraag of hij er bijna is, reageert Joop zuchtend. ‘Nee, we zijn nu op de helft, dus we moeten nog zeker 25 kilometer.’Vandaag heeft Maria het minder zwaar. ‘De zon schijnt dus nu is het wel lekker.’ Toch heeft ze ook wel pittige dagen gehad. ‘In Zeeland over de sluizen met windkracht zeven was zwaar.’ ‘Maar ik kan ‘s avonds weer in een warm bed kruipen, de Palestijnen in Gaza niet.’ Ze moet nog een paar dagen voordat ze weer naar huis in Leiden gaat. Of ze daarna alsnog haar 75e verjaardag gaat vieren? ‘Als ik weer thuis ben, geef ik een klein verjaardagsfeestje.’
