Altijd online, altijd bereikbaar. Voor veel jongeren is sociale media geen keuze meer, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijks leven. Scrollen in de trein, tijdens het eten of vlak voor het slapengaan: de telefoon is bijna een verlengstuk van ons lichaam geworden. Meldingen lichten op, schermen trillen, en zonder dat we het doorhebben grijpen we opnieuw naar dat kleine apparaat in onze hand. Zelfs momenten van verveling of stilte lijken nauwelijks nog te bestaan. Maar wat als je daarmee bent opgegroeid en achteraf denkt: dit had ik liever niet gehad?

Joshua Voskuilen (23) merkte dat zijn smartphone hem meer stress dan plezier opleverde. “Ik wilde constant niks missen,” vertelt hij. “Mijn telefoon nam mijn tijd over, zo’n zes uur per dag. Zonder voel ik me rustiger en vrijer.” Hij besloot zijn telefoon vaker bewust te laten liggen. “Als ik geen meldingen krijg, kan ik me beter concentreren op school en op de mensen om me heen. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn om gelukkig te zijn. Het voelt als een last die van mijn schouders valt.”

Ook Jamai Koelewijn (23) kijkt met gemengde gevoelens naar zijn online jeugd. “Zonder smartphone had ik waarschijnlijk meer in het moment geleefd, in plaats van alles vast te leggen,” zegt hij. De druk om online mee te doen voelde soms groter dan de vrijheid die sociale media beloven. “Ik had graag willen ontdekken wie ik was zonder constante likes en meningen, zonder de vergelijking met anderen.’’

Is sociale media vooral een verrijking, of betalen we er een prijs voor in rust, focus en zelfvertrouwen? En belangrijker nog: kunnen we eigenlijk nog loskomen van de scroll, of is offline zijn inmiddels de uitzondering geworden?

Bekijk hieronder de reportage.