Een wandeltocht van ruim 550 kilometer tussen een vader en zijn zoon groeide onverwacht uit tot een bestseller in Nederland. In ‘Het Droompad’ beschrijft journalist en presentator Twan Huys niet alleen de tocht die hij samen met zijn zoon maakte, maar ook hoe het overlijden van zijn vader tijdens de reis en later zijn moeder het verhaal veranderde in een persoonlijk boek over rouw, familie en verbinding.

Wandelen speelt een belangrijke rol in ‘Het Droompad’. Volgens wandelpsycholoog Annerieke Hoogenberg is het niet vreemd dat juist wandelen mensen kan helpen bij het verwerken van ingrijpende gebeurtenissen. “Het ritmische bewegen van je lichaam kan een meditatieve werking hebben,” legt ze uit. “Daarnaast weten we uit onderzoek dat mensen in de natuur minder blijven hangen in negatieve gedachten en meer tot ontspanning komen.” Dat kan juist in een periode van rouw helpen om emoties beter te verwerken.

Ook de gesprekken die tijdens een wandeling ontstaan, zijn volgens Hoogenberg anders dan aan de keukentafel. “De positie van naast elkaar lopen is gelijkwaardig en minder confronterend dan wanneer je tegenover elkaar zit. Daardoor voelen mensen zich vaak veiliger om zich open te stellen.”

Juist daardoor begrijpt Hoogenberg dat veel lezers zich herkennen in ‘Het Droompad’. “Jezelf verbonden voelen is een basisbehoefte voor mentaal welzijn,” zegt ze. “Boeken zoals Het Droompad kunnen herkenning geven en mensen inspireren in hoe zij zelf met moeilijke gebeurtenissen omgaan.” Juist die herkenning maakt dat het verhaal voor veel lezers meer is dan alleen een boek over wandelen.

Benieuwd waarom Twan Huys dit persoonlijke verhaal wilde vertellen en waarin lezers zichzelf herkennen? Luister dan naar de reportage waarin ik Twan Huys sprak tijdens zijn signeersessie in Heemstede en ook bezoekers vroeg wat Het Droompad voor hen betekent.