MAARSSEN – Elke week krijgen vrouwelijke immigranten Nederlandse les in het dorpshuis in Maarssen. De lessen zijn bedoeld om de taal te leren, maar draaien in de praktijk ook om verbinding en samenhorigheid. Annie de Boer is bestuurslid van het dorpshuis en al jaren betrokken bij de Nederlandse lessen. Annie ziet van dichtbij waarom de lessen van grote betekenis zijn voor de groep vrouwen.
Woensdagmiddag komt de groep vrouwen altijd bijeen om twee uur lang hun taal bij te spijkeren. Het zijn allemaal moeders en zij nemen daarom ook hun kinderen mee, die vervolgens met elkaar kunnen spelen. Drie jongere vrijwilligers houden de kinderen bezig met allerlei spelletjes of spelen buiten. ‘Het gaat vooral om het bezighouden van de kinderen, zodat de moeders rustig hun lessen kunnen volgen,’ vertelt Annie.
Lia is de docent van de Nederlandse lessen en zij maakt elke week vragen rondom een bepaald thema. Ze stelt simpele formulieren op en bespreekt die vervolgens op een speelse manier met de groep. Daarnaast zijn ze ook creatief bezig, wordt er gezongen, gepraat en veel gelachen. Er zijn allerlei verschillende niveaus binnen de groep en daar wordt rekening mee gehouden, zodat iedereen op haar eigen tempo mee kan doen.
Hechte band
‘Het is niet alleen maar Nederlandse les, maar ook elkaar ontmoeten. Het zijn echt vriendinnen van elkaar geworden,’ zegt Annie. ‘Ze hebben plezier samen en daardoor leer je de taal ook weer sneller.’ De vrouwen vieren samen verjaardagen en gaan dan met zijn allen dansen. Ook hebben ze een groepsapp waarin veel met elkaar wordt gedeeld.
Binnen de groep is er ruimte om te praten over lastige situaties die komen kijken bij het leren van een vreemde taal. Het gaat dan bijvoorbeeld om het durven maken van een klein praatje, iets wat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Als je allemaal dezelfde taal praat is dat vaak gemakkelijker. ‘We noemen dat even niet gezien worden,’ vertelt Annie. ‘Iedereen wil graag gezien en gehoord worden.’ Binnen de groep voelen de vrouwen zich daarin gesteund, maar ze willen dit ook graag ervaren in contact met Nederlandssprekende mensen buiten de lessen. Dat gaat niet altijd overal even gemakkelijk, want je moet dat wel durven en ervoor openstaan.
Zelfvertrouwen
Door samen met andere vrouwen de taal te oefenen, groeit het zelfvertrouwen zichtbaar. Sommige vrouwen beheersen de taal al wat beter en helpen vrouwen die het wat moeilijker vinden, wat hen ook nieuwe vaardigheden oplevert. Wanneer docent Lia een keer niet aanwezig kan zijn, neemt een van de vrouwen de les over. Het lesgeven is ook weer een uitdaging en als dat dan lukt groeit het zelfvertrouwen nog meer.
Toekomst
De lessen zijn gratis, zodat ze toegankelijk blijven voor alle vrouwen. De materialen worden betaald vanuit donaties en het werk wordt volledig door vrijwilligers gedaan. Hierdoor blijft het aanschaffen van nieuwe spullen een uitdaging, omdat er geen groot budget beschikbaar is,
Voor in de toekomst zou Annie het leuk vinden om met de groep een uitje te organiseren. ‘Om inzicht te krijgen hoe Nederland vroeger was en hoe het nu is, zouden we bijvoorbeeld naar het Openluchtmuseum willen gaan.’ Daar wordt veel vertelt over de Nederlandse cultuur, waar de vrouwen ook van kunnen leren. Met extra financiële middelen zouden dit soort activiteiten mogelijk worden.
Na de kerstvakantie zijn de Nederlandse lessen voor vrouwelijke migranten in het dorpshuis van Maarssen weer van start gegaan. In een reportage hierover komt docent Lia aan het woord. Zij vertelt enthousiast waarom zij het zo leuk vindt om les te geven. Daarnaast geeft de reportage een klein inkijkje in hoe de lessen verlopen en hoe de sfeer in de klas is.
