Rond een grote houten tafel zitten deelnemers geconcentreerd te werken aan hun kleding. Een naaimachine zoemt zacht, terwijl anderen met naald en draad scheuren in spijkerbroeken herstellen. Op tafel liggen lapjes stof, gekleurde garens en een bak met knopen. Tijdens een workshop bij het Milieu Educatief Centrum in Maarssen staat visible mending centraal: het zichtbaar repareren van kapotte kleding als duurzaam alternatief voor weggooien.

Aan de werktafel

Op een tafel liggen verschillende soorten stoffen door elkaar. Boven de tafel hangen grote lampen die fel schijnen op handen, knopen en ander naaiwerk. Sommige deelnemers zitten, anderen staan en kijken mee over elkaars schouder. Deelnemers kletsen met elkaar, maar kijken ook geconcentreerd naar hun nog kapotte kledingstukken.

Een spijkerbroek met een gescheurde knie wordt hersteld met felgekleurde steken, een jas krijgt een lap stof op een versleten plek. De reparaties zijn niet bedoeld om onzichtbaar te zijn. Juist het tegendeel, het moet gezien worden.

Repareren mag gezien worden

Tijdens de workshop leren de deelnemers dat Visible mending een reparatietechniek is waarbij beschadigingen bewust zichtbaar blijven. Volgens workshopleider Chantal zit daar een duidelijke boodschap achter. “Je laat zien dat een kledingstuk kapot is geweest,” zegt zij. “Het krijgt een tweede leven en dat mag zichtbaar zijn.”

Het onderwerp sluit aan bij de bredere discussie over fast fashion en kledingconsumptie. Kleding wordt goedkoop geproduceerd en vaak snel vervangen. De workshop laat zien dat het ook anders kan. “In plaats van iets nieuws te kopen, kijk je wat je kunt doen met wat je al hebt,” aldus Chantal. “Dat is duurzamer en persoonlijker.”

Praktische duurzaamheid

Volgens Caroline Hakkert, coördinator van het Milieu Educatief Centrum en adviseur natuur- en duurzaamheidscommunicatie, past de workshop goed binnen de aanpak van het centrum. “Het gaat slecht met de wereld,” zegt zij. “Soms denken mensen dat hun gedrag geen verschil meer maakt, maar dat is niet zo. Juist kleine handelingen tellen.”

Het centrum richt zich op duurzaamheid in het dagelijks leven. Niet door abstracte uitleg, maar door mensen letterlijk aan het werk te zetten. “Als kleding kapot is, hoef je het niet meteen weg te gooien,” zegt Caroline. “Dat klinkt simpel, maar het is een heel concreet voorbeeld van circulariteit.”

Lokale initiatieven

De workshop is onderdeel van een breder aanbod aan duurzame activiteiten. Het Milieu Educatief Centrum organiseert vaker inloopmiddagen en workshops voor volwassenen en kinderen. Daarnaast is er een Recycle Bar, waarmee scholen en buurten aan de slag gaan met hergebruik en ruilen. Ook het lesmateriaal van het centrum is gericht op circulair denken.

Volgens Hakkert is die lokale aanpak belangrijk. “De gevolgen van niets doen zijn groot,” zegt zij. “We krijgen te maken met tekorten aan grondstoffen en voedsel, en met het verlies van biodiversiteit. Maar we willen voorkomen dat mensen zich machteloos voelen. Je kunt als bewoner echt iets doen.”

Duurzaamheid onder kinderen

Vooral bij oudere kinderen merkt het centrum dat duurzaamheid steeds meer leeft. “In groep zeven en acht zie je dat kinderen zich zorgen maken over de toekomst,” zegt Caroline. “Die zorgen proberen we om te zetten in actie.” Door praktische voorbeelden te geven, leren kinderen dat duurzaamheid niet alleen een groot probleem is, maar ook iets waar zij zelf invloed op hebben.

Meer dan herstellen

Tijdens de workshop wordt duidelijk dat visible mending niet alleen over duurzaamheid gaat, maar ook over identiteit. De zichtbare reparaties maken elk kledingstuk uniek. “Je hoeft niet allemaal hetzelfde te dragen,” zegt Chantal. “Door te repareren maak je iets eigen.”

Aan het einde van de middag bekijken deelnemers elkaars werk. Spijkerbroeken, jassen en truien zien er anders uit dan bij binnenkomst, maar zijn weer draagbaar. Een oud kledingstuk met een zichtbaar nieuw verhaal.