Maarssen – De deur van het Dorpshuis zwaait open terwijl groepjes inwoners tegelijk naar binnen lopen. Jassen gaan uit, stemmen klinken door elkaar en een rij vormt zich richting het stembureau. Aan een tafel liggen stembiljetten klaar, verderop begint het koffiezetapparaat al te malen. In Maarssen brengen inwoners vandaag hun stem uit voor de gemeenteraadsverkiezingen. De vrijwilligers van het Dorpshuis zijn er klaar voor.

Binnen wachten zo’n vijftien mensen rustig tot zij hun stembiljet mogen openvouwen. Nieuwe bezoekers kijken even rond en sluiten aan bij de juiste tafel. Het geritsel van papier en zacht geroezemoes vult de stemruimte.

Gastheer Peter van der Brink houdt het overzicht. Terwijl hij in gesprek is, onderbreekt hij zichzelf regelmatig om bezoekers te begroeten of de weg te wijzen. ‘Goedemorgen, u kunt daar naar binnen,’ zegt hij, terwijl de mevrouw in kwestie bijna het toilet in loopt. Even later vervolgt hij zijn verhaal. ‘Om tien over zeven zat de eerste kiezer hier al klaar. Dat was een oudere man, hij had zelfs koekjes bij zich omdat hij het zo belangrijk vindt dat we stemrecht hebben,’ zegt Peter terwijl hij koekjes uitdeelt.

Zijn werkdag begint vroeg. ‘Ik open de deur, zet koffie, stiekem twee als er even niemand kijkt, en legt alles klaar voor de eerste stemmers.’ Daarna richt hij zich vooral op het ontvangen van bezoekers en het beantwoorden van vragen.

Niet ver van hem vandaan staat Annie de Boer achter de bar. Ze bladert door papieren, controleert de planning en tikt met haar pen op de balie. Tussendoor maakt ze een grapje met een collega en kijkt ze op als er iemand binnenkomt. ‘Het is altijd een logistieke puzzel. We kijken constant: welke groepen zijn er vandaag, waar kunnen ze zitten en wat moet er anders door het stemmen.’

Tussen alle bedrijvigheid door ontstaan korte gesprekken. Sommige bezoekers blijven even staan, kijken rond of stellen een vraag over activiteiten in het Dorpshuis. Annie speelt daarop in. ‘Als mensen ergens naar kijken, vraag ik gewoon even of ze interesse hebben.’ Andere kiezers lopen doelgericht naar binnen, brengen hun stem uit en vertrekken weer.

De verkiezingsdag trekt niet alleen stemmers, maar ook bekenden. Peter herkent bezoekers van eerdere activiteiten en maakt hier en daar een praatje. Annie ziet mensen terug die ze nog kent uit haar tijd in het jongerenwerk. ‘Dan kom je elkaar ineens tegen na dertig jaar, dat blijft heel leuk,’ zegt ze. Tegelijkertijd merken de vrijwilligers dat het stemmen leeft onder inwoners. ‘Je ziet dat mensen het erg belangrijk vinden,’ vult Peter aan. ‘Ze komen hier om hun stem uit te brengen.’

Later op de dag neemt de drukte iets af. Groepen vertrekken, stoelen schuiven terug op hun plek en de ruimte wordt overzichtelijker. Toch gaat het werk voor de vrijwilligers door. Ze maken zich klaar voor het volgende deel van de dag: tellen, opruimen en het dorpshuis weer gereedmaken voor andere activiteiten.

De verkiezingsdag laat volgens de vrijwilligers zien hoe belangrijk hun rol is voor het verloop van de dag. Terwijl Peter zijn duim opsteekt naar een collega, zegt hij: ‘Zonder de inzet van vrijwilligers zou het stemmen minder soepel verlopen.’