MAARSSEN – Elke week krijgen vrouwelijke immigranten Nederlandse les in het dorpshuis in Maarssen. De lessen zijn bedoeld om de taal te leren, maar draaien in de praktijk ook om verbinding en samenhorigheid. Annie de Boer is bestuurslid van het dorpshuis en al jaren betrokken bij de Nederlandse lessen. Annie ziet van dichtbij waarom de lessen van grote betekenis zijn voor de groep vrouwen.
Woensdagmiddag komt de groep vrouwen altijd bijeen om twee uur lang hun taal bij te spijkeren. Het zijn allemaal moeders en nemen daarom ook hun kinderen mee, die vervolgens met elkaar kunnen spelen. Drie jongere vrijwilligers houden de kinderen bezig met allerlei spelletjes of buiten spelen. ‘Het gaat vooral om het bezighouden van de kinderen, zodat de moeders rustig hun lessen kunnen volgen.’ Vertelt Annie.
Lia is de docent van de Nederlandse lessen en zij maakt elke week vragen met een bepaald thema. Ze maakt simpele formulieren en die bespreekt ze dan met de groep, op een speelse manier. Daarnaast zijn ze ook heel creatief bezig, er wordt gezongen, gepraat en veel gelachen. Er zijn allerlei verschillende niveaus binnen de groep en daar wordt rekening mee gehouden, zodat iedereen op haar eigen tempo mee kan doen. Sommige vrouwen kunnen al beter lezen en schrijven en die helpen dan vaak de vrouwen die het wat moeilijker vinden.
Hechte band
‘Het is niet alleen maar Nederlandse les, maar het is ook elkaar ontmoeten, het zijn echt vriendinnen van elkaar geworden,’ zegt Annie. ‘Ze hebben plezier samen en daardoor leer je de taal ook weer sneller.’ Ze vieren samen verjaardagen en gaan dan met zijn allen dansen. Ze hebben zelfs een groepsapp waar veel dingen in worden gedeeld.
De groep kan ook praten over lastige dingen die komen kijken als Nederlands niet iemands oorspronkelijke taal is. Dan gaat het vaak al om een klein praatje maken, wat niet iedereen durft. Als je allemaal dezelfde taal praat is dat vaak gemakkelijker. ‘We noemen dat even niet gezien worden,’ vertelt Annie. ‘Iedereen wil graag gezien en gehoord worden.’ De groep vrouwen heeft dat wel bij elkaar, maar willen juist ook met alle andere Nederlandssprekende mensen doen. Dat gaat niet altijd overal even gemakkelijk, want je moet dat wel durven en ervoor openstaan.
Zelfvertrouwen
Door met een groep vrouwen samen de taal te oefenen groeit de zelfverzekerdheid van hen heel erg. Sommige vrouwen beheersen de taal al wat beter en helpen vrouwen die het wat moeilijker vinden, wat ook weer zorgt voor een nieuwe vaardigheid. Als de docent, Lia, een keer niet kan neemt een van de vrouwen de les over. Het lesgeven is ook weer een uitdaging en als dat dan lukt groeit het zelfvertrouwen nog meer.
Toekomst
De lessen zijn gratis, zodat ze toegankelijk blijven voor alle vrouwen. Dat zorgt er wel voor dat alle materialen worden betaald vanuit donaties. Het is verder ook vrijwilligerswerk vanuit het dorpshuis, zodat het gratis kan blijven. Hierdoor blijft het aanschaffen van spullen wel altijd een uitdaging, omdat daar geen hoog budget voor is.
Voor in de toekomst zou Annie het erg leuk vinden als ze met zijn allen een keer een uitje kunnen doen. ‘Om inzicht te krijgen hoe Nederland vroeger was en hoe het nu is, zouden we bijvoorbeeld naar het Openluchtmuseum willen gaan.’ Daar wordt veel vertelt over de Nederlandse cultuur, waar de vrouwen ook van kunnen leren. Als er extra geld zou zijn zou Annie graag zulke dingen gaan doen.
Na de kerstvakantie zijn de Nederlandse lessen voor vrouwelijke migranten in het dorpshuis van Maarssen weer van start gegaan. In een reportage hierover komt docent Lia aan het woord. Zij vertelt enthousiast waarom zij het zo leuk vindt om les te geven. Daarnaast geeft de reportage een klein inkijkje in hoe de lessen verlopen en hoe de sfeer in de klas is.
