Molenbeek als afvalputje van de stad  

Molenbeek als afvalputje van de stad  

De aanslagen in Brussel in 2016 hebben de Brusselse gemeente Molenbeek blijvend veranderd. Volgens antropoloog Noel B. Salazar, die er zelf woont, zit die impact vooral in hoe het dorp sindsdien wordt bekeken. ‘Plots werd Molenbeek heel bekend in de internationale pers,’ vertelt hij. Die aandacht ging echter vaak gepaard met negatieve beeldvorming. 

Al snel na de aanslagen werd Molenbeek aangewezen als dé plek waar terrorisme vandaan zou komen. Salazar nuanceert dat beeld: ‘De terroristen waren op veel verschillende plaatsen aanwezig in Brussel, waaronder Molenbeek.’ Toch bleef juist deze wijk hangen in het publieke bewustzijn. Volgens hem komt dat doordat er al een bepaald stigma bestond. Het is een armere gemeente met een diverse, onder andere islamitische bevolking. ‘Als we denken aan terrorisme en islam, dan kijken mensen al snel naar Molenbeek.’ 

De gevolgen hiervan waren groot voor de inwoners. Vooral jongeren kregen te maken met wantrouwen. ‘Jonge mannen en zeker jonge moslimmannen, worden dan overal bekeken van zou dat ook een mogelijke terrorist zijn?’ zegt Salazar. Dit zorgde voor een gevoel van onrecht en uitsluiting. Hij benadrukt dat het beeld dat ontstond niet overeenkomt met de werkelijkheid: ‘Het is niet alsof Molenbeek die terroristen kende of beschermde.’  

Naast stigmatisering zorgden de aanslagen ook voor meer verdeeldheid binnen Brussel. De stad bestond al uit verschillende sociale ‘bubbels’, maar die zijn volgens Salazar verder uit elkaar gegroeid. ‘Die aanslagen hebben bestaande bubbels nog versterkt.’ Sommige mensen vermijden de wijk zelfs volledig, mede door de negatieve berichtgeving. 

Toch heeft deze periode niet alleen negatieve effecten gehad. Binnen Molenbeek ontstond ook meer saamhorigheid. ‘Mensen voelen zich ook heel solidair onder elkaar verbonden,’ zegt Salazar. Bewoners organiseerden initiatieven om te laten zien dat hun wijk meer is dan het stereotype. 

De impact van de aanslagen op Molenbeek is daarmee vooral een combinatie van hardnekkige beeldvorming, groeiende polarisatie en tegelijkertijd een sterke interne verbondenheid. Zoals Salazar duidelijk maakt, laat dit zien hoe één gebeurtenis het imago van een hele gemeenschap langdurig kan bepalen. 

Over de auteur

Sofie Bouwmeester

Sofie Bouwmeester (2006) is een beginnend journalist in opleiding aan de Hogeschool Utrecht. Zij is geïnteresseerd in de wereld om haar heen en houd van verhalen vertellen, vooral schriftelijk kan zij haar ei kwijt. Als kind stonden de teksten al snel op papier en ook creativiteit is een belangrijk aspect in haar nieuwsgierige karakter. Momenteel werkt ze als horecamedewerker in een Frans-Aziatisch restaurant in het Gooi en ze hoopt in de toekomst verder te kunnen in de jeugdjournalistiek.