Wielrennen in Vlaanderen: zijn vrouwen minstens zo fanatiek als de mannen?

Wielrennen in Vlaanderen: zijn vrouwen minstens zo fanatiek als de mannen?

De Stilettoos, een vrouwen-wielerclub in West-Vlaanderen, heeft een eigen clubcafé, waar zij na elke rit samen een drankje doen

Met uitzicht op de Ronde van Vlaanderen, reist onze redactie af naar België. Aan recreatieve fietsclubs is daar geen gebrek en wij gaan in gesprek met de Stilettoo’s, die al jaren samen de fiets opstappen met een club, exclusief voor vrouwen. Ze beoefenen samen een sport waar vooral de Vlaamse mannen echt gek van zijn, maar hoe zit dat bij hen?

Wielrennen is enorm populair in Vlaanderen, vooral ook recreatief. Steeds meer mensen stappen op de fiets en sluiten zich aan bij clubs of groepjes. Toch blijkt gemengd fietsen, met mannen en vrouwen samen, niet voor iedereen ideaal. Vooral vrouwen ervaren soms drempels, waardoor ze afhaken of liever in aparte groepen fietsen.

“Het haantjesgedrag is gewoon niet leuk”. Dat vrouwen op de fiets stappen, daar is geen twijfel over mogelijk, maar opvallend genoeg haken ze in gemengde wielergroepen vaak af. Dat blijkt uit gesprek met een Vlaams wielercafé en een vrouwenteam.

Bij Café ‘De Dubbele Arend’, een bekende plek voor wielrenners, stond op de website een foto van een fietsploeg met zowel mannen als vrouwen. Maar toen er gevraagd werd naar de vrouwen op die foto, bleek dat zij inmiddels allemaal gestopt zijn.

Volgens het cafépersoneel heeft dat verschillende redenen. “Sommige vrouwen kregen nieuwe interesses, maar ze vonden het ook gewoon niet altijd leuk om met mannen samen te fietsen.” Vooral het zogenaamde ‘haantjesgedrag’, waarbij mannen het tempo bepalen of zich competitiever opstellen, zorgt er vaak voor dat het plezier verdwijnt.

Dat beeld wordt bevestigd door vrouwen van De Stilettoos, een wielergroep speciaal voor vrouwen. Ook zij geven aan dat veel vrouwen bewust kiezen voor een vrouwengroep, juist omdat de sfeer daar anders is. ‘Wij zijn wel wat minder fanatiek, als een man 100 kilometer heeft gefietst, gaat de ander weer 101 kilometer fietsen, dat doen wij gewoon niet, wij zeggen: “goed gedaan!”’ en meer op samen fietsen en gezelligheid.

De verhalen laten zien dat recreatief wielrennen voor vrouwen groeit, maar dat gemengd fietsen niet altijd vanzelf goed werkt. Voor veel vrouwen blijkt een eigen groep geen voorkeur, maar eerder een oplossing om überhaupt te blijven fietsen.

Over de auteur

Ninke Versluis

Mijn eerste ontmoeting met de journalistiek had ik op achtjarige leeftijd. Bij de lokale omroep van was ik toen junior verslaggever. Ik ben Ninke, een enthousiaste, jonge journalist met een hart voor sport en bewegen. Als kind, met een moeder werkzaam in de media, is mijn journalistieke droom al ontstaan. Twee jaar geleden begon ik met het maken van producties over verschillende onderwerpen, voor mijn opleiding Journalistiek. Sindsdien, ben ik stap voor stap bezig om mijn journalistieke kinderdroom waar te maken. Heeft u vragen of tips? Twijfel niet om mij een mailtje te sturen! ninkeversluis@gmail.com