De film I Swear laat zien dat Tourette meer is dan alleen tics of schelden. Het verhaal is heftig en maakt indruk, maar laat vooral één kant van de aandoening zien. Daardoor is het belangrijk om ook het bredere beeld van Tourette te blijven zien.

De film I Swear brengt het syndroom van Tourette op een manier in beeld die je niet vaak ziet in de media. Normaal wordt Tourette vaak neergezet als iets grappigs of als alleen maar schelden, maar deze film kiest juist voor een andere invalshoek. Tegelijk laat de film wel vooral een vrij heftige kant van Tourette zien, waardoor het beeld ook weer een beetje eenzijdig kan worden. Volgens Marleen Tibben, werkzaam als GZ Psycholoog, vindt het beeld van de film passend. ‘Een heftig beeld trekt meer aandacht naar publiek, dat is goed voor bewustwording.’

In de film volg je een jonge hoofdpersoon die leeft met duidelijke en intense tics, en veel last heeft van de reacties van mensen om hem heen. Dat maakt het verhaal aangrijpend en soms best heftig om naar te kijken. Maar het is belangrijk om te beseffen dat dit niet voor iedereen met Tourette geldt. Veel mensen hebben mildere tics. Dit zijn dingen zoals spieren extreem aanspannen, kiezen op elkaar drukken of vaak met ogen knipperen. De film laat dus vooral een klein deel van de doelgroep zien. ‘Voor de film is het belangrijk om dit te laten zien, daar willen mensen naar kijken.’

Wat wel sterk is, is dat de film probeert om meer begrip te creëren. Je leert de hoofdpersoon kennen als persoon, met zijn eigen leven, vrienden en onzekerheden. Daardoor zie je hem niet alleen als “iemand met Tourette”, maar als een compleet mens. Dat helpt om meer empathie te krijgen voor mensen met de aandoening. Ook helpen campagnes en verspreiding van het onderwerp online over bewustwording onder het publiek. ‘Online wordt al veel gedeeld dat maar een klein deel van de mensen die heftige tics hebben. Een campagne vult vooral de film aan voor de doelgroep.’

Toch blijft het belangrijk om kritisch te kijken. Omdat de film zich focust op een heftige vorm van Tourette, kan het bij sommige kijkers juist bevestigen dat Tourette altijd zo extreem is, terwijl dat dus niet klopt. ‘Het is vooral om mensen naar de film te trekken, een milde diagnose is niet iets waar mensen van zullen opkijken. Een heftige tic trekt meer de aandacht.’

Is Gilles de la Tourette eigenlijk behandelbaar? Noa Menheere zocht dit uit. Bekijk hier de reportage:

Donderdag 26 maart zat de TicTalk podcastmaker en ervaringsdeskundige Noesjka van der meer aan onze talkshow tafel om te praten over wat de film I Swear betekent voor bewustwording over Gilles de la Tourette.