Elk jaar worden er op Internationale Vrouwendag protesten, workshops en lezingen georganiseerd, toch is het niet te missen dat er op deze evenementen voornamelijk vrouwen aanwezig zijn. Veel mannen willen of durven zichzelf geen feminist te noemen, waarom hebben vrouwen alsnog zoveel baat bij de participatie van ook deze mannen in hun strijd? 

De reden dat veel mannen zichzelf nog geen feminist noemen heeft in veel gevallen te maken met onbegrip, ‘Feminisme heeft zich altijd gericht op gendergelijkheid in de breedste zin van het woord, alleen zijn mannen daar misschien op de achtergrond geraakt,’ stelt dr. Zahra Runderkamp, politiek wetenschapper op het gebied van diversiteit, inclusiviteit en representatie, ‘Denk aan de Feminist March, daar lopen toch heel veel vrouwen en echt wel minder mannen.’

Een groot probleem is zichtbaarheid; mannen voelen zich niet gerepresenteerd door wat zij om zich heen zien. Feminisme is voor vrouwen, ‘terwijl op zich het idee altijd is geweest van feminisme dat het net zo goed iets voor mannen was, dat mannen van een wat meer gendergelijke samenleving zouden profiteren,’ zegt dr. Runderkamp. Mannen hebben soms het gevoel dat zij gevangen zitten in hun mannelijkheid. ‘Daar komen allerlei stereotypen bij kijken, hoe gedraag je je, hoe zie je eruit, dingen die met feminisme geprobeerd worden te doorbreken.’

‘Het is vaak ook wel een communicatieprobleem,’ vindt Runderkamp. Ze benoemt de campagne ‘Hé man, zeg er wat van’. Deze campagnes is gericht op mannen om verantwoordelijkheid te nemen voor wat ze zeggen en hoe zij hun vrienden aanspreken op seksistisch gedrag. 

Daarnaast helpt het om mannen soms persoonlijkere voorbeelden te geven, ‘Er is onderzoek gedaan naar mannen die een dochter hebben. Hun ideeën over vrouwen in de politiek schuiven meteen op,’ vertelt Runderkamp. ‘Dan gaat het niet alleen over wat de voordelen voor jou als man zijn, maar ook over de voordelen voor jouw eigen kinderen.’